Interview: Biesmans

Interview: Biesmans

Enkele weken terug spraken we de Limburgse producer met Berlijn als uitvalsbasis: Biesmans. Een refurbishte sound uit de jaren 80’ die erg aanleunt bij Italo disco, geeft deze man een erg typerende muzikale identiteit in een tijdperk waar vintage hot is. We hadden het met Biesmans over zijn groeiproces als artiest, verhuis naar Berlijn, succesvolle releases die permanent de top 100 charts op Beatport beklimmen en een eventuele doorbraak die door corona uitgesteld wordt. Maar Joris

Fuzz - … Hoe oud was je toen in het nachtleven rolde?

Joris Biesmans - Heel jong. Twintig jaar geleden ben ik beginnen draaien in een klein clubje in mijn thuisstad Bilzen, Ypsillon. Toen was ik 16 jaar. Vanaf toen ben ik stap voor stap zo wat verder geëvolueerd en volwassener geworden natuurlijk. Op school had ik er serieus met mijn klak naar gegooid waardoor ik na twee jaar verder studeren ben beginnen werken bij een lokale drankhandelaar.

Het draaien begon in die tijd wel wat los te lopen. Toen ik 21/22 jaar was, ben ik gestart als resident bij Groovy Tunes en ook daarlangs liepen heel wat bookingen binnen waardoor ik toch 2/3 per week moest gaan draaien. Na die Groovy Tunes tijden begonnen ook mijn eerste internationale gigs binnen te stromen vanuit Tokio, Thailand, etc. Ik kreeg veel contact met internationale promotors via MySpace toen het sociale mediatijdperk nog in zijn kinderschoenen stond.

Op mijn 26ste ben ik opnieuw gestart met studeren voor muzikant aan wat nu PXL Music is. In die drie jaar heb ik ook enorm veel geld in mijn studio en muziek geïnvesteerd. Nadat ik afgestudeerd was op mijn 29ste, heb ik gewoon beslist om te vertrekken naar Berlijn.

Fuzz - Waarom Berlijn?

J.B - Simpelweg omdat de muziekindustrie daar gevestigd is. Ofwel ga je naar Londen, ofwel Berlijn. Berlijn sprak mij meer aan, ook omdat het een stuk goedkoper is om te wonen. Hier in België vond ik ook het werk niet dat ik echt wou doen.

Fuzz – Met welk doel was je naar daar vertrokken? Was er al sprake van Biesmans toen?

J.B - Ik ben vertrokken voor het muzikale en ook voor een change of view. Toen ik aankwam in Berlijn, speelde ik nog onder de artiestennaam Cashmere. Maar daar ben ik nooit echt tevreden over geweest. In die tussenperdiode ben ik ook nog bezig geweest met TVe, waarmee ik echt op zoek ben gegaan naar wat ik wilde maken. Plus, de Berlijnse clubindustrie heeft me enorm geïnspireerd.

Toen het voor mij muzikaal allemaal duidelijk begon te worden, heb ik ook gewoon beslist om muziek uit te brengen onder mijn eigen naam: “Joris Biesmans”. Nu heb ik er enkele maanden geleden in samenspraak met mijn management van Watergate “Biesmans” van gemaakt. Kort en krachtig.

Fuzz – Hoe is het in Berlijn allemaal verlopen voor jou als artiest?

J.B - In mijn begintijd in Berlijn, ben ik gestart als technieker bij Watergate. Iets waar ik vorig jaar mee gestopt ben, omdat ik in januari bij het agency getekend had. In februari was er dan de release van de “Electric Love” EP. De toekomst zag er rooskleurig uit met een eventuele tour in Australië, vette shows in Watergate en mijn eerste live-set in Pacha Barcelona. Corona heeft er natuurlijk voor gezorgd dat dit niet is doorgegaan. Echt heel jammer natuurlijk.

Fuzz – Denk je dat deze periode een kantelpunt geweest zou kunnen zijn voor je carrière?

J.B - Ja, dat denk ik wel. Er stonden veel vette dingen op het programma die nu gewoon in het water zijn gevallen. Maar uitstel is gelukkig geen afstel.

Fuzz – Laat corona ook zijn sporen na in het Berlijnse nachtleven?

J.B - Absoluut, het ligt helemaal op zijn gat. Zelfs een club als Watergate die bij de top van het Berlijnse nachtleven hoort, leeft in veel onzekerheid en weet ook niet of ze het gaat redden. Het is zo een onvoorspelbare periode, we weten totaal niet wat de toekomst brengt. Ik leef momenteel ook enkel van het producen, remixen, sample packs maken, etc. Maar dat is iets wat ook niet blijft duren.

