Een magische avond met Aïsha Devi en Sky H1 (Stuk, 21/02)

STUK, met voorsprong de hipste hangoutspot in het Leuvense, wijdt de jongste editie van de jaarlijkse expo Artefact aan het thema ‘The Act of Magic’. Als muzikaal-magische pendant van de tentoonstelling programmeerden ze op de openingsavond op dinsdag 21 februari de Zwitsers-Nepalese dame die door het leven gaat als Aïsha Devi in de zogeheten Labozaal. Het voorprogramma werd verzorgd door de Belgische producer Sky H1. Die show was, zoals zou blijken, terecht uitverkocht.

Op haar meest recente plaat Of Matter and Spirit (2015) serveert Aïsha Devi haar mix van techno, trance en ambient in kapotgeslagen glazen. Driftig, soms zelfs woest slaagt ze er met verve in haar scherpe maatschappijkritiek muzikaal te vertalen. Ook Sky H1, een relatief jonge ster aan het electronica-firmament, gaat zeker sinds de release van haar EP Motion (2016) bij het Berlijnse label PAN internationaal over de tongen in nicheland.

Wanneer twee muzikanten met een gelijkaardige sound vlak na elkaar een podium opkruipen, is het onvermijdelijk te vergelijken. Sky H1 trapte de avond af, en deed dat aanvankelijk schoorvoetend. De eerste minuten jaagde ze niet meer dan chopped-up vocals en vinyl distortion de zaal in, die steeds drukker en luider werden. Dat de producer eruitziet als een schattig meisje hoeft niet per se een issue te zijn, maar het contrast met de onheilspellende spanning wekte bij ondergetekende toch enige verbazing.

Eventuele onwennigheid smolt echter even snel als talloze tienerharten voor de looks van Justin BieberSky H1 heeft namelijk een doel: de aandacht afleiden, een joekel van een spuit geruisloos in je huid planten, en de fundamentele twijfels injecteren waar diezelfde tienerharten ’s nachts van wakker liggen. Toch mijdt ze al te openlijke duisternis. In plaats van een gruwelijke slasher-movie klinkt haar klankenpallet eerder als een moordscène waarbij je als kijker louter het geluid kan waarnemen. Een vreemde ervaring, maar geen idee waarom.

Het is opvallend dat Sky H1 niet noodzakelijk een beat nodig heeft om ritme te creëren. Of vindt u het normaal dat de climax komt op het moment dat de drum wégvalt? Dat liet ze meermaals over aan dissonante synths, aan op hol geslagen LFO’s en aan arpeggiators als stroboscoopstralen. De laatste keer dat er nog zoveel spanning hing in de labozaal van het STUK was wellicht bij de passage van Andy Stott haast dag op dag twee jaar geleden. 

Kort samengevat: Sky H1 bracht een korte set van een veertigtal minuten, maar de spanningsboog zat nagenoeg perfect.

Na een korte onderbreking betrad Aïsha Devi het podium met het soort van zelfzekerheid dat ze aan haar jarenlange ervaring verplicht is. Het voornaamste verschil tussen beide dames zat in de vorm. Dat begon al bij de visuals, met Tim Burton-achtige skeletten en gemaskerde mannenlichamen en beschilderde dwergen en Egyptische en Chinese en vroegchristelijke en Azteekse figuren en goud, veel goud en kleurrijke knikkers en ingewanden en mannelijke nimfen met geel geschilderde baarden en godbetert een bol kaas. We verzinnen het niet.

Daarnaast had de headliner van de avond haar stem meegebracht. En wat voor één: met stevige uithalen drong ze door merg en been en hield ze lange noten moeiteloos aan, alsof ze de vuistregel ‘1 lettergreep per 30 seconden’ te allen tijde wilde respecteren. Tegelijk lijkt het ons niet onwaarschijnlijk dat de zangeres als kind in een vat vol reverb is gevallen.

Eveneens in tegenstelling tot het voorprogramma legde ze er meteen de pees op: het was Luid. Waar Sky H1 het vooral heeft van de soundscape (uitgesponnen, verfijnd, gepolijst), zette Aïsha Devi in op de wall of sound. En dat mag u letterlijk nemen, want zelfs met deftige oordoppen kwamen we thuis met een tuut van jewelste. Die decibel-meter mag misschien toch eens worden nagekeken.

Een tweede schuldige waren de bassen, met een frequentie waarvan het ons niet zou verbazen als er in de loop van de avond menig toeschouwer werd afgevoerd met een klaplong. Maar het kwam wel binnen. Ook qua dynamiek kozen ze een verschillende aanpak. Bij Aïsha Devi lag het tempo lager, waren afzonderlijke nummers meer afgebakend, volgden rustpunten en uitbarstingen elkaar sneller op. Anders, maar zeker niet slechter.

Conclusie:

De gratis wijn en cava op de receptie was mooi meegenomen, maar de hoogste ogen werden op het podium gegooid. Zowel gevestigde waarde Aïsha Devi als voorprogramma Sky H1 oogstten instemmend geknik en extase-verradend heupgewieg tot ver in de zaal. Dat er amper sprake was van een kwalitatief niveauverschil tussen de twee sets, is echter vooral een pluim op de hoed van het Belgische producer. De volgende keer dat Sky H1 op een podium kruipt, staan wij opnieuw op de eerste rij.

Ps: de expo Artefact loopt nog tot 9 maart. Op het programma staan naast de tentoonstelling optredens gepland van onder meer Oaktree, WWWater, Oathbreaker, Orphan Swords, Actress en Jan Swerts.