Danny Tenaglia gooit handdoek in de ring

Door Jeroen Peetermans |
Geplaatst op 19/04/2012

Door / Op 19/04/2012 / 0 Reacties

Danny Tenaglia is nooit wereldbekend geworden door een wereldtour, een radiohit remix of een release op een internationaal label. Als amper 10-jarige kreeg hij al een eerste vinyl in zijn handen, dit was ten tijde van de jaren zeventig. Al vlug was hij begeesterd door muziek van Marvin Gaye, Hugh Masekela, The Trammps en Giorgio Moroder. Na meer dan 50 jaar in het vak geeft Tenaglia er nu de brui aan voor onbepaalde tijd. Zijn meest bekende productie, Music Is The Answer, krijgt nu wel een erg dubbele betekenis. Fuzz Magazine loopt even doorheen het muzikale leven van deze clublegende.

Tenaglia maakte nog de hoogdagen mee van nachtclub Paradise Garage in de jaren zeventig. Daar leerde hij dj Larry Levan kennen. Een spilfiguur in de ontwikkeling van het genre Garage. Het valt in feite onder de algemene noemer house, maar meer precies is het een mengeling van disco, gospel en soul. Het onderscheidt zich onder meer door de warme vocals, diepe bassen en een wat rustiger ritme dan andere deelgenres onder house. Levan was een pure legende en overleed in 1992, hij stond in zijn sets bekend voor een erg eclectische aanpak. Dit laatste aspect heeft de ogen van Tenaglia opengesperd. Danny nam al vlug Levans stijl over waardoor de erfenis verder werd overgedragen. Hieronder kan je vijf vrij exclusieve live-opnames beluisteren van Larry Levans uit 1987 tijdens de sluiting van zijn kind Paradise Garage. Geen naadloze overgangen maar wel veel passie en overgave:

Geen grenzen dus in de muzikale smaak van Danny Tenaglia. Hij verliet zijn geboortestad New York en lanceerde een succesvolle dj-carrière in Miami. Amper vijf jaren laten keerde hij al terug naar zijn oude stek. De Amerikaanse dj was het beu andermans platen te spelen. Het gevolg was dat Tenaglia zich ging toeleggen op producen. Zo maakte hij remixen voor heel wat klinkende namen als Right Said Fred (I'm Too Sexy, 1991), Jamiroquai (Emergency on Planet Earth, 1993) en Madonna (Human Nature, 1994). Hij maakte zomaar even 5 à 6 remixen voor deze plaat van de Amerikaanse zangeres. Hieronder kan je er eentje van terugvinden:

In 1995 bracht Tenaglia voor het eerst een album op de markt onder het New Yorks label Tribal Records. De titel ervan omschreef perfect de inhoud: Hard & Soul. Een jaar later kwam de Amerikaanse producer in contact met Europees gedachtegoed, met een meer minimal en techy groove. Dit was zeker van invloed op zijn volgende remixen voor artiesten als Grace (Not Over Yet, 1996) en Janet Jackson (The Pleasure Principle, 1996). Zijn eerste, echte succes waarmee hij de dancewereld verbaasde was Elements. Zijn eigen vervormde stem vormde het hoofdingrediënt van dat nummer.

Geruchten over Tenaglia deden stilaan de ronde, wie is deze man? Elke dansvloer moest eraan geloven, zowel zijn platenkeuze als technische vaardigheden verbaasden iedereen. Labels vroegen hem om compilaties ineen te steken die clubbers dan mee naar huis konden pakken. Want wat succes had in de clubs, zou toch ook wel goed verkopen zo redeneerden de eigenaars. Tenaglia stelde compilaties samen als Mix This Pussy (1994) en Can Your Pussy Do The Dog? (1995) voor Tribal en Gag Me With A Tune (1996) voor Maxi. Volstrekt niet-seksuele titels trouwens. 

Terug in New York besloot Tenaglia zich wat terug te trekken in een kleine club, genaamd Vinyl. Daar organiseerde hij vaste evenementen onder de naam Be Yourself. En dat was zijn motto. Beginnen met diepe techno om te eindigen met Michael Jackson, het was allemaal mogelijk voor hem. Als hij de microfoon wou aansluiten om even mee te delen welk nummer hij speelde, dan deed hij dat gewoon. Een ware entertainer achter de decks die doorheen zijn carrière vrij weinig in ons land is geweest. Zelden verscheen hij in normale gedaante achter de draaitafel, ofwel was hij geschminkt ofwel droeg hij een of andere gekke bril of masker. Reden te meer om wat beeldmateriaal te voorzien van deze levendige feestneus:

De wereld kreeg pas echt te horen van Danny Tenaglia in 2000. Hij organiseerde jaarlijks een feest in Miami tijdens de Winter Music Conference, waar je hier al eerder beelden van kon bekijken. Groovejet, de club waar alles begon was al gauw te klein. Hierdoor verhuisde het evenement naar de superclub Space. Internationale dj's als Carl Cox, Deep Dish en Fatboy Slim passeerden er revue. Tenaglia werd de onbetwiste koning, de dj der dj's. Zijn herwerking van Green Velvets Flash won de prijs 'Best Remix' op de Engelse Muzik Awards. Daar werd hij eveneens verkozen tot 'Best International DJ'. In de daaropvolgende jaren kreeg Danny Tenaglia zelfs een nominatie voor een Grammy met zijn remix voor Depeche Mode (I Feel Loved):

In 2003 won Tenaglia een Dancestar award voor 'Best Party' met zijn concept Be Yourself. Bovendien won hij net dezelfde prijs in 2004, al was het deze keer met een erg wrange smaak. Al voor de ceremonie werd het gebouw van de club Vinyl verkocht aan makelaars. Sindsdien schuimt hij weer alle clubs af in NYC, inclusief Avalon, Crobar, Pacha NYC en Webster Hall. Qua producen lag het een tijd stil, in 2008 dook hij terug op met de single The Space Dance.

