Interview: The Whatevers

Door fosco13 |
Geplaatst op 01/06/2012

Van Ed&Kim naar Dim&Kim lijkt niet zo'n grote stap. Waarin het dj-duo The Whatevers, dat bestaat uit Truienaars Dim Cologne en Kim Mathijs, echter compleet verschilt van het oudere dj-project van de Studio Brusselmedewerker is hun eclectische aanpak van een dj-set. Van hiphop tot drum 'n' bass, alles kan, zolang het maar in hun eigen 'Whatever'-filosofie past. En waaruit die juist bestaat, dat wilden wij wel eens te weten komen, want op 9 juni organiseren beide heren al hun tweede Whatever!, een clubnight waarin zij en hun dj-gasten de Hasseltse Muziekodroom trakteren op een set waarin elk genre aan bod mag komen.

FUZZ - Dag Dim en Kim. Jullie vormen nu al meer dan een jaar het dj-duo The Whatevers. Wanneer hebben jullie beslist om samen te gaan draaien onder die naam?

Dim Cologne: Wij hebben elkaar al zo’n acht jaar geleden voor de eerste keer ontmoet op café. Ik ging toen net met Cocadisco beginnen, een nieuw feestconcept in Sint-Truiden. Ik wist dat Kim al ervaring had als organisator van Breakdown en ben hem toen gaan vragen of het mogelijk was om Tiefschwarz te boeken. Zo zijn we aan de praat geraakt en zijn we blijven contact houden.

Kim Mathijs: Wij zijn ook allebei afkomstig uit Sint-Truiden en dus kwamen we elkaar vooral tegen op feestjes in de regio. Nadien voegden we elkaar toe op MSN, het oude chatkanaal, en spraken we regelmatig over muziek en feesten.

DC: Bijgevolg zijn we samen gaan optrekken. Als Kim ging draaien ging ik regelmatig mee, hij vond het uiteraard tof als er gezelschap mee was. Toen ik in 2005 met Cocadisco begon, heb ik Ed&Kim als resident-dj's gevraagd en zo kwamen we meer en meer met elkaar in contact.

KM: Het draaien als The Whatevers zelf kwam pas later. Op een gegeven moment ging Fuck You Stupid Loser, de rockband uit Sint-Truiden, een festival organiseren. Ze hadden nog enkele dj-acts nodig, naast Lieven Verstraete van Ter Zake, en ze zochten nog een extra lokale dj. Daarbij stelden de jongens van FYSL aan ons de vraag om eens samen te draaien, 2 grote muziekfreaks en vrienden, dat zat volgens hen sowieso goed. Eigenlijk hadden we voor die eerste keer nauwelijks iets voorbereid, maar het verliep meteen enorm vlot!

DC: Nadien was er nog eens een ander feestje in Sint-Truiden waar ik draaide met Corridor en Machinski. Goldfox, die na hen moest spelen, nodigde mij uit om samen met hem te draaien, hoewel ik op dat moment technisch nog niets afwist van dj’en. We draaiden toen voor ons plezier vanalles door elkaar, van Slayer tot Skream en op een bepaald moment opperde ik dat we ons beter The Whatevers zouden noemen.

KM: Ik heb een week later naar Goldfox gebeld en gezegd dat ik een dj-act met Dim wou beginnen. Daarop vroeg ik hem of het in orde was om de naam The Whatevers te gebruiken, want ik vond die naam perfect voor wat wij wilden brengen. Toen hij zijn toestemming gaf is alles in een stroomversnelling gekomen. (Lacht)

FUZZ - Jullie naam The Whatevers verwijst dan ook naar het feit dat jullie verschillende soorten muziek spelen. Was het al van bij de start jullie bedoeling om hier serieus mee verder te doen?

DC: Die eerste keer op dat festival in Sint-Truiden speelden we nog onder de naam Dim&Kim, dus iedereen dacht dat het om een gimmick ging. Pas toen we ons daarna The Whatevers noemden, kregen we  ook uitnodigingen van andere organisatoren om te komen draaien als The Whatevers. (Lacht)

Ikzelf heb nooit echt de ambitie gehad om te draaien, maar ik ben wel altijd bezig geweest met muziek als journalist of organisator. Het dj’en is eerder bij toeval gekomen, waardoor ik mezelf nog steeds niet echt als een dj zie. Het is eerder toevallig gebeurd en daarom loopt het ook zo vlot, denk ik. Als we rond The Whatevers al bij voorbaad een heel plan hadden bedacht zou dat te georchestreerd zijn geweest.

KM: Voor mij kwam dit net goed uit, want de hele electrohype was wat overgewaaid en rond Ed&Kim was het dan ook even iets rustiger. Ik wilde dus nog iets extra doen en het concept om vele genres te kunnen mixen trok me sowieso al lang aan.

DC: Toen ook professionele dj’s begonnen te zeggen dat er potentieel zat in ons concept, hebben we ons wel volledig gesmeten. Er zit ook echt wel wat denkwerk achter, we spelen immers niet zomaar 'Whatever'. Ons zal je geen zogezegd foute platen zoals J’aime La Vie van Sandra Kim horen spelen.

FUZZ - Jullie durven wel klassiekers op te leggen uit alle genres.

DC: Dat is het voordeel van wat we doen. We hebben een geweldig archief, we verzamelen heel veel muziek en we kennen dus ook veel van muziek. In onze sets combineren we nieuwe nummers met oude klassiekers, maar daardoor zijn wij niet onderhevig zijn aan bepaalde hypes van het moment.

KM: Het enige wat je nu wel hebt qua hype is dat eclectische. Ik miste dat bij Ed&Kim wel een beetje, omdat we daar enkel alle varianten van dance brengen. Ed die voelt bijvoorbeeld hiphop totaal niet aan, dus bij mij kriebelde dat al wel langer. Nu aanvaarden mensen ook een mix van veel genres. Ik vind het dus tof om met The Whatevers de dingen te doen die ik bij Ed&Kim niet kwijt kan.

FUZZ - Zijn er bepaalde criteria waaraan platen die The Whatevers draaien moeten voldoen?

DC: We moeten ze zelf geloofwaardig vinden. Is het nummer niet te lang, gaan mensen niet afdwalen, gaan ze niet stil blijven staan? Sommige nummers zitten geweldig in mekaar maar zijn gewoon te lang.

KM: Het moet ook vooral dansbaar blijven.

DC: Er zit echt veel denkwerk achter. Er staat immers een publiek voor je en is er een organisator die geld voor u neerlegt. We gaan dan ook niet zomaar willekeurig iets brengen, maar bereiden ook veel voor. Op die manier kunnen we veel combo's brengen die niet voor hand liggend zijn en ook zeer snel te werk gaan qua mixen. We hebben soms zelfs geen tijd om te drinken. (Lacht)

KM: We willen graag ook mensen iets bijbrengen, al is het maar door een wat vergeten nummer terug boven te halen. Bijvoorbeeld Psycho Killer van The Talking Heads zal een achtienjarige van nu niet veel zeggen, maar hij zal het misschien wel goed vinden en zo meer ontdekken dan enkel de nieuwe releases.

Er zit echt veel denkwerk achter. Er staat immers een publiek voor je en is er een organisator die geld voor u neerlegt. We gaan dan ook niet zomaar willekeurig iets brengen, maar bereiden ook veel voo. Op die manier kunnen we veel combo's brengen die niet voor hand liggend zijn en ook zeer snel te werk gaan qua mixen. We hebben soms zelfs geen tijd om te drinken.

FUZZ - Jullie durven ook wel eens de commerciële kant op te gaan, maar daar geraken jullie meestal mee weg.

KM: Het is niet omdat een plaat 18 miljoen keer is verkocht dat het een slecht nummer is. Ik probeer de goede dingen er wel uit te halen. Ik vind Man Down van Rihanna bijvoorbeeld echt goed.

DC: Mensen moeten zich niet schamen omdat ze iets goed vinden dat een grote hit is. The Stones en The Beatles hebben ook miljoenen platen verkocht en dat vinden veel mensen ook nog steeds goed.

KM: Het moeilijke is om de dingen die je goed vindt te kunnen overbrengen naar je publiek. Je kan het jezelf natuurlijk gemakkelijk maken en enkel hits spelen, maar zo zitten wij niet in elkaar.

DC: Het is ook een kwestie van durven. Wij proberen elkaar soms wat in het gareel te houden. Op Leffingeleuren in een volle zaal denken om Motörhead op te zetten nadat je net hiphop en reggae gespeeld hebt, dan moet je daar toch naartoe werken. Dan twijfelen we even, maar als we overleggen en er met de juiste nummers die richting uitgaan, kan het perfect.

FUZZ - Tegenwoordig is het natuurlijk compleet ingeburgerd om als duo te draaien, zeker sinds The Glimmers, Soulwax en Ed&Kim het al zo lang volhouden. Biedt het dan zoveel voordelen als je met twee achter de draaitafels kan staan?

