Jef Neve eert de drummer in CCHA (24/05)

Jef Neve, zowat 's lands grootste pianist, zakte met zijn nieuwe tournee Spirit Control - naar zijn gelijknamige album - af naar het CCHA in Hasselt. Hij speelde voor een bijna uitverkochte schouwburg, vol met Hasseltse elite (en een Fuzz-reporter).

We twijfelden sterk om Jef Neve op te nemen in onze Klassiek Elektriek-reeks. Een reeks waarin we de componisten uitlichten die klassieke muziek weer in maken met nieuwe technieken, elektronica en prachtige composities. Na dit concert weten we dat Jef daar niet echt thuis hoort.

Jef Neve is technisch ongelooflijk straf. Maar weinig Belgen die zijn aantal noten per minuut kunnen evenaren. Maar zijn composities kunnen niet tippen aan die van de grote meneren als Philip Glass of Nils FrahmJef Neve blijft een beetje postklassiek voor dummies: een erg goede intro, maar al snel te saai voor de meerwaardezoeker.

Voor deze tour sleurt Jef ook een arsenaal muzikanten mee: vier strijkers, een contrabas, drums/elektronica en zijn man, die een beetje vanalles en niets doet. Op uitzondering van zijn man zijn dit, net als Jef, stuk voor stuk topmuzikanten. Alleen was het jammer dat de setlist maar af en toe toeliet dat iedereen uitblonk. Vier strijkers meesleuren en ze maar in de helft van de nummers laten spelen is jammer (en trouwens ook heel duur).

Hoe dan ook, strijkers of niet, wát een drummer. Lander Gyselinck mag een vierde MIA voor beste muzikant vergeten, want wat we gisteren zagen, valt niet te kloppen. Nonchalant alsof hij even wat komt trommelen, maar toch zó intensief. Ieder geluid is perfect gekneed zoals hij dat wil, volledig op het moment waar hij dat wil (zelfs wanneer hij een gong die hij niet meer nodig heeft weggooid).

Het lijkt alsof hij op zijn gemak wat ritmes en stijlen probeert op de piano van Jef. Avant-gardistische jazz, J-Dilla-esque lazy grooves of net erg strakke ritmes: hij deed het allemaal en vaak zelfs in hetzelfde nummer. Wanneer de twee 65+'ers voor me beginnen mee te knikken op de beat van een jazznummer, weet je dat het héél erg goed zit.

In de beschrijvingen lazen we dat Spirit Control ook elektronica bevatte. Als elektronica-liefhebbers pur sang kregen we al rode oortjes. Helaas was dit één van die optredens waar elektronica gebruikt wordt omdat het hip is. Zo veel mogelijkheden en het enige wat gedaan werd was een loop van vier tonen spelen en een sub door de speakers jagen (terwijl je überhaupt een contrabas én cello meehebt). Elektronica als een gimmick gebruiken gaat ons recht door het hart.

Als conclusie een advies aan Jef: steek de setlist wat beter in elkaar, kies goed welke en hoeveel muzikanten je meeneemt, maar laat nóóit je drummer thuis of vertrekken!

Ontdek meer...Event Review
Artiesten in dit artikel