Express 21: De Sluwe Vos toont zijn streken (27/03)

Het was vrijdag, maart de zevenentwintigste en Forty Five's deuren stonden wagenwijd open voor een verse editie van Express 21. Deze Limburgse organisatie haalde met Solomun, Kölsch, Gui Boratto, MK, Shadow Child, Skream en Joris Voorn al aardig wat toppers naar Hasselt, maar verbouwden deze keer het podium voor De Sluwe Vos. Letterlijk, de bad boy uit Deventer bracht een hele band mee voor de releaseshow van zijn debuutplaat Kontra

De avond was nog jong maar MVMNT trok hem al lekker op gang met een dikke streep deep house. Nee kids, niet die Beatport-troep op hippe blogjes met gefilterde foto's van chicks en een catchy titel in Helvetica, het èchte werk. Nummers als True Force van SE62 bijvoorbeeld. Oké, hij zat er nu en dan eens flink langs, maar zó levendig aan vinyls liggen sleuren verdient nog altijd iets meer respect dan iemand die apathisch naar zijn Macbook ligt te staren. 

Het duurde een tijdje voor die luidsprekers stopten met kraken en de man van het uur liet even op zich wachten maar tegen 1u30 was het dan eindelijk zover. Robert De Sluwe Vosmeijer, in vol ornaat, strak gehemd en met beide handjes dankbaar de lucht in. Als een dirigent voor zijn orkest en achter zijn knoppen.

Met enkele hintjes van Mercy plaagde hij richting 0571, een ijskoude soundscape om vervolgens Under Your Skin zachtjes in te luiden. Een smerig sexy plaatje onder voorzichtig vocale begeleiding van Barbara Ford, vriendin van en voordien bekend als Het Meisje

De Sluwe Vos en Het Meisje, het klinkt als een sprookje, het nummer dan weer niet. Alhoewel, zo'n grimmige remake misschien. Slome kicks, scherpe trap snares, een dreigend deuntje en een meeslepende stem, het kruipt voor minder onder je huid. Diezelfde diepte dreef verder in Misfits, met live en begeerlijk getokkel door broer Huub Vosmeijer. Je zou bijna zweren dat Maya Jane Coles hier voor iets tussen zat.

Toch was de zaal het duidelijk niet eens met het tempo, het merendeel had niet direct een liveband verwacht en iedereen keek dan ook een beetje schaapachtig naar elkaar met een blik van 'What the fuck is deze shit?'. 2015 jongens, het is echt geen moeite om jezelf een beetje te informeren op voorhand.

In ieder geval rapte Opgezwollenaar Sticks tijdens Mercy richting de eerste climax van die avond. 'Bounce op die beat' zei Stick, 'Eindelijk' zei iedereen. Daar was het dan, het typisch gebons waar iedereen voor kwam en dat we van Deheer Sluw gewoon zijn. Drums, pauken en marimba zorgden hierna voor de live vibe van een Caribou, de power house-divastem van Miss Bunty voor het Gimme Shelter-gehalte. De Sluwe sprak zijn volk vervolgens toe en vroeg terecht een applausje voor de band want hij ging het laatste stuk van zijn set alleen verder. 

Het instrumentale gedeelte was dik in orde, maar het voelde misschien allemaal nog wat nieuw en onwennig. Solo hoor en zie je hem pas echt stralen. Staalharde house met vijfdubbele kicks, bruut in stukken gesneden grime zoals je die enkel hoort op Rinse FM en wobbles die je schaamteloos in je gezicht meppen. Tussendoor flirt hij moeiteloos met techno, zonder een greintje van zijn sluwheid te verliezen. Zijn sound is gelaagder en frisser dan voorheen. De vos is volwassen, met dezelfde streken.

Winnaars van Dj-Mania 2013 en Express 21-residents Gewelt waren de volgende in rij om de halfvolle zaal te laten denderen. Een heerlijke openingsplaat met Afrikaans gezang op een welgemikte housebeat beloofde veel goeds. Her en der wat vettige acid en een stompende Fjaak met Po'Folk (Hate version) kwamen deze belofte enigszins na, maar hierna was de inspiratie al gauw ver te zoeken. Ja, de Len Faki remix van Stranger to Stability is een kanjer, maar dat vonden we in 2009 ook al. En Lazer Beams van Green Velvet, serieus? 

Trouwens, een stroboscoop is plezant, volledig mee akkoord, maar dat wilt niet persé zeggen dat je er de zaal blind mee moet flitsen. En van een beetje visuals is ook nog nooit iemand gestorven.

Gelukkig maakte Borealis veel goed met hun stompende house, hitsige hi-hats en zéér aanstekelijke grooves. Kortom, ze sloten de nacht met dat extra scherpe randje waar het publiek om vroeg. Express 21, je was bijzonder aangenaam, maar kleed het geheel alstublieft een beetje in als je nog eens buitenlands bezoek krijgt. Té less is niet altijd more.

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel