Rimbu gaat winterslaap in met een knal (16/09)

Het was voorlopig de laatste editie van Rimbu en daar moesten we zonder twijfel bij zijn. Dus trokken we afgelopen zaterdag terug naar het Gentse Kompass. Rimbu, voor diegene die niet familiar zijn met de organisatie, is een in Gent gesitueerd feestconcept, die de industriële kant van techno en gerelateerde muziekstijlen in leven houdt in België.

We kunnen concluderen dat dat hen het afgelopen jaar zeker gelukt is. Naast Where House zijn ze op grote schaal uniek in de technosector van ons kleine land. Waar binnenkort hopelijk verandering in komt, want het levend bewijs is er dat Belgen houden van harde, industriële techno.

Binnenkort slaan Rimbu en Where House de handen in mekaar voor een nieuw concept: Repossession, wat ook zal zorgen voor een positieve vooruitgang in de scene.

Nog voor middernacht arriveerden we in Kompass. Eén van de sterke punten van Rimbu, naast hun goede muzieksmaak, is altijd al het visuele aspect van hun feesten geweest. Dat viel ook meteen op door de verschillende projecties bij het binnenkomen. En natuurlijk de unieke visuals, lasers en decor in de Kontrolekamer.

Daar was Where House resident Waldorf al een stevige technoset aan het spelen met enkele gouden klassiekers zoals Himmel Hoelle van Thomas P. Heckmann. Om 00:30 kroop ILLNURSE na het opstellen van zijn dj-setup in zijn chirurgenpak om ons een uur lang te voorzien van standvaste kicks op variërende synths en effectjes.

Er werd opgebouwd qua hardheid en TWAN speelde voor de eerste keer geen graveyard shift op Rimbu. Deze keer ging hij al van start om half twee, voor een uur lang in de Kontrolekamer. Later kon je hem nog eens gaan bezichtigen samen met ILLNURSE in de Karrosserie. Een typische TWAN set kregen we te horen, die weer op geen enkel moment teleurstelde. Zo passeerde de nieuwe The Hacker - Wave Of Darkness de revue, net als WarinD zijn When My Girlfriend Make A Joint in een herwerking  van Danilo Incorvaia & Empyrean.

Retro, trance, industrial, core, ...  wanneer de fransman I HATE MODELS overnam van TWAN goochelde hij met verschillende stijlen en bracht ons de meest veelzijdige muziekbeleving van de avond. De beats per minuut lagen ook iets hoger dan voorgaand, blijkbaar iets te hoog want er deed hem twee maal een stroompanne voor. Een memorabel punt in zijn set was wanneer hij Trance & Acid draaide van Kai Tracid. Verder hoorden we ook enkele van zijn nieuwere releases.

Harder, better, faster, stronger!  [KRTM] bewees ons de logica achter deze filosofie. Hij blies ons omver met zijn één uur lange live set, die toch wel voor ons het hoogtepunt van de nacht werd. Zijn eigen producties zoals onder andere Purple Fucking Head, Baldboy en Touch Me zijn schijven die gewoon gemaakt zijn om op een locatie en soundsystem als dat van de Kontrolekamer gedraaid te worden. Het was een uur lang beuken en genieten op zijn trademark technoid / hardcore techno.

Manu Le Malin was eveneens onder de indruk van [KRTM] zijn voorstelling. Achteraf kreeg hij ook de nodige felicitaties op Facebook van deze hardcore legende. Het was zijn beurt om de hoofdzaal af te sluiten en dat deed hij met een mix van op-het-randje-van-hardcore-techno. We sloten af met SNTS in de Karrosserie met zijn duistere, atmosferische melodieën.

Topsfeer, topdecor, topmuziek, het werd alweer een spettereditie van Rimbu. We kwamen binnen met hoge verwachtingen en we verlieten Kompass met ingelote verwachtingen. Zelf de technische problemen konden er niet voor zorgen dat dit niet één van de betere Rimbu's werd.