Klassiek Elektriek #6: Hans Zimmer

Van new-wave tot filmmuziek

Klassiek Elektriek #6: Hans Zimmer

Van new-wave tot filmmuziek

In Klassiek Elektriek stellen we iedere week een postklassieke componist, die doorgaans niet vies is van een scheut elektronica, aan jullie voor. Na Ryuichi SakamotoMax RichterNils FrahmÓlafur Arnalds en vorige week Jóhann Jóhannsson blijven we deze editie in de filmmuziek met discutabel de meest bekende filmcomponist van deze eeuw: Hans Zimmer

Hans Zimmer

Deze Duitse componist is wellicht de grootste naam die we in Klassiek Elektriek zullen bespreken, maar dat is dan ook niet zonder reden. De afgelopen decennia heeft Hans Zimmer zich een indrukwekkende weg van new-wavebands tot vaste waarde in de filmwereld gebaand. Met 9 oscarnominaties, waarvan hij er één verzilverde (The Lion King), is de Duitser een graag geziene gast in Hollywood

Geboren op 12 september, 1957 in Frankfurt te Duitsland verhuisde Hans Zimmer in zijn tienerjaren zonder enige muzikale scholing reeds naar Londen. Hier stak hij aanvankelijk deuntjes voor advertenties in elkaar tot hij in 1980 op 23-jarige leeftijd meewerkte aan de Engelse new-waveband The Buggles hun The Age of Plastic EP. De componist verschijnt zelfs in de videoclip voor de hit Video Killed The Radio Star

Daarna werd hij tijdelijk lid van Italiaanse new-wavegroep Krisma, waarbij Hans synthesizer speelde op hun album Cathode Mamma. Zijn weg naar filmsoundtracks vond de componist via de toen bejubelede filmcomponist Stanley Myers. Samen richtten de twee heren de in Londen gelegen Lillie Yard Studio op, waar ze het traditionele orkest en al zijn geluiden wouden combineren met elektronische instrumenten. Myers en Zimmer werkten hierna samen aan een tiental films. Zimmers eerste eigen filmsoundtrack verscheen voor de niet zo bekende komedie Terminal Exposure.

In 1986 vervoegde Zimmer componist Ryuichi Sakamoto en Talking Heads-frontman David Byrne bij de film The Last Emperor, een film die zowaar negen 9 Oscars won. Het eerste solo-werk van de Duitse componist dat naar waarde werd geschat, was Rain Man. De daaropvolgende jaren werd de filmcomponist een niet meer weg te denken kracht in de filmwereld. Hij maakte onder andere de soundtracks voor Driving Miss DaisyDays of Thunder en in 1994 The Lion King, waarmee hij de oscar voor beste soundtrack kreeg. Van The Lion King werd later ook een uiterst succesvolle musical op Broadway gebracht.

Na dit grootse succes werd Hans Zimmer alleen maar bekender in de filmwereld en in het begin van het nieuwe millennium schreef de componist jaarlijks soundtracks voor twee à drie films per jaar. GladiatorThe Last Samurai en Hannibal zijn maar enkele van de kaskrakers waarvan hij de soundtrack verzorgde. Ook het daaropvolgende decennium bleef de man van grote waarde voor eender welke film die zijn diensten kon bemachtigen. Het eerste live-optreden van de componist met een orkest en koor vond trouwens plaats in België, op het Internationaal Filmfestival te Gent in 2000. 

In 2005 begon de samenwerking over verschillende films heen met regisseur Christopher Nolan in de Batman-films. Er ontstond echter controverse omtrent de oscarnominatie voor beste soundtrack bij The Dark Knight, de tweede film in de serie, omdat er teveel componisten aan de soundtrack hadden meegewerkt. Een beslissing die Zimmer kon terugdraaien door zijn visie te onderbouwen: een muziekgemeenschap waar elke bijdrage even cruciaal is voor het geheel en iedereen dus erkenning verdiende. Recentere samenwerkingen met Nolan die zeker de moeite waard zijn, zijn Inception, Interstellar en de in 2017 verschenen oorlogsfilm Dunkirk

Het afgelopen jaar verscheen ook de soundtrack voor Blade Runner 2049, gemaakt door Hans Zimmer en Benjamin Wallfisch nadat componist Jóhann Jóhannsson uit het project was gestapt. Een echte aanrader, al was het maar voor de muziek die een experimentele kant van Zimmer blootlegt die we al even niet meer hadden gezien. 

Alhoewel Hans Zimmer sinds zijn commercieel succes een heel herkenbare stijl heeft gelanceerd, blijft de filmcomponist een pionier op vlak van het samenbrengen van elektronische muziek en klassieke filmorkesten, waarvoor onze eeuwige dank!

Volgende week is het de beurt aan Philip Glass en zijn bijdrage aan muziek. 

In de Muziek Elektriek-playlist maken we een selectie van de essentiële tracks van de artiesten die tot nu toe aan de revue gepasseerd zijn. Luisteren doe je hieronder!