Interview Mr. Scruff

Interview Mr. Scruff

Met bijna dertig jaar ervaring in de muziekwereld op zijn teller, talloze uitverkochte gigs op zijn naam en internationale erkenning voor zijn lange dj-sets, heeft Mr. Scruff een reputatie hoog te houden. En dat deed hij met verve toen hij op 13 januari voor de zesde keer in de Vooruit kwam spelen op uitnodiging van muziekclub Democrazy. Wij maakten van de gelegenheid gebruik om de sympathieke Brit uit te horen over de organisatie van events, het belang van geluidskwaliteit en de rol van het internet in de veranderende muziekindustrie.


 

Keep it Unreal

Op zijn twaalfde begon Andy Carthy te mixen, in 1988 zette hij zijn eerste stappen in de muziekwereld met een radioshow. Zes jaar later had hij zijn eerste gig vast in Manchester en releaste hij zijn eerste 12” 'Hocus Pocus' op Robs Records. Toen in 1996 een remix van hem werd opgepikt door DJ Food, ging de bal pas goed aan het rollen. In 1999 verscheen zijn album 'Keep It Unreal' op Ninja Tune en lanceerde hij zijn gelijknamige clubnachten in Manchester. Hier werd de kiem gelegd voor zijn 'all night' dj-sets die hem kenmerken en waarbij hij probleemloos switcht tussen jazz, latin, afro, reggae, hiphop, house, breakbeat, dancehall, ska, rocksteady en UK bass.

Fuzz: Vorig jaar in juni vierde je '17 jaar Keep It Unreal', hoe belangrijk zijn deze avonden voor je?

 

Waar hij gedurende 15 jaar alleen draaide op zijn clubnachten, laste hij het laatste jaar regelmatig back-2-back sessies in met onder andere Francois K, Floating Points, Coleen Murphy, Jon K en andere Manchester dj's.

'Dat heeft het voordeel dat ik zelf ook op de dansvloer kan staan (lacht). En het daagt me uit, het geeft een ander soort energie dan wanneer ik alleen speel. Ik hou ervan om de dj-booth te delen met dj's die geen schrik hebben om de muziek te draaien waar ze in geloven.'

Voor Mr. Scruff is de dansvloer heilig. ​ Op de affiche van zijn maandelijkse resident avond prijkt een symbool dat het gebruik van smartphones op de dansvloer ontraadt. Waarom?

Focus op geluidskwaliteit

Een ander stokpaardje van Mr. Scruff is de geluidskwaliteit op zijn evenementen. Daarbij gaat het niet om de eeuwige discussie vinyl versus digitaal, hij draait beide. Een 600-tal zeldzame platen die hij niet graag meeneemt op tournee heeft hij omgezet naar 24-bit wav bestanden. Ook eigen producties en nieuwe tracks die hij wil uittesten op de dansvloer, speelt hij digitaal. Cruciaal  is dat de volledige geluidsketen van het soundsystem kwalitatief is:

Met het oog op een optimale geluidskwaliteit, is er heel wat voorbereiding nodig. Op dat vlak laat hij weinig aan het toeval over:

'Als ik een gig in het buitenland speel, probeer ik altijd een dag op voorhand te komen. Ik kom nooit alleen, ik word altijd vergezeld door mijn sound engineer met wie ik sinds 2000 samenwerk. We spenderen drie à vier uren om alles op poten te zetten en de soundcheck te doen. Zo hoef ik me de avond zelf niet meer bezig te houden met technische details en kan ik me volledig concentreren op de muziek en het publiek. Ik breng ook altijd mijn eigen equalizer/mixer mee.'

Mixing with no mixer

Vandaag is het makkelijker dan ooit voor de muziekliefhebber om muziek te ontdekken. Nieuwe muziek is slechts een paar muisklikken verwijderd. Ook voor dj's en producers heeft de technologische vooruitgang het veel toegankelijker gemaakt om muziek te maken en te draaien. Of niet?

Mr. Scruff kan terugkijken op een rijk gevulde carrière en heeft de muziekwereld grondig zien veranderen de voorbije decennia. We vroegen hem dan ook hoe hij deze metamorfose heeft ervaren en hoe hij het voor zichzelf interessant houdt.

Behalve DJ, producer, theehuis uitbater, promotor & illustrator is Mr Scruff ook vader. Hij heeft een dochter van vijf die hem dagelijks inspireert:

Remixes vs eigen werk

Na 'Keep it Unreal' bracht Mr Scruff. nog drie albums uit op Ninja Tune: Trouser Jazz (2002), Ninja Tuna (2008) en Friendly Bacteria (2014). De laatste jaren focuste hij vooral op remixes, hij draaide onder andere Moloko, Bonobo, Jazzanova, Lay Far, Submotion Orchestra & Steve Reich door de mixer. Wat vindt hij zo leuk aan remixen?

Last but nog least geeft hij nog advies mee voor jonge producers & dj's:

 

Artiesten in dit artikel