Beestig hard raven op RIMBU (06/05)

RIMBU blaast deze maand zijn eerste verjaardagskaarsje uit, en dat blazen mocht u in Kompass Klub vrij letterlijk nemen. Minder hadden we eerlijk gezegd niet gewacht met internationale kleppers als AnD, D. Carbone, Gaja, Myler, en Belgische kanonnen TWAN, [KRTM] en Phara achter de knoppen.

Met vier meer dan geslaagde en bijna uitverkochte edities had het beestigste feestconcept van Gent hoge verwachtingen geschapen voor deze verjaardagseditie. Het drukke op en af gerace van taxi's en wagens tussen de stomende fabrieken verraadde meteen dat ook deze 'rumble' stevig wat mensen had warm gemaakt om de oversteek naar Gent te wagen.

Een verplaatsing die al bij het betreden van de grote hal de moeite loonde. In de oude fabriek werden subtiele projecties bijgestaan door discrete verlichtingselementen en een mengeling van planten en artifacten die ons volledig in de sfeer van de jungle moesten dopen (tot een dinosauriër met line-up rond zijn nek toe). Dat lukte prima doordat de subtiliteit van de aankleding de industriële sfeer van de ruimte extra glans gaf.

In de grote zaal werden onze benen - en die van vele anderen - meteen onverbiddelijk aan het werk gezet. De Napolitaan WarinD speelde er de eerste openingsset van zijn carrière, de woorden rustig en opwarmen stonden echter niet in diens woordenboek. Hij trok meteen stevig van leer en leverde het laatste halfuur beestige dansplaten met aanstekelijke melodieuze hooks.

Ook zeer hoog geëindigd in de categorie subtiliteit: het standje van Voltage Festival. Wie erin slaagde om aan de hand van een schatkaart een houten replica van het logo van Voltage te vinden, werd beloond met gratis tickets. Voor onze ogen waren de verstopplaatsen helaas iets te subtiel. De aanwezigheid van het festival was trouwens geen toeval: de volgende samenkomst van RIMBU zal plaatsvinden op het Voltage Festival waar ze kleppers als 138, Ansome, Ayarcana en Charlton uitnodigden.

Al waren we overdonderd door de muziek, toch vonden we even tijd om de inkleding van de zaal van naderbij onder de loep te nemen. Het enorme masker met strakke video mapping en gesynchroniseerde lasers die uit diens ogen schoten, ontgingen ons uiteraard niet. Alweer een serieuze hoed af voor OCTOHEDRON. Daarnaast bakende de organisatie ook een soort danszone af door middel van de plaatsing van hun geluidssysteem. Glasheldere sound en voldoende ruimte op weg en aan de bar: wat ons betreft mag dat op ieder feest.

Intussen speelde Phara in de Boneyard een opwarmingsset. Voor een iets minder volle, maar zeker niet minder enthousiaste zaal en onder de tanden van een olifant haalde de Aalstenaar geraffineerde, kwalitatieve technopareltjes uit zijn tas. Een groot verschil met Alessandro Gaja die zich in de Main had voorgenomen de ravelijn van zijn landgenoot door te trekken. Dat lukte op sublieme wijze tot een uur of twee, toen kregen wij het gevoel dat hij wat bleef hangen en al het lekkers in het begin opgesoepeerd had.

Wij maakten van de relatieve rust gebruik om buiten wat frisse lucht binnen te ademen, een hamburgertje binnen te steken en onszelf van een lekstok te voorzien aan de wc-stand. Ter zelfde tijd werd binnen ook lustig rondgestrooid met raketijsjes en fruit: een welgekomen tussendoortje voor de vele dansers die tussen de lijntjes acid van D. Carbone zweefden.

Achter de knoppen vonden we intussen AnD. De Britten bouwden een levensgrote spanningsboog door te beginnen met een lange intro en wat breakbeats. De set kwam hierdoor wat langzaam op gang, maar eenmaal de trein op de rails stond, was er geen houden meer aan. Ruige electro wisselde af met verschroeidende kicks en grommende bassen. Een vernietigende set zoals je die alleen op RIMBU kan vinden.

In de andere zaal hoorden we op dat moment Myler het geniale 90s Hammer van RVDE opleggen, een plaat van het T/W/B label van 74185#. Die plaat typeerde overigens zijn volledige set, waarbij je je voelde rondkaatsen als een veel te hard gelanceerde stuiterbal in een piepklein wc-hokje.

Geniale platen opleggen bleef ook AnD doen met Born Slippy van Underworld als hoogtepunt der klassiekers. Daarna was het aan residents [KRTM]en RIMBU-koning TWAN om nog beter te doen. De twee jonge heren gaven alles wat ze hadden en draaiden hiervoor zelfs ABBA (Mamma Mia) en Scooter (How Much Is The Fish) door de mixer. Een excellente afsluiter van een beestigachtige rave!

Ontdek meer...Event