Kunst en muziek op eerste uitverkochte editie Club Stroom (15/10)

Het sowieso al rijke culturele Antwerpen is een parel rijker. Zaterdagavond werd het prachtige Museum Aan de Stroom geopend voor Club Stroom, een geslaagd huwelijk tussen kunst en muziek. Na het populaire studentenfeest MAS[KED] op donderdagavond sloeg het MAS de handen in elkaar met Red Bull Elektropedia, Kurious, KleinHouse, Het Bos, Kavka, Atmosphere, Where House en een tal van lokale jeugdhuizen voor een nacht vol kunst en muziek op vijf verschillende verdiepingen. Topconcept.

Het MAS glittert van mijlenver in de nacht en lokt met een lichtspektakel al enkele vroege vogels richting Club Stroom. Het is meteen duidelijk dat er iets groots staat te gebeuren. Het bekende Café Storm op het gelijkvloers is bij aftrap nog niet geopend dus is het meteen klimmen naar verdieping twee waar Private Family de knoppen bedient voor KleinHouse. Het collectief verwent een nog vrij lege dansvloer met funk en disco op een gezapige beat en het geweldige Love Thang als eerste houvast van de avond.

De roltrappen van het museum zijn om evidente redenen uitgeschakeld dus de trektocht richting achtste verdieping is een helse karwij. Af en toe een rustpauze om de vaste collectie van het museum te aanschouwen is dus welgekomen en ook bij de bizarre performances van de lokale jeugdhuizen is het aangenaam pauzeren. In de passage op verdieping vier (Kurious) zien we Jonas Lion wat instrumentale rhythm ‘n’ blues droppen en op verdieping acht is het L33 van Het Bos die de zaal met duizend en één discolichtjes voorziet van klassieke funk. Er heerst een aangenaam sfeertje in het museum.

Maar dat is buiten de zesde verdieping gerekend. Want waar de andere verdiepingen het allemaal nog laid back doen is het op de zesde al hevig knallen bij Kavka en Where House. Het is Where House -coryfee Waldorf zelf die aan de knoppen staat. De aangekondigde warm-up van Nick Bollaert is namelijk omgewisseld met de afsluitende set van Waldorf, gezien Nicky B amoureuze verplichtingen heeft.

Voor Waldorf geen tijd om rustig op te warmen, de man kroont zich kampioen der hardste set van het event en serveert het publiek een waldorfsalade van stevige kicks, snerpend gedreun en heel veel acid. Ambassadeurs van het gekraak zijn onder andere Head Front Panel (het b-kantje van zijn kersverse 012 release) en hardcore-icoon The Scotchman, wiens Life Force zo vertraagd wordt dat het feilloos in een technoset past. Origineel.

Aansluitend installeert de Fransoos I Hate Models zich aan de Where House-knoppen, die het robuust gedreun van Waldorf even plat legt. Wat volgt is een lange opbouw met hier en daar een subtiel lijntje acid om na een klein half uurtje toch ook goed te beginnen knallen. De man zelf geniet ook duidelijk van zijn propere, maar niet overweldigende set.

Het Amerikaanse duo 138 - dat al passeerde op een eerdere editie van Where House - kan jammer genoeg niet live spelen omdat er blijkbaar geen geschikte mixer voor handen is. Een beetje knullig, maar de Amerikanen laten zich daardoor niet afschrikken en placeren zich dan maar voor de Pioneers. Het goede nieuws is dat hun platenkeuze toegankelijker is dan hun liveset en beter inspeelt op de dansbenen. Ook de live ingesproken robotstem is een leuk extraatje. Een lineaire technoset met hier en daar een kleine break of rustpuntje.

Hoe sfeervol het bij Kavka en Where House ook moge zijn, er zijn nog verdiepingen met lekkers te aanschouwen. Terwijl de zes etages volledig vollopen door de last minute uitverkoop is het blijkbaar ook feest op de negende (!) verdieping. Het MAS huisvest vandaag niet enkel Club Stroom maar ook het wereldbekende Boiler Room met Locked Groove en Red D, die heel wat kritiek te verduren krijgt in de toren omdat er geen enkele organisatie voor aangesproken is van het Antwerpse nachtleven.

