SCHNTZL en Bram De Looze bezorgen een matige avond (30/03)

Jazz in Hasselt, meerbepaald voor de Piano Days. Had je het ons vorig jaar gezegd, we hadden ons geld ingezet op LABtrio en SCHNTZL. En wat bleek? Inderdaad deze twee (weliswaar kleppers) kwamen naar Hasselt. Weinig origineel, maar zeker geen probleem gezien ze beiden al even op onze watchlist stonden.

Helaas: enkele uren voor het concert werd op Facebook aangekondigd dat bassiste Anneleen Boehme ziek was. Hierdoor zou pianist Bram De Looze een soloset komen spelen. Dus ook zonder STUFF.-drummer Lander Ghyselinck, voor velen toch de ster van de avond. Bram werd dan wel tot Jonge Belofte gekroond door Klara, maar het blijft toch een nobele onbekende voor de meesten.

Natuurlijk kunnen we de artiesten niets kwalijk nemen, een griep kan je al eens erg overvallen en Bram is nog steeds een topmuzikant, maar de organisator had het wel heel wat beter kunnen aanpakken. Dat is trouwens niet het enige wat de organisator beter had kunnen doen, maar meer daarover later.

Dus: Bram De Looze. Dat deze kerel een stevige dosis talent heeft staat vast. Hij kwam het podium op, ging zitten achter de piano in een ietwat vreemde houding en heeft gedurende zijn hele concert zijn ogen niet open gehad. Moest hij op een roze vleugelpiano gespeeld hebben, hij had het niet gezien. 

Technisch was dit optreden een hoogstandje. Ongelooflijk snelle improvisaties volgden elkaar op en Bram miste geen enkele noot (met zijn ogen dicht!). Soms floot hij zelfs vrolijk zijn improvisatie mee. Zijn gezicht sprong van glimlach naar pijnlijke grimas naar walging en weer terug, afhankelijk van zijn gevoelens bij de improvisatie.

Kortweg: een straf optreden. Het probleem was de setting: een slordig podium in een conservatoriumzaal met mensen die voor de relatief makkelijke muziek van LABtrio komen. Brams muziek was veel, maar relatief makkelijk was daar geen van. Voor velen in het publiek sloeg deze kerel noten aan at random, gedurende een dik halfuur.

Tijdens de pauze moesten we dus allemaal even bekomen van deze zware trip en dat gingen we uiteraard met een frisse pint doen. Alleen was er geen pint. Ook geen cola of koffie trouwens. Een waterfontein waaraan je plastieken bekertjes kon vullen stond er wél. Opnieuw een flater van de organisatie, waar ze trouwens ook opbrengsten mee mislopen.

Deel twee was het oorspronkelijke voorprogramma dat nu plots tot headliner werd gekroond: SCHNTZL. Dat we fan zijn van deze twee heren zullen we niet onder stoelen of banken steken. Hun debuutalbum schntzl (in kleine letters) was een sterk staaltje dromerige piano, elektronica en percussie. Uiteraard waren we dus erg benieuwd om hen aan het werk te zien.

 

Meteen viel op dat SCHNTZL een band is die doorgaans in kleine, intieme setting speelt. Leuk, maar erg vervelend als je dan in een middelgrote concertzaal moet spelen. De heren kwamen wat onprofessioneel over. Ze zeiden halverwege hun set dat ze voornamelijk improviseren, wat we natuurlijk aanmoedigen.

Het leek echter alsof de twee heren ieder op hun eentje improviseren en dan, na een minuut of twee drie, elkraar vonden. Eens ze elkaar vonden was het een optreden om "u" tegen te zeggen, maar de meerderheid van de tijd was dit niet echt het geval. We geven ze erg graag een tweede kans in de intieme setting waar ze volgens ons schitteren.

Al bij al was het geen slechte avond, maar ook zeker geen goede. En dat is vooral aan het organisatorische aspect te wijten naar onze mening. De bands (en zeker Bram De Looze) treft geen blaam, maar de avond had een pak beter kunnen verlopen met enkele minieme aanpassingen, wat jammer is.

Ontdek meer...Event Review
Artiesten in dit artikel