Dour Festival dag 1: file-ellende en degelijke optredens

Dour Festival 2015. Wij waren vijf dagen aanwezig op dit zowel beroemde als beruchte festival. Verwacht je de komende dagen aan een resem muzikale dagverslagen en een interview met de fantastische Belgische band Vuurwerk die we vrijdagmiddag aan het werk zagen. De eerste dag dansten we op muziek van onder andere GallowstreetLa SmalaJungleSBTRKT en 2manydjsHere we go!

Na het verschrikkelijk zware fileleed op woensdagmiddag, wilden we zo snel mogelijk naar de festivalweide om stoom en frustratie af te laten. De toestand was zelfs zo erg dat we niet op tijd bij het eerste optreden zijn geraakt, terwijl we al uren op voorhand op het festival waren aangekomen. 

Dat eerste optreden was Gallowstreet, het enige niet-elektronische concert van de dag. Drie percussionisten, drie trompetten, twee saxofoons, drie schuiftrompetten en één tuba. Moeten jullie nog meer weten?

Gallowstreet was echt een heftig dansfeest en de eerste “DOUREUUUH!” galmde door het publiek. Dat “DOUREUUUH!” waren we eigenlijk al meteen beu, maar wetende dat we dat toch vijf dagen aan onze broek gingen hebben, deden we maar gewoon mee. Eerste optreden van Dour, knal erop!

Met La Smala programmeerde Dour het eerste hiphopconcert, een genre dat zeer sterk vertegenwoordigd was op de line-up. Hun producties vinden we wel leuk, maar echt overtuigen deden ze niet op dat grote hoofdpodium. Dat is misschien omdat we niet echt fan zijn van een deejay met wat rondhuppelende en schreeuwende MC’s. Het publiek lustte er blijkbaar wel pap van. Het zal aan ons liggen.

Volgende aan zet was Jungle, waar we al de hele dag enorm naar uitkeken. Ineens werden we geconfronteerd met een fenomeen dat zich eigenlijk op elke editie van Dour voordoet. Het geluid op The Last Arena zat toch niet helemaal snor, en in het geval van Jungle is dat nog licht uitgedrukt. Vooral het publiek dat links of rechts stond, richtte regelmatig een fronsende blik naar de PA. Maar volgens ons was de opstelling van de boxen zelf toch ook niet ideaal.

Hoewel we er meer van hadden verwacht, leverde Jungle een meer dan behoorlijke set af. Naar het einde toe werd het geluid beter – nog snel iets aangepast, meneer de mixer? – en ook hun nummers gingen erop vooruit. Over het algemeen klonk Jungle een beetje artificieel, alsof elk nummer tot in de puntjes voorgeprogrammeerd was. Ondanks de vele kritiek vonden we het een meer dan waardig optreden. Zeker de liveversie van Time.

De wei begon pas echt volledig vol te lopen toen de mannen van SBTRKT eraan begonnen. Eerst en vooral opnieuw al een oneervolle vermelding voor het geluid, maar daar hadden we ons al over gezet. Verder is de conclusie bij meesterproducer SBTRKT en de zijnen heel simpel. Sommigen vonden het geweldig, anderen – waaronder ook hevige fans met petjes en te grote rugzakken – waardeloos.

Zelf waren we wel onder de indruk van de show op zich, maar muzikaal waren het vooral ups and downs. Het eerste écht geweldige optreden – Gallowstreet niet meegerekend – moest nog steeds komen.

En hoewel ‘optreden’ niet echt toepasselijk is voor een dj-set, was ‘geweldig’ dat wel voor 2manydjs. Voor fans van de electropunk uit de nillies dan toch. Op hun vier decks bliezen de Dewaele-broertjes ons omver met nostalgische electrohitjes van Daft Punk, Alex Gopher, Mumbai Science, Vitalic en dankzij MGMT'Kids ook Soulwax zelf.

Na de passage van Boys Noize Records in Fuse eerder dit jaar kwamen we tot de pijnlijke conclusie dat de electro van vroeger steendood is. Maar dat is zonder 2manydjs gerekend, die de wei in brand staken met Lemonade van – jawel – Boys Noize.

Tot morgen! Na eerst nog een uur in de rij te gaan staan om terug op de camping te geraken, uiteraard.

Credits coverfoto La Smala © Olivier Donnet / Artikel van Robin De La Ruelle en Sander Bral

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel