Soulwax gebruikt Nite Versions om AB omver te blazen (12/04)

Drums en machinerie. Je kan er niet naastkijken op het podium van de Brusselse Ancienne Belgique. De gebroeders Dewaele sluiten met hun zevenkoppige Soulwax-band de tour rond kersverse parel From Deewee af. Hopeloos uitverkocht, uiteraard.

Het mysterieuze Deewee-label van de gebroeders heeft in zijn korte bestaansgeschiedenis een signature sound ontwikkeld. Zo bewijze de jonge deejays die de keet mogen opwarmen voor Soulwax. Deewee DJs oftewel Future Sound Of Antwerp - eerder door het leven als Ego Troopers en menig ander alter ego - in combinatie met kersverse Soulwax-pupil Bolis Pupul blazen een voorzichtige funky electrovibe door de AB.

Het zeil in het intussen vertrouwde Deewee-artwork (zebrastijl) waarvoor de boys staan te draaien, verbergt ongetwijfeld een snoepwinkel aan drums, synthesizers en andere machinerie die we nog kennen van op Pukkelpop. Maar onze aandacht wordt afgeleid door de occasionele scheve mixovergang die moet rechtgezet worden door de halve trouwboek van Future Sound. Wanneer het volume de lucht in gaat en de onderliggende acid komt bovendrijven, leeft Pupul zich uit op de effectenbak. Als slot van de warm-up versterkt de zebra-gebroekte Charlotte Adigéry het podium met live vocals terwijl het publiek ongeduldig wordt voor Soulwax. Gezellige warm-up, meer kan er niet over gezegd worden.

Het nieuwe album van Soulwax moest vorig jaar op Pukkelpop nog op verkenning gaan naar nieuwe fans. Een heel ander verhaal nu From Deewee al twee weken in de rekken ligt en het lijkt alsof we de plaat al heel ons leven kennen. Het moet dan ook niet gezegd dat intro Preset Tense meteen op veel bijval kan rekenen. Wanneer de doeken van voor de percussionisten worden getrokken tijdens de eerste mokerslag van Masterplanned en het lichtspektakel tot leven komt, kunnen we niets anders zeggen dan ‘miljaar’.

Waar eerste single van de nieuwe plaat Transient Program For Drums And Machinery ietwat zijn effect mist, bewijst de drumsolo van Igor Cavalera tijdens tweede single Missing Wires het tegendeel. De Braziliaanse percussiemeester toont zijn drumkunsten - geleerd bij metalband Sepultura - door na dat eerste hoogtepuntje gewoon door te rammen.

Wanneer de andere twee drummers Blake Davies en Victoria Smith invallen - volledig synchroon, hoe is het mogelijk? - en Stephen Dewaele melancholisch in de mic begint te fluisteren hoort het publiek opeens hoe laat het is. KracK, de eerste van vijf Nite Versions-classics wordt door de AB getorpedeerd.

Ook al zijn we ondertussen vertrouwd met From Deewee, toch kunnen nieuwe platen zoals Here Come The Men In Suits en My Tired Eyes ons net zoals op Pukkelpop minder bekoren. Klassiekers als Accidents And Compliments en publieksfavoriet Another Excuse klinken dan wel heel fenomenaal. In een soort van vernieuwde en verlangde liveversie die we zelfs op Pukkelpop  nog niet te horen kregen met lange instrumentale bruggen en voor elk nummer een extra choatische climax. Machtig.

Na een uur muziek waarbij het publiek kon afwisselen tussen goedkeurend meeknikken en halsoverkop raven besluit Soulwax er nog een rondje bisnummers van een half uur aan toe te voegen. “Part of the weekend never dies”, een lijfspreuk die we dankzij SoulwaxE-Talking nooit meer zullen vergeten. Net wanneer je denkt dat een bisrondje niet meer beter kan zet de zevenkoppige band de zaal nog een allerlaatste keer in brand met punkclassic Miserable Girl.

Een bescheiden dankwoord later heeft Igor even lang haar gekregen als vrouwlief Laima Leyton van Mixhell (synths), die net zoals Soulwax-oudstrijder Stefaan Van Leuven (bas/gitaar) vrij anoniem het concert doorstaat. Wat daarna volgt is de From Deewee-outro Goodnight Transmission. Een gezellige trage die door velen misbegrepen wordt als bisnummer, maar die het publiek met een melancholisch gevoel bedwaarts stuurt.

Maar dat is buiten ons gerekend. Want een verdieping hoger staat Bolis Pupul alweer aan de knoppen te draaien in de AB Club. Afterparty! Een partijtje waar de gemiddelde leeftijd van zonet met zo’n dikke tien jaar daalt. Terwijl de werkende Soulwax-rot zijn bed opzoekt, arriveren de studenten massaal in tijden van Paasverlof. Pupul herdoet zijn kunstje van enkele uren eerder aan de hand van nu-disco, trage electronica en acid.

De reden waarom de club volloopt is heel simpel. De Dewaele-broertjes hebben er nog steeds zin in en treden anderhalf uur na de laatste Soulwax-toets alweer aan als 2manydjs. Met een klassieke discoplaat gaat het volume meteen de lucht en na enkele minuten is het alweer duidelijk waarom de gebroeders - ze lopen elkaar wel wat in de weg achter de draaitafels - de allereerste deejay-supersterren van deze aardkloot zijn.

Uiterst complexe mixen - bijsturen waar nodig - en nonstop met de effecten spelen op een wel heel gewaagde en extreme manier. Niet goed voor de trommelvliezen, wel voor de dansbenen. Met een platenkeuze die varieert van (nu)disco tot acid tot punkelectro. Met ambassadeurs in de vorm van Mr. Oizo (Flatbeat en Positif), Vitalic (Poney Part 1), Technotronic (Pump Up The Jam) en Jaydee (Plastic Dreams) kan er niet veel mislopen. Wanneer de gebroeders een uptempo clubversie van Missing Wires laten vallen en het publiek amper reageert, is het meteen duidelijk dat het grootste deel daarvan een uur geleden niet bij Soulwax stond. Lekkere set.

Soulwax bevestigt zijn imago van beste liveband ter wereld wederom. Toch zien we een op zichzelf staande show rond From Deewee minder goed komen. Soulwax heeft de Nite Versions -hitjes wel degelijk nodig om zijn publiek volledig mee te krijgen. Aangezien hiermee de laatste show van de nieuwe album tour erop zit, is het reikhalzend uitkijken naar wat Soulwax allemaal van plan is op Rock Werchter. Een wederopleving van Most of the Remixes?

Coverfoto © byWIM