Interview: The Subs

Interview: The Subs

De Belgische electroband The Subs viert zijn 10-jarig bestaan met het nieuwe album A Decade Of Dance. Het is een compilatie van nummers die nét dat tikkeltje meer betekenen voor de groep, plus één nieuwe track: Longest Night. We duiken samen de zetel van Studio Brussel in voor een babbel over het nieuwe album en de afgelopen 10 jaar. The Subs bestaat momenteel uit Jeroen De Pessemier, Wiebe Loccufier en Martijn Ravesloot.

FUZZ - A Decade Of Dance is een compilatie-cd met jullie favoriete nummers. De naam is evident, maar hoe werd er beslist welke nummers er op het album zouden staan?

Wiebe: Dat was inderdaad moeilijk. Door de beperkte capaciteit van een cd konden we niet alle nummers gebruiken die we eigenlijk wilden. We integreerden radio-edits, de ingekorte versie van een nummer, om plaats te winnen en meer nummers te kunnen bundelen. Samen met de platenmaatschappij hebben we gediscussieerd over de tracks die op het fysieke album zouden komen. De online versie bevat bovendien nog een zevental extra remixen. 

Martijn: Er is goed nagedacht over de volgorde en de opbouw van de plaat. We persen het album ook op vinyl. Daarom moet er rekening worden gehouden met welk nummer als laatste op een kant staat om de flow niet te doorbreken wanneer je de plaat omdraait.

FUZZ - Op A Decade Of Dance zien we ook Kiss My Trance staan, de publieksfavoriet van het album Subculture. Is dat ook jullie favoriete track om live te spelen?

Martijn: Niet echt eigenlijk, Kiss My Trance is geen gemakkelijk nummer om live te brengen. Decontrol is heel leuk om te doen, maar ook Mitsubitchi en Concorde zijn tof.

Jeroen: De manier waarop je een nummer brengt is een belangrijke factor, maar de fun wordt ook mee bepaald door de respons van het publiek.

FUZZ - Wat is het uiteindelijke doel van de nieuwe plaat?

Wiebe: Het is vooral retrospectief. We vinden het belangrijk om terug te blikken op hetgeen we gedaan hebben. Zo kunnen we de oude fans bekend maken met het nieuwe werk, en de nieuwe fans krijgen het oude werk nog eens op hun bord. Het is een beetje een verjaardagsfeest. Om onze crème de la crème op plaat te hebben, persen we A Decade Of Dance ook op vinyl, maar dat proces kennen we al door ons technolabel OTB Records. De volledige tracklist en andere info vind je hier.

FUZZ - The Pope Of Dope heeft The Subs ongetwijfeld een enorme boost gegeven.

Jeroen: Klopt, dat nummer heeft ons ook in Frankrijk heel populair gemaakt. Vlak daarna kwam The Face of the Planet uit, die timing was eigenlijk perfect. Ook Zanna, met Selah Sue, kwam uit in die periode en scoorde goed.

FUZZ - Zijn er nummers waarvan je meteen voelt dat ze gaan aanslaan bij het grote publiek?

Jeroen: Dat is nu juist het moeilijke aan muziek. Het is bijna onmogelijk om te voorspellen. Enerzijds volg je je gevoel, maar langs de andere kant volg je wel een bepaald stramien om een goede single te maken. Dan denk je dat je goud in handen hebt, maar uiteindelijk werkt het dan toch niet. En soms laat je bij wijze van spreken een scheet en heb je wél een goede single. Dat onvoorspelbare hoort er nu eenmaal gewoon bij.

FUZZ - Is er nog nieuw werk op komst?

Martijn: We zijn momenteel bezig aan een nieuw album, maar dat zal iets voor volgend jaar zijn. We spelen op onze shows wel al een nummer van die plaat en dat slaat erg goed aan bij het publiek.

FUZZ - A Decade Of Dance werd voorgesteld in DecadanceSpelen jullie graag in zweterige clubs, of toch liever een meterslange-mainstage?

Wiebe: Ik doe het allemaal wel graag, zolang het maar genoeg afwisselt. In het festivalseizoen heb je altijd veel volk. Dus als dat gedaan is, is het wel eens leuk om in een kleinere zaal te spelen. Het is wel lastig om onze volledige bezetting op te stellen op een klein podium, zoals dat in Decadance.

Martijn: Tekens geven om een nummer te starten krijgt ook een andere dimensie wanneer je elkaar niet ziet staan. We gaan dan ook op prospectie om te kijken hoe en waar we alles kwijt kunnen.

FUZZ - Er is altijd veel aan de gang op het podium tijdens jullie shows. In de clip van Longest Night zien we een compilatie van beelden die gemaakt werden doorheen de jaren. Is dat in het dagelijkse leven ook zo?

