Awakenings Dag 1: Moeiteloze bevestiging

Eindelijk was het laatste weekend van juni aangebroken! Eindelijk konden we terug de grens richting Nederland oversteken om het Amsterdamse Spaarnwoud weer plat te dansen. Inderdaad het was terug tijd voor het evenement dat voor velen traditie wordt. Awakenings Amsterdam 2016 begon terug op 25 en 26 juni en er was heel lang naar uitgekeken.

Het product van bezieler Rocco Veenboer is over de jaren heen uitgegroeid tot één van de meest gerespecteerde techno-evenementen ter wereld. Telkens weer een top line-up en telkens weer die Nederlandse vlot- en vriendelijkheid. Wij waren maar al te blij dat wij van Fuzz onze oren en ogen de kost mochten geven.

Zoals het Awakenings betaamt, liep alles weer als een geoliede machine. Het fouilleren, je juiste locker vinden, een weekloon aan bonnen kopen en het lessen van je dorst. Enkel bij dat laatste moesten we even goed slikken. De deal die Jupiler vorig jaar had met Awakenings was er echter niet meer. Her en der hoorden we de Belgen goed vloeken. Maar gezien dat bijna het enige minpuntje was van het hele weekend, hoorde je er geen haan naar kraaien.

Tijd voor een verkenningstocht die begon bij Job Jobse aan de mainstage. De constructie oogde weer zeer indrukwekkend en viel nog breder uit dan die van vorig jaar. Deze keer werd een ijzeren constructie in elkaar gezet met de vorm van een blokkenspel. Maar dan wel een tikkeltje groter. Vul dat op met massa’s lichten, lasers, CO2-kannonnen en ledpanelen en je kon er tegen voor een heel weekend.

Jobse begon vrij rustig aan zijn set maar opteerde toch al zeer vroeg voor de betere klassiekers. St Germain met Rose Rouge en Underground Resistance met Transition. Het was meteen al lekker grooven geblazen tijdens een licht bewolkt weertje.

We wilden echter nog wat meer van de weide zien vooraleer we ons weer op een vaste plaats nestelden. Tijd om mainstage twee te aanschouwen. Apollonia stond daar praktisch net hetzelfde te doen als Job Jobse. Lekker funky plaatjes spelen voor een massa die met de minuten groter werd.

Terwijl we de eerste danspassen uit de benen toverde, zagen we dat de kleinste schuit van Rocco Veenboer alle aandacht opeiste. Ze kreeg in een mum van tijd een micro in de handen en begon als een volleerde ster op schattige wijze ‘Awakujings’ te roepen. Hoe luider ze riep, hoe meer respons de schattigaard kreeg.

Na een klein halfuurtje voelden we echter de eerste druppels. De bangerikken onder ons haalden hun poncho al boven maar de meeste mensen did not give a single f***. En terecht, want na een kleine twintig minuten was al de regen voor het  hele weekend al uit de lucht gevallen.

Het drietal van Apollonia wisselde goed af en per DJ veranderde het licht van stijl. De ene wat meer jackin’, de andere wat meer acid en de laatste dan wat meer repetitieve beats. Een goed gevarieerde set met andere woorden.

Al snel was het klokslag 16u en trad Recondite (live) aan. Deze man hadden we echter al meerdere malen gezien in de afgelopen maanden dus we besloten voor het eerst in een van de tenten te kijken. Waarom niet meteen die waar Secret Cinema & Egbert live optraden? Een keuze die meteen de goede bleek te zijn.

Eigen producties met smakelijke namen zoals Korrelig, Knapperig en Straktrekken vlogen ons om de oren. Zelfs de plaat waar menig DJ al maanden op wacht werd gespeeld en zorgde voor een immense reactie van het publiek. Ja we hebben het inderdaad over het schijfje Maximaal van de twee heren zelf. Een stuiver van jewelste die samen met golvende TL-lampenconstructie voor een ‘wauw-effect’ zorgde. Dankjewel heren voor dit stevig staaltje blaastechno!

De zonnestralen die binnenschenen deden ons even op de timetable kijken. We zochten de uitgang en besloten eens te kijken of Ricardo Villalobos één van die zeldzaam geniale dagen had waarop hij alles kon. Hij oogde alleszins zoals de Ricarcdo die we kennen. Zonnebrilletje, kenmerkende handgebaren tijdens de vele drops en knuffels aan iedereen die zijn podium betrad. Het mixen werd echter bijzaak en hij hield het vaak op goed getimede switches met de schuiven van zijn mengpaneel.

De platen die hij speelde waren echter, zoals vaker bij deze man, van goudwaarde. Maar het gevoel dat hij wilde overbrengen naar het publiek was er niet altijd. Gelukkig hadden we onze vriend Loco Dice om die minieme zorgen te vergeten. Vorige maand liet hij een mensenmassa moeiteloos dansen op Extrema Outdoor en wij verwachten dat dit hier niet anders zal zijn.

De stage, die er persoonlijk voor ons nog beter uitzag dan de andere mainstage zat ondertussen al gezellig vol. Overal blijde gezichten en dansende benen. Zeker wanneer hij begon met de vocal van Fade door Trotta ft. Kanye West. Terwijl hij die lekker loopte en er wat mee speelde, kwamen de eerste bassen door de speakers. Vanaf de eerste drop at het publiek uit zijn hand.

In zijn kenmerkende stijl vlogen er twee uren voorbij. Om die stijl toch even te beschrijven. Petje naar beneden, ogen op de mixer en zijn laptop. Geen seconde van zijn set is hij met iets anders bezig dan zijn muziek. Acapella’s, loops, opbouwen en climaxen worden op ons afgevuurd alsof het snoepgoed is.

Enkele klassiekers zoals Vibrate en Rise of The fallen passeerden zoals vorige keren de revue. Opgevuld met nog wat lekkers zoals vocals van Charlie The Unicorn goes to Candy Mountain, Lumidee, Frankie Smith,... De man is elke keer weer een verrassing waar niet op stil valt te staan!

Terwijl wij lustig verder nieuwe danspassen uitoefende, brandde de zon goed op de talrijke - vaak niet ingewreven - nekjes. 21u en Loco Dice gaf zijn instrumenten door aan de koning van Awakenings, Adam Beyer!

Terwijl hij zijn intro startte, brak er een kleine discussie los. Waar sluiten we onze eerste dag af? Joseph Capriati, Adam, Chris Liebing of toch nog maar eens Nina? De discussie werd voor ons besloten toen Adam zijn eerste bombardement loste. Met vele energieke en vaak onbekende techno-artillerie was het werkelijk genieten! Op de befaamde groep ‘Raad de plaat’ is het alvast lustig gissen naar de juiste track id’s.

De zon ging onder en het lichtspel kon ons eindelijk betoveren. Samen met de vuurblazers, lasers en rookmachines werden we verblind door de schoonheid. Maar toen kwam al veel te vlug het gevreesde moment. Mc Rocco kwam op het podium en dat was voor velen het moment om de laatste energie van de dag richting de dansbenen te sturen.

Met een emotionele speech perste hij nog een laatste collectieve reactie uit het publiek waarna hij zijn handelsmerk samen met het vuurwerk nog éénmaal afvuurde: AWAAAAKUNINGS!

Dag één is met een immense rotvaart voorbij gevlogen. Maar we willen toch nog even de leuke punten samenvatten die van Awakenings zo’n unieke ervaring maken.

De organisatie loopt, voor ons toch, vlekkeloos. Nergens moest je te lang wachten en overal werd je met een glimlach bediend. De feestende mensenmassa zorgt voor een knusse en opperst gezellige sfeer dat het dansen nog leuker maakt. Een beetje gemorst met je pintje? “Dat is helemaal geen probleem, ik haal zo meteen voor je een nieuwe.”

Dan heb je nog de unieke stages die elk jaar weer een streling voor het oog zijn. Dat alles samen met het beste dat techno te bieden heeft, maakt dat je hier graag elk weekend zou gaan willen feesten.