Emptyset en Yves De Mey doen het gitzwart @ Bozar (10/03)

Afgelopen zaterdag speelden Yves De Mey en Emptyset een concert in het kader van de Bozar Electronic Series. Deze concertenreeks probeert de grenzen van experimentele en avant-gardistische elektronische muziek af te tasten. En daar slaagden ze wonderwel in.

Yves De Mey was eerst aan de beurt voor een intieme setting met 200 toeschouwers. Op het puntje van onze stoel luisterden we in een verduisterde kamer naar zijn duistere trip doorheen een vage techno-schaduwwereld.

Deze Belgische artiest bracht zijn werk uit op labels zoals Opal Tapes, Sandwell District en zijn eigen Archives Intérieures. Met zijn gear verspreidt over een tafel van twee op één meter loodste hij ons doorheen minutieus georchestreerde electronica. Gitzwarte klanken werden door de boxen gespuwd op een geraamte van onberekenbare ritmes.

Door de donkere zaal voelde het een beetje alsof je geblinddoekt door een urban explorer langs allerlei verlaten panden en loodsen werd geleid. De techno die Yves De Mey je serveert is misschien zelfs geen techno te noemen, maar flirtte er toch constant mee.

Emptyset positioneerde zich ook in diezelfde hoek tussen experiment en onbenoembaarheid. Dit Britse duo speelde net als op hun releases met veel verschillende texturen, terwijl ze een balans tussen elektronische en akoestische muziek proberen te vinden. De texturen waarmee ze zich bedienen, voelen door die balans heel natuurlijk aan.

Achter hun apparatuur staande was het voor ons alleen maar gissen hoe ze die geluiden tot stand kregen. Wat klonk als een stem of een strijkinstrument, was waarschijnlijk eerder een sterk bewerkt elektronisch signaal bestaande uit eentjes en nulletjes. Maar laten we het niet te technisch maken. Feit is dat Emptyset een geweldige set speelde met klanken zo rauw en afgeschuurd als een keel gesmeerd met sigaretten en whiskey.

De hemelse visuals speelden de hypnose en betovering alleen maar in de hand. Het leek net alsof hyperkinetische patronen vanop een floppy disk recht in een projector waren geramd. Dat is de beste beschijving die we kunnen geven van wat er te zien was op het scherm achter Emptyset.

Tegen het einde van de set leek ons gevoel voor tijd volledig verdwenen. Had iemand ons verteld dat we al een week aan het bivakkeren waren in de Bozar op de onstuimige ritmes van Emptyset, hadden we het waarschijnlijk nog geloofd ook.

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel