Crammerock blaast 25 kaarsjes uit in stijl

Er zijn kwatongen die beweren dat Pukkelpop de afsluiter is van de festivalzomer. Wij weten gelukkig wel beter en zagen niet over het hoofd dat Crammerock in Stekene, telkens het eerste weekend van september, topbands aanbiedt tegen een uitzonderlijk laag prijsje. Zo wisten we er dit jaar niet enkel te genieten van de sfeer, maar ook van binnenlandse grootheden zoals Station Earth, Goose en Magnus. De vijfentwintigste editie werd er eentje om in te kaderen en dat konden zelfs de weergoden niet van ons afnemen.

Crammerock mag dit jaar vijfentwintig kaarsjes uitblazen en dat doen ze met een affiche om u tegen te zeggen. Bij de middelgrote festivals doet Crammerock het de laatste tijd enorm goed en het was dit jaar dan ook alweer volledig uitverkocht. Zo’n dertigduizend uitbundige feesters konden dan ook weer op vrijdag 4 en zaterdag 5 september alles geven aan de vier podia. Het systeem van de Main Stages is nu al even oud, maar toch moet het nog altijd eens gezegd worden dat het bijzonder goed werkt. De twee Main Stages staan namelijk in één grote tent tegenover elkaar en zo zorgen ze er dus voor dat er nooit lange pauzes zijn en dat je een tent en plaats uitspaart.

© Sven Dullaert

De tweede tent is de Club, een veel kleinere tent die jammer genoeg soms wat té klein uitvalt. Daardoor kan deze soms echt uit haar voegen barsten. Jammer is ook dat buiten deze tent een Jägermeister-auto staat die ook leuke deuntjes op het volk loslaat. De auto of muziek is op zich geen probleem, maar door zijn plaats ben je dus verplicht om binnen de tent te staan en is op een afstand chillen in het gras niet aan de orde. Een klein aandachtspuntje.

Van dat chillen in het gras kwam er jammer genoeg weinig in huis dit jaar, gezien het typisch Belgische weertje kwam opzetten en het tweedaagse festival constant van water werd voorzien. Maar genoeg gepalaverd over de leuke infrastructuur en het druilerige weertje, let’s talk music!

Vrijdag

Zoals altijd heeft Crammerock weer voor een affiche gezorgd met een brede waaier aan genres, iets wat wij zeer op prijs stellen. Op elektronische vlak was er op vrijdag vooral binnenlands talent en één buitenlandse klepper: DJ Fresh. Drum ‘n’ bass is alive and kicking maar de manier waarop meneer Stein die etaleert laat jammer genoeg een wrange nasmaak na.

De ooit gerenommeerde deejay begon zijn set met een overdreven filmpje waarin een typische filmstem het publiek liet weten dat de enige echte koning van de bass-muziek - ja, echt waar - hen de nacht van hun leven zou bezorgen. Wat volgde was een dj-set met alle hits die hij nu gemaakt heeft, en vrijwel niks van het oude werk waar hij zijn credibiliteit mee verwierf, jammer.

Genoeg over de nagenoeg enige teleurstelling die avond, de andere artiesten lieten zich wel van hun beste kant zien. Zo zorgde Merdan Taplak voor de eerste keer voor een volle Club-tent en liet hij zelfs wat koperblazers aanrukken tijdens zijn set, leuk!

Een beetje later werden in de club de decks overgenomen door de jongeman die deze zomer de hele wereld aan zijn voeten neer zag vallen: Lost Frequencies. De jonge Belg toonde meteen dat hij geen one-day-wonder was en maakte slim gebruik van meezingers, eigen hits en onbekendere remixes om het publiek op zijn hand te krijgen. Dit alles deed hij zonder ons het gevoel te geven dat we op een alledaagse fuifavond beland waren, straf! Het was wel duidelijk dat de jongeman niet bijster veel ervaring had met het in de hand nemen van een microfoon. Met trillende stem vroeg hij namelijk of 'Belgium' er nog zin in had. Was hij even vergeten waar Crammerock precies lag, of had hij nu al last van grootheidswaanzin?

Na zijn set verdween de grote menigte, wat jammer was, want niemand minder dan Raving George deed waar ze zo goed in is: knallen. De technoset was waarschijnlijk iets te weinig verteerbaar voor het jonge publiek in Stekene, maar ons kon de Evergemse schone zeker bekoren.

Helaas moesten we de Club al na een korte tijd verlaten want Magnus besteeg de Main Stage. Tom Barman, CJ BollandTim Van Hamel en co moesten het vandaag stellen zonder toetsenist, - en zonder enthousiast publiek, waarschijnlijk uitgeregend - maar lieten dat niet aan hun hart komen. Magnus kwam weer en overwon moeiteloos. Met hits als The Singing Man deed zelfs bijna het voltallige publiek even mee. Wij onthouden vooral de solostukjes van CJ Bolland die enorm verzorgd waren, zoals we ook al op Linkerwoofer opmerkten. Met Summer’s Here eindigden de heren hun set, en zo eindigde ook de goede muziek die avond, want wat volgde, dat hebben we u al een paar alinea’s geleden verteld.

Zaterdag

Dit jaar waren er opnieuw enkele ingetogen sets van een paar artiesten op de camping, heel leuk gedaan want zo geeft het de camping voor de festivalgangers ook een extra dimensie. Het was zaterdag zelfs even wachten op een eerste elektronische klepper. Station Earth was er gelukkig dit jaar weer bij om ons een drum ‘n’ bass feestje te bezorgen.

Hun maatje en tevens één van vaderlands beste MC’s MC Mota was ook van de partij en zorgde ervoor dat het publiek zich nooit verveelde. Niet dat dat überhaupt nodig was, gezien de lekkere beats elkaar in sneltempo opvolgden. Na de set van Station Earth ging de drum ‘n’ bass gewoon door met Macky Gee. Hij liet er ook geen gras over groeien en de energie opgebouwd in de Club bleef nog een tijd hangen.

Na deze drum ‘n’ bass-ervaring was het kiezen en verliezen. Hoewel het logisch was dat beide bands zo laat op de avond aantraden konden we het onszelf niet vergeven dat we de ander moesten missen. We moesten namelijk kiezen tussen Modestep en Goose. Hoewel we de nieuwe plaat van de eerstgenoemde heel leuk vonden, lieten we toch na veel gepieker onze voorkeur uitgaan naar Goose, ook al zagen we dat Belgisch paradepaardje al aan het werk op Dour Festival en op De Lokerse Feesten deze zomer.

Gelukkig hoefden we ons zelf niet al te lang schuldig te voelen, de Kortrijkzanen deden namelijk perfect hun ding en de Main Stage was op dat moment dan ook een schouwspel van wilde dansers en uitzinnige mensen. De lichtshow was zoals gewoonlijk weer top en ze hadden toevallig al hun hits mee, wat ook wel mooi meegenomen was. Vooral Words en uiteraard Synrise werden zoals vanouds enorm gesmaakt.

In de Club had Modestep ondertussen jammer genoeg al plaats gemaakt voor Pegboard Nerds. Het Noors-Zweedse duo is nog niet verschrikkelijk bekend in ons land en dat was pijnlijk te merken, de Club waar het anders op zo’n laat uur over de koppen lopen is, was nu voor drie kwart leeg. Het zal ook wel niet geholpen hebben dat de twee heren hun speciale mix van bass en EDM aan de man moesten brengen terwijl Tinie Tempah speelde. 

Als toetje had Crammerock gezorgd voor twee oude bekenden. TLP sloot de Club af terwijl Skyve met zijn Soundsystem de Main Stage mocht afsluiten met een mix van bekende nummers en meezingers. Dat leidde uiteraard enkel naar een leuke vibe.

Hoewel we hopen op wat beter weer volgend jaar en misschien een iets grotere Club, hebben we niks te klagen. Crammerock was weer top, en dat zal iedereen die goed bij zijn hoofd is zeker beamen. Nog 25 jaren bij graag!

Coverfoto © Sven Dullaert