Rock Werchter - Dag 3: Ultrapop over electropop tot triphop (1/07)

Vandaag is het qua elektronische muziek erg rustig op Werchter, alhoewel Bonobo toch wel helemaal boven op ons lijstje staat. Qua legendarische groepen die al meermaals op Werchter gepasseerd zijn is het dan weer andere koek. 

Onze verwachtingen voor Sohn waren hoog. De in Wenen gehuisvestigde Brit bracht niet lang geleden zijn tweede album Rennen uit en dat kon ons erg bekoren. De stem van Sohn kunnen we het best als een stem van engelen omschrijven. Zijn krachtige stem schiet de hoogte in alsof het niets is en dat maakt zijn dansbare pop tot de beste die we al gezien hebben. Deze mijnheer doet precies wat 'ie moet doen. Wij zijn fan.

Wanneer we de Barn verlaten voelen we de regen druppelen en zien we op het buitenscherm tussen de Barn en Klub C dat die laatste is volgepakt voor de popsensatie Charlie XCX. Je kent haar wel, dat meisje van Break The Rules of After The Afterparty. Zelfs in de regen is het grasveld voor het buitenscherm volgepakt en we moeten toegeven dat ook wij even bleven kijken. 

De drie heren van Blink 182 gaan ook al even mee. Wanneer ze op de mainstage van Werchter aanvangen hebben ze dan ook al direct heel wat publiek mee. Jammer genoeg is de spetterende vuur en rookshow niet genoeg om het publiek helemaal mee te krijgen. Het voelt allemaal heel erg zwak aan. Misschien hun performance eens heruitvinden?

Gelukkig hebben we nu nog onze echt stevige band waar we wel echt van kunnen genieten: System of a Down. De heerlijk sympathiek ogende frontman marcheert op zijn dode gemak van kalm naar heavy en verliest daarbij niets van de heerlijke vibe die hij uitstraalt. Jammer genoeg kunnen we hier niet te lang blijven, want Bonobo gaat bijna van start.

En dan... Bonobo. Eerst komt Simon Green zelve het podium op en dan laat hij één voor één zijn andere getalenteerde muzikanten de schijnwerpers betreden. Dan begint het. En het is heerlijk. De visuals laten je je in een andere wereld wanen. De massa in de Barn is duidelijk ook zeer tevreden, als we mogen oordelen op hoe er gedanst wordt. 

Wanneer de heren Kiara spelen vliegen de pannen helemaal van het dak. En Simon zelf staat daar ook echt wel als een baas aller bazen. Vaak tovert hij met één hand heerlijke baslijnen uit zijn basgitaar en met de andere zit hij dan weer vanalles te tweaken op zijn synth en controls. De Afrikaanse vrouw die het gezelschap vaak vergezeld met haar gouden stem, maakt het er alleen maar beter op. Petje af, Bonobo

Voor de doorwinterde electronicafreak heeft Bonobo de dag gemaakt, maar ook Sohn en System of a Down deden het erg goed. We maken gebruik van de gratis bussen richting Leuven en we bevinden er ons al voor we het goed en wel beseffen. Dat is hier verdorie weer goed geregeld. Tot morgen zeggen we dan!