DC: Je werkt echt aanvullend. Als de ene het even niet meer goed weet is er nog altijd de andere om dit op te vangen. Zelfs in korte sets van een uur is het soms echt zoeken en dan is het wel handig om aan elkaar feedback te kunnen vragen.

KM: Bij The Whatevers vind ik het nog belangrijker om met twee te zijn dan bij Ed&Kim. Bij dance moet je meer een set opbouwen en al vijf nummers verder denken en dat is niet altijd makkelijk als je met twee bent, omdat de ene soms goesting heeft om een andere richting uit te gaan. Dus daar is soms nog meer overleg nodig dan bij The Whatevers.

DC: Dancenummers kan je ook wat langer laten spelen, maar bij ons is het vrij snel werken omdat we nummers maar kort aan bod laten komen. Als Kim drie nummers na elkaar oplegt ben ik al het vierde, vijfde en zesde aan het zoeken.

FUZZ - Hebben jullie een gezamenlijke platenkast met nummers die geschikt zijn voor The Whatevers?

DC: Wij sturen elkaar wel vaak muziek door, maar we hebben allebei een grote cd- en vinylcollectie.

KM: Ik weet wel meestal op voorhand wat hij haat of wat hij goed vindt.

DC: We gaan inderdaad elkaars tijd niet verspillen door muziek te delen waarvan je al op voorhand weet dat de andere het niet goed vindt. Als Kim met iets op de proppen komt, probeer ik me ook wel in te leven in het publiek. Wij mogen er wel veel fun aan beleven, maar het publiek moet ook mee zijn. Als we het puur voor onszelf zouden doen, zouden er zeker dingen passeren die minder in de smaak vallen bij het publiek. Die houden we dan wel voor thuis om op te zetten.

FUZZ - Waar jullie overduidelijk wel veel fun aan beleven zijn de podcasts van The Whatevers. Wat daarin opvalt is dat er altijd wel een origineel thema inzit.

DC: Elke rockband, elke singer-songwriter wordt wel eens door een blog of magazine gevraagd om zijn 15 favoriete songs voor te stellen. Wij wilden graag iets anders doen en meer thematisch werken.

FUZZ - Hoe bedenken jullie die thema’s?

DC: Dat komt vaak out of the blue. Als je weet dat Valentijn eraan komt dan kan je daar iets mee doen. In plaats van allerlei love songs bijeen te mixen, verzamelen wij dan allemaal hate songs.

KM: Wat ook heel leuk is bij die podcasts is dat het vaak een verhaal is dat we niet in een set kunnen brengen.

DC: Soulwax doet dat ook. Niet dat we onszelf daarmee willen vergelijken, maar zij doen we iets gelijkaardigs met Radio Soulwax. Dat zijn allemaal dingen die ze niet voor duizenden mensen kunnen draaien, dus die verzamelen ze daarin.

FUZZ - Nu volgt ook de tweede editie van The Whatevers clubnight. Hoe is dat concept ontstaan?

DC: We zijn daarmee gestart op vraag van de Muziekodroom. Zij vonden het een goed idee om iets te organiseren voor mensen die graag uitgaan op zaterdagavond, maar niet alleen house, dubstep of techno wil horen. Ons publiek hoor graag nieuwe dingen zoals Django Django, maar ook Nirvana of The Clash. Als er dan een dj-act is die dat brengt en een goede club zoals de Muziekodroom daar potentieel in ziet, is dat natuurlijk super.

KM: Nu komen mijn vrienden van mijn leeftijd uit Sint-Truiden naar een Whatevers feestje. (Lacht)

DC: Wij hebben niet bewust gespiekt bij andere feestjes, maar we merken ook dat bijvoorbeeld de B-kant party’s van Mauro, de Hindu Nights of zelfs Lefto zijn marathonsets heel breed gaan. Dus wij zagen ook eindelijk terug een publiek dat verschillende genres wil horen.

KM: Het werkt ook heel goed. De eerste editie was echt geslaagd en het opent ook deuren naar andere zaken. Er zijn ook andere organisaties die dat zien en ons vervolgens uitnodigen.

FUZZ - Op de nieuwe editie die op 9 juli in de MOD plaatsvindt spelen jullie samen met een aantal Studio Brusselcollega’s: Kirsten Lemaire, Bram Willems en Eppo Janssen. Wie van hen is de beste dj?