Maar terug bij de zaak want op de tweede etage is het dankzij KleinHouse wegdromen op de liveset van Cleveland. De Luxemburger speelt volgende week op het beruchte Amsterdam Dance Event maar nu kan het Antwerpse publiek genieten van zijn dromerige dansmuziek. Via laptop, controller en keyboard - waar hij enkel de effecten van gebruikt - brengt hij een meeslepende set van zweverige house op een lekkere beat. De atypische sound klinkt toch herkenbaar en doet denken aan bijvoorbeeld Thylacine of zelfs Worakls. Een groter compliment bestaat waarschijnlijk niet, of het moet Booka Shade zijn. Ongetwijfeld de beste set van de avond.

Maar dat is buiten oaktree gerekend. Want in de vierde museumzaal die in het teken staat van machtsvertoon staan Adriaan de Roover en zijn liveband tussen de samoeraipakken klaar voor een intiem concert. De vijfkoppige band brengt een zeemzoete set van zo’n klein half uurtje waarbij het aandeel van elk bandlid uitgesproken wordt uitgespeeld.

Het publiek droomt  - letterlijk - weg op de harptoetsen van Laura De Jongh, de subtiele percussie van Willem Schonenberg en de engelenstem van Silke Janssens, die ook even een intermezzo houdt op de elektronische klarinet. Maar wij zijn vooral fan van Hester Bolle, die naast het klassiek gebruik van haar viool ook elektronische effecten en vingergetokkel aanspreekt om haar instrument tot een hoger niveau te brengen. Dat alles resulteert in een episch concertje van stuk voor stuk getalenteerde muzikanten. Een bescheiden vorm van machtsvertoon.

Tegelijkertijd gaat het knallende leven in Club Stroom gewoon verder met alweer een dijk van een dj-set van Nick Bollaert. De Where House resident doet het MAS op zijn grondvesten daveren met onder andere Phosphene van Perc & Truss. Een propere set, zoals altijd. Op de vierde verdieping doet Faisal voor Kurious weer met succes zijn best om alle vrouwen aan het dansen te krijgen en die andere deejay-meester Hush Hefner brengt voor KleinHouse op verdieping twee een mix van populaire house, techno en hier en daar nog wat funk dankzij Michael Zegers gekende Let’s All Chant vocals.

Ondertussen is ook Café Storm met Atmosphere en KleinHouse op het gelijkvloers al eventjes geopend en staat Konna in voor het plezier op de dansvloer. De steeds goedgeluimde Limburger brengt een mix van melodische en dansbare (disco)house met onder andere de kersverse EP van Gewelt, de S-Tone remix van Everything, François K.’s Time & Space en deze Bicep remix als kers op de taart.

Aansluitend is de Italiaanse Brit Stefano Ritteri aan de beurt die tribale percussies en salsa-invloeden in zijn afgevlakte houseset plaatst. Echt imponeren doet de man niet maar ervaren als hij is, heeft hij dat zelf ook door en gooit het uiteindelijk over een andere boeg met enkele straffe platen en eigen producties.

Nadat de verschillende verdiepingen systematisch afgesloten worden begint Nico Morano op het gelijkvloers aan de allerlaatste set van Club Stroom. Omdat het pilsbier al enige tijd op is, wordt ondertussen elk flesje kriek- of geuzebier tegen woekerprijzen verkocht en ook aan de vestiaire ontstaat er enige chaos. Die is namelijk met een ketting afgesloten en ook naar een uitgang is het even zoeken. Het publiek zit opgesloten in een ruimte zonder bier.

Gelukkig is er nog steeds Morano die collectieve muiterij kan voorkomen met stijlvolle house. Voor de Lexicon Avenue remix van Depeche Modes Only When I Lose Myself is er geen bier nodig maar om Guru Joshs Infinity te verteren heeft het publiek misschien wel nood aan alcohol. Hoe dan ook weer een geslaagde set van de ervaren rot.

Club Stroom mag terugblikken op een succesvolle eerste editie die doet uitkijken naar een volgende. Hopelijk dan met meer live performances, meer kunst, meer bier, een betere regeling aan de vestiaire en zonder stroompanne - waar wijzelf niks van gemerkt hebben. Tot dan.

Coverfoto © Joris Casaer