Melt Festival - Part 1: dag en nacht feest in ijzeren stad Ferropolis

Melt Festival 2018, letterlijk een schiereiland bezet door gigantische graafmachines. De locatie ligt op zo'n anderhalf uur rijden van Berlijn. We gingen er recent langs, van 13 tot en met 15 juli om precies te zijn. Deutsche gründlichkeit, jasicher. Wat onze ervaringen waren? Die vertellen we hieronder!

Op voorhand hadden we wel al wat opgezocht over voorgaande edities, maar we lieten het toch maar op ons afkomen. Benieuwd naar een nieuwe festivalervaring in het buitenland!

Bij aankomst snel dat bandje ophalen, dan kunnen we meteen al van de sfeer gaan proeven. Om daar te geraken moesten we wel recht doorheen de camping. Die camping deed ons trouwens meteen denken aan het terrein van Dour Festival.

Een groot, effen stuk veld met windmolens op de achtergrond, met hier en daar een willekeurige boom. Het enige dat nog miste waren die verrekte elektriciteitsmasten. 

Er was trouwens een weelde aan shuttlebussen die van en naar het festivalterrein reden. Enorm handig, en dat merkte je dan ook wel aan hoe vol ze zaten. Ze waren niet altijd even goed op tijd, en soms stonden ze zelfs aan de verkeerde haltes. Hierdoor werden we in de laatste nacht helemaal de verkeerde kant opgestuurd. Puntje van verbetering lijkt ons!

Bij het toetreden van de ijzeren stad vormde de zonsondergang, weerkaatsend op het omringende water van de Ferropolis, een idyllisch beeld. Tot rust komen was een organisch gevolg van dit plaatje. Een lange strook natuur bood ons een unieke toegang tot het festival.

Genoeg over de logistieke aspecten van dit festival. Uiteindelijk komen we nog altijd voor de muziek en de sfeer. Op de line-up stonden er zeker genoeg nieuwe, unieke artiesten. Vele artiesten en dj's kwamen wel uit Berlijn en uit de rest van Duitsland. In de buurt zullen deze namen ongetwijfeld gangbare namen geweest zijn.

Zoals de Zenker Brothers die met een mix van uptempo techno de sfeer al op gang brachten in de vroege avonduurtjes. Die sfeer werd later aan de Big Wheel stage overgenomen door DJ Hell. Een oude rot die met zowel hedendaagse muziek alsook klassiekers iedereen kon bekoren.

Het viel ons meteen op dat het publiek een veel lossere houding aannam dan hier in ons eigen land. Het progressieve Berlijn dat in de buurt lag, was duidelijk van invloed op de aanwezige feestvierders.

Goed, tijd om ons even los te rukken van de elektronische stage om naar Au/Ra te gaan luisteren. We vroegen ons toch wel af wat deze 16-jarige jongedame voor ons in petto had. Het laatste jaar heeft ze met heel wat topnummers furore gemaakt in binnen- en buitenland.

Bijvoorbeeld haar klepper Panic Room, die ook meteen werd opgepikt door het Grammy genomineerde duo Camelphat die er een remix voor verzorgde. Die remix was meteen ook de afsluiter van de performance. We hoorden enkele nieuwe ongereleasete singles waaronder een hommage aan Drake, die het alsmaar groeiende publiek volledig in z'n ban had.

Dan maar terug naar The Big Wheel Stage waar Nastia van start ging. Hiervoor hadden we toch wel wat hogere verwachtingen. In een subtiele flow breidde ze track na track aan elkaar waarbij ze een breed spectrum aan substijlen gebruikte. Wat haar expertise in het mixen nogmaals bevestigde.

Daarna was landgenote Amelie Lens aan de beurt. En ja, Amelie Lens was gewoon weer Amelie Lens. Ze stelt nooit teleur en ook nu hanteerde ze redelijk harde beats om de nacht in te leiden. De Duitsers lustten er alvast pap van! Alleen spijtig dat vooraan de stage de low end te overheersend begon te worden. Waardoor het leek dat de meerderheid van de kickdrums identiek waren. 

Dit verbeterde natuurlijk niet met de industriële sound van Ø [PHASE]. Op sommige momenten konden we enkel dansen op kickdrums. De synths hoorden we soms amper en verdwenen in de verte. Misschien volgende keer toch wat meer achteraan gaan vertoeven.

Na de inleiding van ancien Ben Klock keerden we moe maar voldaan terug naar ons nest om uitgerust de volgende dag verder te kunnen zetten. Een geslaagde eerste avond, de volgende dagen werden ook alleen maar beter en beter. Maar hierover meer in deel 2!

Foto's bij het artikel door Jennifer Kesteleyn