Nicolas Jaar live @ l'Aéronef, Lille: Si!

Om op een ijskoude maandagavond de file aan de Belgisch-Franse grens te trotseren, moet er al een heel goede reden zijn. Die was er dan ook onder de vorm van een concert van Nicolas Jaar in concertzaal l'Aéronef te Rijsel. De verwachtingen waren hooggespannen; hij stelde niet teleur.

Sinds debuutalbum Space Is Only Noise uit 2011 en zijn legendarische Essential Mix geniet Jaar een cultstatus. Zijn passage vorig jaar op Roots Of Minimal en zijn onder complimenten overladen album Sirens droegen daar enkel toe bij. Tickets voor zijn concert in de AB te Brussel waren op een hik en een wip uitverkocht; gelukkig bood Rijsel een herkansing. Op de tickets stond 20u aangegeven; het publiek dat reeds massaal aanwezig was, moest eerst nog even geduld oefenen. Een voorprogramma was er niet te bespeuren, voorlopig kwamen er enkel opgenomen stemmen uit de luidsprekers.

Uiteindelijk werd het lange wachten beloond, om 21u15 beklom Jaar het podium. Hij nam zijn tijd om op te bouwen. Het eerste kwartier werd gevuld met ambient, soundscapes en de krakende en piepende geluiden die zijn sound kenmerken. Flarden van onder andere Killing Time passeerden de revue. Het feest brak pas los toen hij de eerste tonen inzette van het lome maar zo aanstekelijke Variations.

Wat volgde was een mix van ouder en recenter Swim / No werk aan een gemoedelijk tempo. De belichting volgde de sfeer van de muziek. Het overvloedige gebruik van de rookmachine en de spacey verlichting zorgden ervoor dat we ons aanvankelijk in een donkere kosmos vol sterren waanden. Na een helverlichte stroboscoop passage wisten we niet goed meer wat onder en boven was.

Geleidelijk aan kwamen er meer kleurtonen in de verlichting en kregen we een beter zicht op wat de goede man aan het doen was. Afwisselend bediende hij zijn apparatuur, speelde hij op de saxofoon of gebruikte hij de microfoon. Met de intense electro-punk van Three Sides Of Nazareth schakelde hij nog een versnelling hoger. Het publiek lustte er wel pap van en het energiepeil ging de lucht in. The Governor werd met zijn ratelende drums, schijnbaar nonchalant gedrapeerd pianoriedeltje en getormenteerde sax één van de hoogtepunten van zijn set. Terugkomen deed hij nog éénmaal om na een kleine twee uur af te sluiten in schoonheid.

Enig minpuntje: alhoewel het concert lang op voorhand uitverkocht was, leek de bar van l'Aéronef niet voorzien op zo'n massa volk. Al gauw was je een kwartier kwijt vooraleer je dorst te kunnen lessen. Maar dit is een klein detail in een voor de rest onvergetelijke avond. L'Aéronef is een heel mooie concertzaal, het soundsystem is top en - most important - Nicolas Jaar heeft zichzelf nog maar eens bevestigd als één de meest toonaangevende artiesten uit de elektronische muziek. Wereldklasse!

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel