E.P.

goldFFinch - Unworthy

goldFFinch
Turbo Recordings • 2015

goldFFinch - Unworthy

8
Releasedatum: 
06/07/2015

Om op Tiga’s Turbo Recordings muziek uit te brengen, moet je wel wat kunnen producen. En dat laatste is een understatement als we het over goldFFinch hebben. Vanuit onze bescheiden hoofdstad brengt het gezelschap achter goldFFinchGilles en Yoann – al enkele jaartjes muziek naar onze huiskamers.

Muziek die al een dikke duim kreeg van Richie Hawtin en Claude VonStroke voor releases op Valence Records (Ambivalent) en Innervisions (Âme, Dixon en Henrik Schwarz). Een duim die stante pede terug tevoorschijn zal komen als Richie en Claude Unworthy door hun studio’s laten knallen.

De titeltrack klinkt ietwat apart en is niet typisch FFinchy. Daarmee brengt goldFFinch variatie in hun oeuvre en dat kunnen wij als muziekliefhebbers alleen maar aanmoedigen. ‘Apart’ is nu wel één van de lelijkste woorden om in een review te gebruiken. Laten we het nog eens proberen: een mysterieuze intro, goed klinkende maar weinig-om-het-lijf-hebbende lyrics, een geweldige beat die lang op zich laat wachten en een sound die we terugvinden in de bibliotheek van Super Flu en Stephan Bodzin.

Unworthy is naast de titeltrack nog vier andere nummers worth. En goldFFinch-lovers, niet getreurd, want zij klinken wel zeer FFinchy. Dansen maar! Meer bepaald op Brother, Layers en twee remixen van Unworthy zelf. Op previews voor deze nummers is het jammer genoeg nog wachten tot 6 juli. Ondertussen geven we al een tipje van de sluier prijs.

Brother klinkt als dat éne moment wanneer je op een massa-indoor-techno-feest bent en de bass al door je lichaam voelt als je nog maar aan de vestiaire staat. Denk: The Hacker. Ook Layers bouwt verder op dat elan, eenmaal voorbij de vestiaire kom je ineens tot het besef dat niet The Hacker maar Marco Carola achter de discobar staat. Ook goed!

En dan nog de remixen van Sunju Hargun en Fur Coat, die je deze zomer aan het werk kan zien op We Can Dance. De formule is heel simpel, de boys hebben Unworthy wat dansbaarder gemaakt. Bij Sunju in een deephouse-versie en bij Fur Coat de diepere technovariant, die zich wat meer trouw houdt aan het origineel.

De titeltrack is gewoon goed. Psychedelisch en zweverig, maar tegelijkertijd ook fris. Ook zó Tiga, niet toevallig dat deze EP op Turbo uitkomt (6 juli). De frisheid ontbreekt wel bij Brother en Layers, maar die zijn dan weer geweldig dansbaar, wat het goedmaakt. De remix van Fur Coat klinkt ook goed. Trouw aan de sound van het origineel, maar opgesmukt met een beat die door merg en been gaat. Over Sunju zijn interpretatie zijn we dan weer wat sceptischer. Al wat goed is aan het origineel wordt vervangen door een mager deephouse bassje. Dat weer?

Artiesten in dit artikel