Wiebe: Het filmpje is gemonteerd door Martijn trouwens. In het dagelijkse leven is enkel Jeroen iets meer extravagant. Hij draagt graag opzichtige kleren ofwel geen kleren. En toch blijft hij zichzelf, ik kom daar niet mee weg. Juist dit kostuum, dat gaat nog.

Martijn: We hebben deze kostuums zelf gemaakt in een hangar. We zijn aan de slag gegaan met witte verf, penselen, stokken en touwen. Zo hebben we allerlei dingen getest en zijn deze unieke kostuums het resultaat van een zeer expressieve dag. Ze werden gedoopt tot Pollock-suits.

FUZZ - Twee jaar geleden stonden jullie op Dour Festival voor een grote mensenmassa. Bereiden jullie je op een andere manier voor op de Pukkelpop-liveshow deze zomer?

Martijn: We hebben al eens gebrainstormd rond hoe we onze verjaardag in stijl kunnen vieren, hoeveel vuur, vliegende dingen en kanonnen we kunnen gebruiken, haha! Maar we spelen een 'best of' dus muzikaal zijn we alvast goed voorbereid.

Wiebe: Één ding is zeker, de Ambiorix zal door de tent zweven. De Ambiorix is trouwens het ronde platform waarop Jeroen over het publiek surft, altijd fun!

FUZZ - Tijdens de sessie op Studio Brussel kwam Iggy Pop even ter sprake. Wat is jullie band met hem?

Jeroen: Ik heb een keer gekotst op het podium en we wisten dat Iggy Pop dat ook ooit gedaan had. We hebben een interview gevonden waarin Iggy het voorval toelichtte en daaruit wouden we heel graag een quote gebruiken voor een nieuw nummer. Omdat dat niet zomaar mag heb ik de lyrics zelf ingezongen en zo is het nummer Vomit in Style ontstaan. Uit een ander interview blijkt nog dat Iggy Pop écht geen fan is van het techno-genre dus het zou wel geestig zijn moesten we een dancenummer kunnen maken met hem.

FUZZ - The Subs heeft al verschillende leden gekend, waarvan Martijn de nieuwste is. Zorgt dat voor verse inspiratie?

Jeroen: Zeker. In het begin, met Stefan Bracke, waren we een zeer goed team. Maar zonder hem was het groepsgevoel wat weg. Gelukkig is het nu met Martijn opnieuw de max. We maken zelf Pollock-suits, we doen graag zotte dingen en Martijn is een manusje-van-alles. Hij kent veel van camera’s, speelt verschillende instrumenten en kan de chaos goed aan. 

FUZZ - Jullie hebben al met verschillende grote artiesten samengewerkt in de studio. Denk aan Etienne De Crécy, Jean-Pierre Castaldi en Selah Sue. Leren jullie de dag van vandaag nog dingen bij van deze collaboraties?

Jeroen: Etienne heeft zijn eigen werkwijze, daar leer je altijd van bij en denk je af en toe wel aan terug. Met Selah Sue hadden we een beetje een lange-afstandsrelatie, ze stuurde ons af en toe vocals toe en die plakten we dan over onze eigen muziek. Op die manier is Life in a Dream ontstaan. Dat nummer is echter enkel door ons uitgebracht en niet door Selah zelf.

FUZZ - Maken jullie graag remixen?

Jeroen: Voor Loulou Players, het label van Kolombo, hebben we laatst nog een remix gemaakt ter ere van hun 100ste release. We voelen dat ons publiek niet zit te wachten op een remix en daarom doen we het niet zo vaak. We zijn een band dus we maken vooral onze eigen muziek, maar we spelen ook nog wel dj-sets. Tijdens die dj-sets spelen we natuurlijk vooral eigen nummers, onze set op Studio Brussel was een uitzondering op de regel.

FUZZ - Welke clubs of festivals zouden jullie graag eens willen aandoen?

Wiebe: Er zijn wel een aantal festivals zoals Primavera, Burning Man en Sziget die we heel leuk vinden. Maar clubs zijn nogal moeilijk met onze liveset. In Amerika hebben we nog nooit gespeeld en dat zouden we wel graag eens doen, maar de kosten moeten te dekken zijn.

FUZZ - Bedankt voor het leuke gesprek en dat er nog vele jaren mogen volgen. Tot op Pukkelpop!

Als laatste willen we Uber and Kosher nog bedanken voor het coole artwork van het nieuwe album en iedereen waar we ooit mee hebben samengewerkt. En vooral onze fans, die ons steeds zijn blijven steunen. Zonder hen hadden we het nooit zo ver geschopt en hopelijk kunnen we ze blijven bevredigen.