Daarnaast draaide hij ook marathonsets in de befaamde club Space op Ibiza. Hieronder kan je wat beelden bekijken van zijn marathon tijdens Winter Music Conference in 2009. Trouwens rond 1:10 in de video zie je hoe graag gezien hij er was. Waar onderbroeken al niet goed voor zijn.

Vorig jaar mocht de Amerikaan zijn 50-jarig bestaan vieren op Resident Advisor door een eigen podcast samen te stellen. In een interview daarrond klonk Tenaglia nog erg strijdvaardig. "Je viert nu jouw vijftigjarig bestaan, denk je nog niet aan pensioen?" Zijn antwoord was duidelijk: "Nooit". De ondertussen 51-jarige dj en producer Danny Tenaglia heeft in een emotionele post op Facebook zopas verklaard dat hij de hoofdtelefoon (voorlopig) aan de haak hangt. Hij zegt alle komende boekingen af behalve zijn eigen verjaardagsfeest te Pacha eind april. Dit zal zijn laatste set zijn todat hij van zichzelf vindt dat hij er terug klaar voor is.

Dit is de moeilijkste beslissing die ik ooit heb moeten nemen. Maar als ik het nu niet deed, wanneer dan wel? Ik heb 26 jaar lang ononderbroken op WMC (Winter Music Conference) gedraaid. Sinds 2000 heb ik ieder jaar in Ibiza mogen spelen. Het is tijd om ermee te kappen en tot rust te komen.

De spreekwoordelijke druppel waardoor hij deze drastiche beslissing heeft genomen viel na een vlucht terug van Miami. Zijn tas met allerlei spullen in werd gestolen op de luchthaven, onder meer zijn paspoort en sleutels waren weg. Tenaglia geeft er de brui aan in tijden dat Tiësto gemakkelijk 20 miljoen dollar per jaar binnenrijft en heren als deadmau5, Swedish House Mafia en Avicii een miljoen dollar opstrijken met optredens. Danny Tenaglia zat 30 jaar in het dance circuit, heeft de ganse wereld gezien (meer dan een miljoen airmiles) en zou nu te kampen hebben met een burn-out.

Ik probeerde steeds de meest gelukkige dj op aarde te zijn, omdat ik wist dat mijn muziek mensen blij maakte. Vluchten van drie uur of langer zijn vaak niet plezant als je die alleen moet doen. Ik kijk nu vooral uit naar iets nieuw en anders dan muziek.

Wanneer je dit hele artikel lees zou je misschien denken dat Tenaglia heel wat centen op de bank heeft staan. Dit blijkt jammer genoeg niet waar te zijn. "Vele mensen denken dat ik erg rijk ben, maar dat is niet het geval. Ik heb goed kunnen leven ervan en heb een mooi inkomen, maar ik zou zeker niet kunnen stoppen met werken." De Amerikaanse legende klonk erg aangedaan: "Ik heb het hoogste goed bereikt in mijn dj-carrière, maar nu moet ik stoppen en de rozen van mijn leven opsnuiven. Ik moet verder gaan in mijn leven en zijn wie ik echt ben." De Amerikaan maakt wel duidelijk dat hij zich terugtrekt als dj en niet op pensioen gaat. "Eindelijk heb ik nu tijd om doorheen al mijn opgenomen sets te gaan en beeldmateriaal van mezelf eens te bekijken", zo zegt hij nog op Facebook.

Tenaglia schreef een nieuwe post op Facebook waarin hij uitlegde dat zijn gevoel ongetwijfeld gedeeld wordt door vele internationale en zelfs nationale dj's:

Onze job is erg stressvol en gecompliceerd. Reizen is nooit simpel en gemakkelijk, tijdzones die verspringen, tijdschema's die je moet volgen en buitenlandse talen. Dit is geen vakantie voor ons. Ik ben net terug van Punta Cana en ben niet verder dan het hotel geraakt. Ik probeer altijd een dag op voorhand daar te zijn om de geluidsinstallatie te checken. Ieder aspect van mijn carrière neem ik heel serieus. Eens ik begon aan mijn set kon ik nooit stoppen. Ik doe dit al sinds de jaren negentig, professioneel bedoel ik dan. Er blijven nog maar twee woorden over om mijn huidige gevoel te omschrijven: MAMMA MIA.

Heel wat collega's van hem brengen het nodige respect op voor zijn beslissing. Deels omdat ze natuurlijk zijn levenssituatie goed begrijpen:

  • Funkagenda: "Danny Tenaglia quits DJing? Oh lord… That has upset me. On of the greatest DJs to ever grace the decks..."
  • Felix Da Housecat: "I wish u the Best Danny Tenaglia..U had a huge IMPACT on my career..may U continue 2 live and see thee Lite Brotha!"
  • Mason: "Thanks Danny Tenaglia for pushing the boundaries"
  • Sunnery James: "A living legend quits! Respect to the man who did a lot for the dance scene. Thank you Danny Tenaglia!!"
  • David Tort: "Thanks Danny Tenaglia for teaching us how to BE OURSELVES. Much Love and respect."

We sluiten dit lijvige artikel af met een allerlaatse audiofragment, waar ik trouwens zelf al jaren aan verslaafd ben. Een nummer dat me iedere dag weer op sleeptouw neemt. Music Is The Answer kwam eind jaren negentig uit. De zeemzoete vocals van Celeda geven het nummer een onvergetelijke waarde: