Draaimolen blijft best kept secret van nazomer (17/09)

Al declameren andere media al enkele weken nog zo hard dat de festivalzomer er goed en wel op zit; wij wisten beter met Draaimolen Festival nog in het verschiet. Het festival in de Tilburgse bossen toverde wederom een indrukwekkende line-up tevoorschijn met onder meer DJ Koze, Marcel Dettmann, Âme en Steffi op het appel.

Weelde genoeg dus, want wanneer je John Talabot om 14u kan programmeren, ben je straf bezig. De Spanjaard tekende present voor een vier uur-durende set waarmee ie de bosgrond langzaam maar zeker warm wou trillen. Z'n wapens daarbij waren de Red Axes-edit van Michele Mininni en een Oliver Lang-herwerking van Rolando's überclassic Knights Of The Jaguar. De toch al half volgelopen dansvloer aan de Main Stage had een mooie dag voor de boeg na deze gezapige marathon.

Want er was liefde. Voor elkaar (met een huwelijksaanzoek na John Talabot, jawel!), voor de inkleding (niemand die er ook maar aan dacht om de geknutselde hutten, houten balustrades of esthetische wildernis af te breken), helaas niet zo zeer voor het milieu (afvalpunten, Draaimolen?) maar wel weer voor... The Love Doctor. Onder psychedelische tentzeilen mocht die z'n duivels ontbinden met disco en funk tussen het hoofdpodium en de (te) luid beukende techno stage. We hoorden Afrikaanse ritmes, zwoele soul en heerlijke grooves van onder meer Tabu Ley Rochereau, Ajukaja en Borrowed Identity. Gelukzalige soundtrack voor een geslaagde zaterdag.

Wie het tempo wat hoger wou, schoof beter door naar de Electric Deluxe-stage. Daar liet Marcel Dettmann z'n set een pak actiever uit de boxen rollen. Er was meer tempo aanwezig, en de Duitser trotseerde de voorlopig grootste volkstoeloop met oude krakers als DJ Hell en Cum On van DJ HMC. Dankzij die laatste sloop er acid in de set en was dat meteen de maatstaf voor z'n slotoffensief.

Het wolkendek dreef open en Âme - zij het zonder Frank Wiedemann - kroop het hoofdpodium op om achteraf gezien de beste set van de dag af te leveren. Nummers van Fumiya Tanaka, Eagles & Butterflies en Redshape zweefden over de open vlakte om de menigte in schwung te houden. Grootse hoogtepunten waren er niet te noteren, een constante oerdegelijkheid dan weer wel. Topper van de dag.

Op Electric Deluxe werd het eerder saaie decor van overdag getransformeerd tot een heus bombardement aan lichteffecten 's avonds. Een Ardennen-offensief leek nooit ver weg dankzij door de bomenrij turende lichtstralen, aangevuld met de dreunende beats van Steffi. Zij pompte hard door met tracks van SighaDeveloperAltroy en Christopher Joseph. Iron lady!

Ook Mano Le Tough had zin in een stevig onderonsje, en smeet onder meer Surge van Patrice Baumel, Phil Kieran, Dennis Ferrer en Baikal op de kuiten. Solide beats die niet afzwakten hielden de Main Stage in een bezwerende greep.

Rest ons nog de Giegling-stage uit de doeken te doen. Daar werd volop de kaart van ontdekking getrokken. Het podium was amper aangeduid, je moest even doorheen de bossen op verkenning, er waren geen strakke visuals, laat staan een running order van de acts. Doorheen de dag stonden er fijne sets van onder meer Kettenkarrussel en Konstantin geprogrammeerd, maar de topper van de avond bleek DJ Dustin.

Met warme house van Digital Impression, Futuremass en Alex Leavon wist hij de sfeer tot op ongeziene hoogtes te brengen in het kleine, duistere bos. In een haast magische setting ontstond er een knappe wisselwerking tussen de kalme eeuwigheid van al het groen dat een woud herbergt en de flitsende lichteffecten die doorheen de bomen gedrapeerd waren.

Eindigen deden we met headliner DJ Koze. De Duitser stak van wal met een schouderklopje aan z'n voorganger Mano Le Tough door de remix van diens Energy Flow op te leggen. Later zou hij nog meer eigen materiaal spelen, met onder meer zijn herwerking van Modeselektor. Een gegarandeerd succes betekende dat echter niet, want de start was voornamelijk zoeken naar de juiste tred met iets te veel getokkel op de effectenbak. Platen van Lawrence, Kaushun en Radio Slave kregen hem uiteindelijk op dreef. De nacht had geen schijn van kans met deze platenmenner achter de knoppen.

Draaimolen Festival is een absolute must voor wie het kruim van de alternatieve house en techno aan het werk wil zien. Want draai of keer het hoe je wil; zo'n line-up zagen we deze zomer niet bij elkaar op een Belgische festivaldag. Dat dit alles plaatsvindt in een gezellig bos waarbij het verloop erg down to earth en vlot is, vormt nog de grootste plus. Een best kept secret, nu nog, want met de 5.500 aanwezigen kan er nog wel wat dansvolk bij.