Fuzz – Hoe ben jij als artiest met de lockdown omgegaan?

Muzikaal heb ik enorm veel tijd gehad. En ik heb ook heel veel klaar. Om mezelf uit te dagen had ik op een maand tijd 12 soundtracks gemaakt voor 12 scenes van mijn favoriete 80’s films. Dit vormt de basis van een album dat ik ga releasen in 2021. Maar daar ga ik nog niet teveel over vertellen, eind dit jaar komt er meer informatie over.

Fuzz - Je releases zijn de afgelopen jaren geëvolueerd van een meer minimal sound naar melodische synth gedreven 80’s house die erg flirt met italo disco. Hoe heb je die overgang zelf ervaren?

J.B - Klopt, ik heb altijd een zwak gehad voor retro. Mijn sound is ook heel organisch die richting in geëvolueerd omdat ik een enorme synthesizer liefhebber ben. Als je bijvoorbeeld met een vintage JUNO of Lindrum aan het spelen bent, komt die 80’s vibe vanzelf naar boven. Ik ben van de jaren 80, iets wat zich nu weerspiegelt in mijn muziek. Ik heb er ook resoluut voor gekozen om die sound volledig uit te gaan puren. Hier moet je als artiest even je tijd voor nemen. Niets overhaasten.

Fuzz – Wat verklaart volgens jou je hedendaagse successen op beatport? Want bijna al je tracks belanden hoog in de top 100?

J.B - Goh moeilijk, ik denk allereerst omdat ik met betere labels samenwerk zoals TAU van Adana Twins waar ik mijn Inglorious Express EP op gereleaset heb. In het verleden vond ik gewoon geen labels om mijn muziek op uit te brengen. Hierdoor bracht ik ze zelf maar uit met TVe Recordings want als artiest moet je muziek blijven releasen.

Fuzz – In de hedendaagse selectors scene zijn er ook heel wat artiesten als Palms Trax, Skatebärd en David Vunk waar jouw sound sterk bij aansluit. Denk je dat de opkomst van deze scene/sound een deel van je succes verklaart?

J.B - Dat is iets wat ik mezelf eigenlijk nooit heb afgevraagd. Mijn manager zei iets soortgelijks tegen mij en eigenlijk is het wel zo. Zelf heb ik me nooit echt beziggehouden met het maken van iets wat zou aanslaan bij het publiek. Ik maakte muziek waar ik zelf 100% achter stond, er was geen andere reden. Enkel mijn eigen plezier.

Sommige producers maken een switch qua sound omdat ze denken dat het dan wel gaat aanslaan bij het grotere publiek. Bij mij is dat allemaal heel organisch gebeurd. En misschien inderdaad op het perfecte moment.

Fuzz – Waar wil je jezelf binnen 5 jaar zien?

J.B - Ik hoop dat ik heel veel aan het spelen ben tegen dan. Momenteel ben ik volop aan mijn live-set aan het werken, wat niet wilt zeggen dat ik het draaien aan de kant zou schuiven. Ik wil beide doen. Muziek maken is voor mij gelijk begonnen als het draaien ervan 21 jaar geleden. Ik zou echt niet kunnen kiezen.

Fuzz – Hoe is het idee om live te gaan spelen er gekomen?

Live spelen is altijd een doel voor mezelf geweest. Ik heb het altijd zo wat uitgesteld door tijdsgebrek, tot mijn booker me een live-set in pacha Barcelona in juni voorstelde. Die druk heeft me de impuls gegeven om er echt aan te beginnen.

Toen kwam natuurlijk het hele COVID-19 gebeuren, waardoor alles afgezegd werd. Maar de tijd om eraan te werken was er toen opeens wel. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Nu heb ik mijn eerste live-set gespeeld op de Watergate livestream vorige week.

Fuzz – Als je je eigen stage op een festival mag hosten, wie zou je uitnodigen?

Er zijn er zoveel. Maar als ik moet kiezen: Laurent Garnier, Tim Sweeney, Red Axes (live), DJ Tennis, Nicolas Jaar (Live) en natuurlijk mezelf live en achteraf b2b2b met iedereen.

Fuzz – Met welke artiest zou je wel eens willen samenwerken?

Weer hetzelfde, moeilijk. Maar ik ga voor Brian Eno, Daft Punk, Junkie XL, Dave Gahan, Todd terje en James Holden.

Artiesten in dit artikel

Gerelateerd