Dour dag 5: "Steek u handen in de lucht als ge moe zijt' (15/07)

Door Annelies Rom 31 juli 2018
Stikstof, Polo & Pan, Amelie Lens en Tyler, the Creator schudden Dour wakker

Op de vijfde en laatste dag van Dour is het altijd net iets moeilijker om de tent te verlaten, maar dit jaar werden we er zowaar uitgejaagd door de warmte. We gingen dan maar schaduw opzoeken in La Caverne, waar Equal Idiots een staaltje garagepunk afleverde. De finalisten van Humo Rock Rally 2016 zorgden ervoor dat het aanwezige publiek meteen werd wakker geschud, maar voor moshpits en headbangerij was het duidelijk allemaal nog wat te vroeg en te warm.

Ook in La Petite Maison, waar Pépite zomerse popdeuntjes speelde, was het te vroeg voor les Douriens. Ze legden zich letterlijk en figuurlijk neer bij het warme weer en genoten zo van het melancholische duo.

Even later deed Stikstof het stof opwaaien in de Boombox. Het Brusselse collectief liet ons nog maar eens zien hoeveel ze van onze hoofdstad houden, met geweldige teksten en prachtige visuals. Dour genoot, maar Zwangere Guy wilde meer: “Zijn jullie nog moe, Dour? Steek u handen in de lucht als ge moe zijt” en ja hoor, handen gingen de lucht in. Maar die moeheid werd tijdens de laatste paar nummers volledig aan de kant geschoven. De Boombox stond tijdens Alambetant en Frontal voor even op zijn kop. Stikstof maakte zo hun reputatie als sterke live act nog maar eens waar.

Om vijf uur werd het opeens stil in de tenten. Iedereen bevond zich op dit moment aan The Last Arena om te supporteren voor hun favoriet tijdens de finale van het WK Voetbal. Dour keek massaal toe hoe Frankrijk zich naar de wereldtitel voetbalde.

Ook in La Petite Maison hing een groot scherm. Hier zaten voetbalfans gezellig naast elkaar op de grond. De overwinning van Frankrijk zorgde ervoor dat Polo & Pan nog beter klonk dan anders. Het Franse duo nodigde Dour uit naar verre en dansbaardere oorden en deze uitnodiging werd met beide handen aangenomen. Het zomerse Canopée werd vol overgave meegedanst en we konden genieten van een funkier Kirghiz. De wereldtitel werd gevierd en wat was het een feest. Met deze set werd de laatste dag van het festival officieel ingezet, het dansen kon beginnen.

Maar jammer genoeg werd ditzelfde gevoel niet verder gezet tijdens het optreden van Girls in Hawaii. Deze Brusselse band stond dit jaar al voor de zesde keer op Dour en waren duidelijk zeer geliefd bij de festivalgangers. Openen deden ze met hun nieuwste single Indifference en op dit nummer bleef het publiek niet onverschillig. Het was bij de volgende nummers dat de sfeer wat wegviel. Dichter bij het podium bleef de sfeer altijd goed, maar de rest van de tent kreeg Girls in Hawaii niet meer volledig mee.

Om dan toch maar wat verkoeling op te zoeken, trokken we naar de Redbull Elektropedia Balzaal, waar de organisatie watersproeiers had voorzien. Perfect, want daar stond Amelie Lens op het programma. Deze Best DJ, verkozen door Redbull Elektropedia moeten we jullie niet meer voorstellen. Ze speelde een geweldige set en hiermee zorgde ze ervoor dat deze keer de avond écht kon beginnen. De prachtige schemering vormde een perfect decor. Kon het nog mooier dan dit?

Tyler, the Creator beantwoordde deze vraag. Ja, het kon nog mooier en nog straffer. De rapper kwam op het podium met een paar minuten vertraging, maar dat werd dubbel en dik goed gemaakt tijdens zijn performance. Deze kleurrijke duizendpoot opende heel mysterieus, vanaf de eerste tonen had hij het publiek volledig mee. Vanop een hoge toren sprong Tyler, the Creator in het rond en rapte hij als een echte koning. Zomerse melodieën werden afgewisseld met donkere nummers. De festivalgangers die al de ganse dag hun energie gespaard leken te hebben, lieten deze nu eindelijk zien. Wat een topact om The Last Arena op deze feestelijke editie af te sluiten.

Voor de afterparty trokken we naar de Redbull Elektropedia Balzaal. Ben Klock, al jarenlang resident DJ bij het wereldberoemde Berlijnse Berghain, speelde hier een stevige portie techno. Ook in La Petite Maison konden we genieten van de betere muziek. Boris Brejcha mocht hier met zijn minimalistische techno de allerlaatste set van 2018 spelen. Hij wisselde lichtere tracks die eerder aan house deden denken, af met zwaarder werk en weefde er ondertussen ook nog instrumentale overgangen door.

Het mocht voor ons nog even door blijven gaan, maar aan alle mooie liedjes komen een einde. Zo ook aan het lied dat Dour 2018 noemde. Wij kijken al uit naar volgend jaar, afspraak van 10 tot en met 14 juli. Tot dan?

Lees ook...