Fabriclive 79: Jimmy Edgar

  • Release
Door Ben Moens 15 januari 2015
9

Releasedatum: 

19/01/2015

Terwijl het gros van de compilatiereeksen stilaan met uitsterven bedreigd zijn, blijven er slechts enkele springlevend over. Zo heb je het fantastische LateNightTales, het eigenzinnige DJ-Kicks en de verschrikkelijk meer aandacht verdienende Moda Black-reeks, maar de meest solide is misschien wel die van Fabric. Zij trommelden nu Jimmy Edgar op voor nummer 79.

De Londense club kampte onlangs nog met een dreigende sluiting na een drugsdode, maar kreeg na de gemeenteraad toch groen licht om open te blijven. Niet dat die perikelen iets met de compilatie te maken hebben. Het zegt wel iets over de druk die tegenwoordig bij de clubs ligt. Dat ze daarnaast ook nog eens een half label runnen voor hun bloedeigen compilatiereeks Fabriclive, is knap.

Telkens staan er courante artiesten aan het roer van de tracklist. Twee edities terug liet Erol Alkan nog z’n duivels los, nu is het de beurt aan de Amerikaan Jimmy Edgar. Dit manusje-van-alles (want ook designer, fotograaf en filmmaker op het CV) maakt er een kleine Ultramajic-show van, het label dat hij in 2013 samen met Machinedrum en Aden oprichtte en hem sindsdien nog feller op de radar deed verschijnen.

Jimmy Edgar kennen we als de man die Prince-funk met elektronica deed rijmen. Hij bracht releases uit op onder meer Warp (op z’n 18e – alsjeblief!), K7! en Hotflush. Z’n dj-skills bouwde hij dan weer uit tijdens een jarenlang verblijf in Berlijn. Dat zijn output de laatste jaren meer richting techno boog, hoeft dan ook geen verwondering op te wekken.

Wie Edgar zegt, zegt Detroit en ook eerste naam op de tracklist Terrence Dixon komt uit de autostad. Hij opent de debatten met The Electric, een gemoedelijk technonummer dat vrij snel wordt afgelost door het tintelende bommetje Power Top van trio Pol Style, Vin Sol & Matrixxman. Nog een man die Detroit ademt is Patrice Scott. Zijn Raw Fusion, dat eerder al opdook in de Essential Mix van Edgar, krijgt het gezelschap van L-Vis 1990 en diens Hard Drive. De harde drive is inderdaad aanwezig dankzij drukkende bassen, maar een gezapige synthmelodie zorgt voor een milde opbouw. Crystal Bandito, nieuwkomer op Ultramajic, mag meedenderen met Let It All Out en geeft zo de start voor een tiental nummers vanop het label.

Edgar duikt voor een eerste maal zelf op in combinatie met Truncate. Hun Submission laat dankzij de monotone computerstem een eerste keer vocals doorkomen. Tik Tok, alweer van Edgar, doet op dat vlak niet veel beter, wel is het intenser qua vibe. EEEwalk en Work It laten Crystal Bandito een tweede en derde keer opdraven, telkens afgewisseld met Jimmy Edgar die met RS2000 en  Fern Portal voor de derde en vierde maal aftekent. De vintage toets die aan het begin van de mix nog erg aanwezig was, heeft nu plaats geruimd voor een rauwere tech-sound.

Wijlen DJ Rashad komt ook in de mix voor. Walk Show, z’n collab met de mixmaster van dienst, toont nog maar eens aan wat voor een verlies zijn overlijden voor de muziek betekent. Andere oudgedienden als Danny Daze en DJ Godfather komen ook aan bod. Die laatste levert Another Freaks aan in samenwerking met DJ Starski. Daardoor neemt de druk op de ketel terug wat af.

Crystal Bandito’s vijfde en laatste passage is die met Be With Me, eerder kwam hij nog langs met Feel So Free. Alleszins fijn dat we dit talent leerden kennen. Het slotoffensief is, hoe kan het ook anders, voor Detroit: tweemaal Kris Wadsworth (Uranus 444 (Side A) en Uranus 333 (Side B)) met daartussenin Atlantiz van Edgar himself.

Detroit, Detroit en nog eens Detroit. Pure klasse. Neem al ons geld maar. Het is game over. Wat ons betreft heeft Jimmy Edgar het concept ‘compilatie’ een dijk van een ode bezorgd. Nu kopen en dagelijks opleggen is ons advies.

Lees ook...