KM: Eppo denk ik. Het is al een tijdje geleden dat ik hem heb horen draaien, maar vroeger als ik hem bezig hoorde vond ik hem altijd een ongelooflijk goede dj. Een beetje à la The Whatevers eigenlijk. Bram is ook wel heel goed. Kirsten die kan zelfs beatmixen terwijl ze amper draait en zij kan ook verassend uit de hoek komen. Ik sta daar echt van versteld.

DC: We zijn ook vooral fan van hen. Het zijn geen mensen die gewoon werken in de muzieksector, maar het zijn echte muziekfreaks. Kirsten en Bram zijn natuurlijk de bron van Select. Eppo luistert jaarlijks ook heel veel muziek voor Pukkelpop, naar alles wat hij moet gaan scouten. Ik heb Eppo ook op Hindu Nights horen spelen. Hij speelde New Order, La Roux, maar ook Vampire Weekend. Echt heel tof!

KM: We willen ook niet enkel muziekfreaks die enkel onbekende muziek draaien en geen rekening houden met het publiek op onze feesten. Natuurlijk zullen deze 3 ook regelmatig iets onbekend opzetten, maar ze weten ook perfect een feest te bouwen.

FUZZ - Gaan jullie ook met z’n allen tegelijk mixen?

KM: Nee, ik denk het niet. Het is alleszins de bedoeling dat het apart is. Als het nu heel laat wordt kan dat al eens gebeuren voor de fun.

DC: Op Modfest heeft Bram bijvoorbeeld ook tijdens onze set nog een paar dingen voorgesteld of aangegeven. Dat maakt het eclectische gevoel ook nog veel groter natuurlijk.

KM: En daarbovenop vieren Eppo en Kirsten hun verjaardag op Whatever! dus het wordt sowieso een groot feest. (Lacht)

FUZZ - En waar kunnen we in de zomer jullie nog aan het werk zien?

KM: Ja, deze zomer spelen we op meerdere festivals. Daarbij zijn enkele grote zoals Tomorrowland en Laundry Day, maar we spelen ook op Cup Huda, Zomerfabriek, en Strandfuif Houza Palooza. Op het Electric Field festival mogen we zelfs een eigen Whatever!- stage hosten met op de line-up onder meer Mr. Critical, Aralt Spinnewyn van Hindu Radio dj's, Uphigh Collective, The Jetset en Walk The Night dj's.

DC: In het najaar plannen we sowieso nog twee Whatever! feesten in Muziekodroom, in oktober en december, en hopelijk komen er nadien nog veel meer!

FUZZ - De laatste weken komt er wel nogal veel slecht nieuws uit de muziekwereld met het ene na het andere icoon dat er het bijltje bij neerlegt. Ik heb gezien op jullie Facebook dat het vrijwel zonder uitzondering idolen van jullie zijn.

KM: We kunnen moeilijk claimen dat we 50 jaar muziekgeschiedenis brengen zonder daar bij stil te staan. Donna Summer en Adam YauchMCA vanThe Beastie Boys, zijn muzikanten die ook perfect binnen de stijl van The Whatevers passen. I Feel Love durven wij dan ook gerust op te zetten, ook al is het geen rockmuziek. De hele filosofie achter die song en de vibe zit gewoon goed.

KM: Voor de jongeren is het wel tof om die mensen nog eens in the picture te zetten. Misschien gaan ze er dan nog eens iets over opzoeken. The Beastie Boys zijn één van die artiesten die altijd in onze sets zitten. MCA was dan ook een belangrijke invloed voor ons en zijn dood heeft me echt wel geraakt. Ik was nog heel jong toen hij met The Beastie Boys allerlei stijlen met elkaar versmolt, punk, rock, hiphop, enzovoort. Dat heeft me enorm beïnvloed.

FUZZ - Misschien is dat thema nog een ideetje voor een nieuwe podcast?

KM: Op Studio Brussel is er al op Allerheiligen een hitlijst met enkel overleden artiesten in. (Lacht)

DC: We hadden er al over nagedacht, maar waar trek je de grens? We spelen sowieso wel in elk van onze sets nummers van gestorven iconen, dat kan ook moeilijk anders binnen het concept van The Whatevers. (Lacht)

FUZZ - Dat is waar. We kijken alvast uit naar jullie set tijdens de volgende clubnight: Whatever! in de MOD op 9 juni. Opwarmen kan alvast met de podcast die ze voor het Limburgse radiostation Maxha ineen knutselden.