Tiga speelt doordeweekse set @ AB (10/12)

Het is donderdag 10 december. Op zich niet zo'n speciale dag buiten het feit dat Lotto de Canadese hitmachine Tiga naar onze hoofdstad haalde. Het terreurniveau dat nu terug gedaald is, zorgde voor weer wat animo en warmte in de stad. Of kwam dat meer door de goed- en knapverlichte bomen en gebouwen in de binnenstad? We laten het even terzijde.

De maker van tophits als BugattiYou Gonna Want Me en Pleasure From The Bass deelde ons al enkele dagen geleden mee via Facebook dat zijn vijfde album net af is. Daar kan u zich in de nabije toekomst dus ook aan verwachten. Mensen die trouwens een ticket kochten, kregen dit meteen terug. Weliswaar door een promotionele actie van Lotto waarbij iedereen bezoeker €10 cadeau kreeg aan de hand van een Lotto E-ticket, maar een gegeven paard moet je niet in de bek kijken. 

Aangekomen aan de AB, merkten we dat de hoofdzaal voor Dotan goed wat volk trok. Maar het was voor ons deze keer boven te doen, in de AB Club. Gezellige zaal, warm geluid en een sobere maar accurate verlichting zorgden voor een locatie waar het wel eens warm kon worden. Als het volk toch zou op komen dagen. 

We kwamen binnen om half 9 en hoorden de laatste platen van Caesar Ninx. De 22-jarige jongeman met de naam Iss Saidullaev werd door een vakjury gekozen uit 80 inzendingen als de winnaar van de DJ contest. Gekenmerkt door een homogene mix aan elektronische tracks had hij de eer om de eerste platen van de avond op te leggen.

Een terechte winnaar als je het ons vraagt. De man die ook al furore maakte met het betere house en technowerk onder de naam Le Gamin, schotelde ons melodieuze diepe tracks voor. Ze zorgden voor een leuke vibe en hadden net genoeg energie om de benen van de eerste bezoekers los te gooien.

Nadat Caesar Ninx zijn laatste oplegde, kwam Moonlight Matters op het podium. Sebastiaan Vandevoorde begon zoals we hem kennen in strak kostuum en met vers getrimd baardje aan zijn set. De eerste 45 minuten bestonden uit indie tracks waarbij de baslijnen diepere oorden opzochten.

Na wat ronddwarrelen en pintjes sippen, vond Moonlight Matters dat het tijd was voor een wat meer gevarieerde aanpak. Zo smeet hij, tot onze grote verrassing een Jauz remix van Bugatti ertussen. Bestond er zo geen ongeschreven wet, 'draai nooit een plaat van de DJ waarvoor je opwarmt'? Achja, die wet was dan ook al mooi aan de laars gelapt zonder dat er iemand van wakker lag.

Los van dit feit ging hij heel gevarieerd verder. Mercy van Boddika & Joy OrbinsonSam smithJam The Mace en heel wat andere bekende deuntjes passeerden de revue. Maar reactie van het publiek kwam er toch het meest tijdens de laatste 10 minuten van zijn set waar hij La Rock 01 van Vitalic speelde en dan de decks over gaf aan de intussen binnengekomen Tiga met jawel, u leest het goed, Jolene van Dolly Parton. Met deze nostalgische noot liep de set van Moonlight Matters op een einde en stond de grootmeester achter hem klaar om over te nemen. 

Tiga die opkwam met zijn manager, begon vrij kalm aan zijn set. Hij nam secuur over van Sebastiaan en ging het eerste half uur verder zonder dat het echt los kwam. Pas toen een tweede keer Bugatti - deze keer wel het origineel - door de speakers knalde, werd het publiek duidelijk enthousiaster. De intussen grijsgedraaide radiohit deed zijn werk zoals verwacht.

Zijn set bestond uit een afwisseling van eigen producties, gekend en ongekend. Naarmate hij naar het einde vorderde, werden de gouwe ouwe weer bovengehaald. Hoe ouder de track, hoe hartelijker hij werd onthaald. Dat ondervonden we toen we de beginnende tonen van You Gonna Want Me en Mind Dimension door de zaal hoorden klinken.

Dat Tiga niet echt happig was op aanvragen konden we merken toen een Franstalige fan iets ging vragen aan de Canadees. Toen die na een duidelijk 'nee, rot op'-antwoord in de zaal zichtbaar verder ging klagen op de eerste rij, wees Tiga hem met een vriendelijk handgebaar op het feit dat hij die track maar beter thuis kon opzetten.

Na nog enkele leuke dansplaten zoals Plush en Fever moesten we constateren dat het ondertussen al half 1 was en dat we stilaan huiswaarts moesten gaan met onze vierwieler. 

Al bij al mogen we terugblikken op een matige set van Tiga, zonder echt grote uitschieters of technische verrassingen bracht hij een leuke dansset. Al moeten we toegeven dat we hem liever live bezig zien, misschien volgende keer iets meer enthousiasme en energie want dat was die avond een minpunt.