BRDCST, een gloednieuw festival van AB (25/03)

Gisteren ging het nieuwe indoorfestival BRDCST georganiseerd door Ancienne Belgique van start. Wij hadden de eer om de heren van De Beren Gieren, Pomrad en GoGo Penguin aan het werk te zien.

BRDCST is een festival dat zich richt op muzikale grenzeloosheid en wij tekenden maar al te graag present bij de 'future jazz' in de AB Box. Op wandelafstand van het Beursplein waar er solidariteit betoond werd aan de slachtoffers van de aanslagen, liet de muziek van de drie artiesten ons hier samenkomen. 

Als eerste op de avond verwelkomde de zaal De Beren Gieren, een driekoppige groep bestaande uit piano, drums en contrabas. Ze zijn talent van eigen bodem en gaan ondertussen al enkele jaren mee. Het opzoeken van de grenzen tussen chaos en harmonie laat het niet ontbreken aan een ijzersterke consistentie qua kwaliteit op hun afgelopen albums.

Van bij de eerste toon werd duidelijk dat De Beren Gieren de zaal hun helemaal eigen zouden maken. Beginnend met lange tonen evolueerde het eerste nummer steeds meer in een wirwar van klanken. Door deze chaos verscheen er evenwel een bepaalde harmonie!

Als tweede kwam (De Zacht Jacht op de) Volkswolf, een nummer dat je abrupt meenam in een nachtelijke sfeer. De Beren Gieren sloegen er perfect in om dit weer te geven inclusief alle bijhorende elementen: mysterie, spanning, angst, een licht in de verte, noem maar op. Het had iets onheilspellends, maar dat vonden we allesbehalve erg. Stilaan vond de warmte ook een plek in dit lied.

Het kleine uur werd volgespeeld met amper vier prachtige stukken waarbij we elke keer opnieuw betoverd werden door ieders eigen sfeer. Erg knap hoe zo ons meenamen in hun ongeordende muziek, waar toch wel altijd ergens een continuïteit te bespeuren was.

Tweede naam op de avond was Pomrad, het alter ego van de Antwerpse producer en keyboard-speler Adriaan van de Velde. Vergezeld door een gitarist en drummer stond deze act er helemaal. In tegenstelling tot bij De Beren Gieren zat de zaal al vanaf het begin aangenaam vol. Daar stond hij dan, met zijn epische keytar in de hand.

De welbekende funk van Pomrad werd feilloos gecombineerd met een strakke beat en een goede begeleiding van de gitaar tijdens het eerste nummer Knights. Een harde bas zorgde ervoor dat heel de zaal stilaan in een compleet andere sfeer geraakte dan bij De Beren Gieren. Geen probleem voor ons alleszins!

De formule van Adriaan werd al snel duidelijk: een funky melodie, korte scherpe tonen hiertussen, harde bas, een ritme en dan nog de begeleiding van de gitaar. Een terugkerende formule misschien, maar het werkte. Hier en daar zag je wel wat mensen afdruipen die toch meer voor de klassieke jazz waren gekomen, maar dit was slechts een kleine minderheid. 

Als vierde nummer passeerde ook Pomslap de revue, het nummer waarmee hij voor het eerst doorbrak. Alhoewel dit zijn bekendste nummer is, kreeg het op dit moment in de set verbazingwekkend weinig respons van het publiek. Vreemd!

Aan het einde van zijn set verdween zijn formule en kwamen duistere beats en snoeiharde tonen in de plaats. Hoogtepunt van zijn set? Het moment waarop Pomrad tijdens dit intense nummer plots vrolijk 'joepie' door de micro liet klinken. Hierna kwam er zelfs even een hiphop-beat bij kijken om uiteindelijk weer terug te keren naar de goede oude funk. 

Uiteindelijk verscheen GoGo Penguin als derde en laatste act van de avond. Het futuristische jazztrio (weeral) bestaande uit contrabas, drums en piano bracht eerder dit jaar nog hun tweede album Man Made Object uit. Vorig jaar stonden ze nog op Dour waar we ze jammer genoeg niet aan het werk hebben kunnen zien. Dit was dus een ideale herkansing!

De derde act van de avond en alweer een compleet andere stijl. Dit werd meteen duidelijk gemaakt bij Murmuration, een nummer van hun eerste album V2.0. Terwijl we meedeinden met de zachte, meeslepende pianotonen, zorgden de drum met zijn krachtig ritme en de contrabas ervoor dat alles een geheel vormde.  

Brussels you were amazing tonight! X
Posted by GoGo Penguin on Friday, 25 March 2016

Hierna kwam One Percent aan de beurt, een intens nummer met een sturende beat. Het krachtige samenspel van de drie muzikanten liet iedereen genieten van een tot nu toe perfect optreden. Naarmate het nummer vorderde nam het tempo toe. Wat een gerichte muziek, zo punctueel en zo scherp.. 

Nog een hoogtepunt was Branches Break. Het is een perfect nummer om traagjes in te dommelen, maar dit was buiten GoGo Penguin gerekend. Met hun prachtige volumeveranderingen sloegen ze er weer eens in om iedereen aan het dansen te krijgen. 

Voor het bisnummer keerden ze nog eens terug naar V2.0 met Garden Dog Barbecue. Ondertussen waren ze (nog) een versnelling hoger gaan spelen. De groep had de zaal in een houdgreep en liet ze niet meer los tot het einde.

Wat een avond! BRDCST slaagde erin om een week van terreur eventjes om te toveren tot een plek waar je samen tot rust kon komen. Drie artiesten die vaak het label 'jazz/funk/future jazz' krijgen toebedeeld, toonden elk een heel andere kant van muziek. Grensverleggende muziek is hier zonder twijfel vertoond. We kijken al uit naar een tweede editie! 

Ontdek meer...Festival
Artiesten in dit artikel
Tags

Gerelateerd