Paradise City 2018 - Dag 1: zweten onder de zwoele house-zon

Play Label Records stage was de place to be op de eerste dag

De groene, stedelijke utopie van Paradise City heette ons gisteren welkom onder een bloedhete zon. Een festival kan zich zo nu en dan eens gezegend voelen door een zonnegod. Eerste indruk van dit elektronicafestijn in Perk? Prachtige locatie, strakke organisatie en vooral een verwelkomende sfeer die als thuiskomen voelt. Gaande van de gezellige houten banken- en zetelconstructies en de talrijke lachende gezichten,  tot de pompende beats die over de intieme festivalweide schalden.

Lokale helden, Konna en Hush Hefner draaiden onze zwoele zomeravond op gang met een swingende house-set. Lekker voortkabbelende tracks waarmee we onze ledematen al dansend konden opwarmen. Uitblinker in de set was toch de geweldige DJ Spinna remix van Days Like This. De Ketaloco-stage was alleszins een geslaagde opener voor de start van ons paradijselijke avontuur.

 

Volgende stop was Jayda G op het Play Label Records stage. Met een prachtig uitzicht over het meer en het kasteel mixte ze met haar gebruikelijk aanstekelijk enthousiasme funk-, soul-, en discoplaatjes aan elkaar.

 

 

Geheel volgens haar eigen, soms wat bruuske mixstijl, wond ze de dansende menigte om haar vinger. Eindigen deed ze met een geweldige switch van Love Love Love van Those Guys naar Ain’t No Mountain High Enough dat luidkeels meegezongen werd door het publiek.

Byron The Aquarius ging meteen verder met de euforische staat waarin Jayda G het publiek achterliet. Snel het tempo omhoog krikken naar een vlotte 124 bpm bleek al genoeg om menig dansbeentje op de vloer te krijgen. Vlotte, funky en goedgeluimde house-geluiden kwamen één voor één door de boxen rollen.

Zeker toen hij klassiekers als Send A Prayer (Part.2) van MCDE of Ohh van Mood II Swing uit zijn platenbak haalden. Tegen het einde van zijn set leunde hij zelfs heel even tegen wat Detroit electro vibes aan om vervolgens toch terug het house-pad te bewandelen met Planet F.M.D.X (Mix 707) van Gerd.

Na al enkele uren aan de Play Label Records stage te hebben gepasseerd leek het ons wel gepast om de avond daar ook te eindigen. Hoe kunnen we ook anders met de legendarische Lil Louis als afsluiter? Openen deed hij met een track met daarop een speech van een vrouw die hem luidkeels en in alle staten aan het aankondigen was. Daarbovenop nog een laagje stadiongeluiden en vervolgd door een massieve beat en we waren vertrokken.

Aan de lopende band mixte hij het ene nummer in het andere zonder ooit het tempo en de energie van het publiek te verliezen. Op zijn Rotary-mixer loodste hij het publiek vlekkeloos door zijn set. Zoals een echte meester als Lil Louis betaamt kregen we disco, tribal, funk, techno en natuurlijk massa’s house op ons bord voorgeschoteld. Lil Louis toonde zich de hoofdchef in zijn eigen 3-sterrenrestaurant met het publiek als zijn vereerde gasten.

De eerste dag van Paradise City bleek zo voor ons toch wel in het teken van house en disco te staan op de Play Label Records-stage. Goed begin van een weekend dat alleen nog maar in de stijgende lijn kan gaan!