Nils Frahm - All Melody

  • Release
Door Wannes Cuypers 07 februari 2018
10

Releasedatum: 

03/02/2018

Op 26 januari bracht de Berlijnse componist, pianist en algemeen pionier van het postklassieke genre Nils Frahm zijn zevende studioalbum All Melody uit.

Dat Nils een muzikaal genie was, wisten we ondertussen al. Zijn albums zijn steeds radicaal vernieuwend, maar binnen een eeuwenoude traditie. Zijn liveshows (op 8 en 9 februari hopeloos uitverkocht in de Ancienne Belgique) waar hij zich omringd met zijn arsenaal aan elektronica zijn overweldigend, zelfs voor wie nog nooit van een synth heeft gehoord.

Dat hij voor de zevende keer op rij knal in de roos ging schieten, konden we alleen maar hopen.

Er zijn bepaalde nummers, artiesten of albums die automatisch aan een plaats doen denken. Zo roept Jamie XX's All Under One Roof Raving haast automatisch een beeld van Londen op. Björk is uiteraard onvermijdelijk verbonden met Ijsland en Serge Gainsbourg met Parijs. Op die manier is All Melody de muzikale variant van Berlijn. Nils geeft Berlijn zelf meermaals aan als inspiratiebron. Meer nog dan de Berlijnse techno, geeft hij weer hoe de stad écht is. En dat doet hij wondermooi.

Hoewel Nils Frahm van nature een pianist is met een voorliefde voor elektronica, is het instrumentarium een pak uitgebreider. Het openingsnummer begint met het geluid van Nils die naar zijn piano loopt. Doorheen het hele album horen we strijkers, orgels, een heel koor en zelfs iets wat op een panfluit lijkt.

Het is eigenlijk niet correct om van toppers te spreken op het album, gezien het hele album één grote topper is. Toch zijn er altijd favoriete tracks of delen van tracks die nog meer aanspreken dan anderen. Een goed voorbeeld daarvan is Sunson, dat opbouwt met een romantische strijkersmelodie om dan met een tegendraads ritme om te vormen in een technotrack op Frahmse wijze (zo is er toch nog wat van die Berlijnse techno aanwezig).

Een ander voorbeeld is A Place dat klinkt als een melancholische klaagzang, maar halverwege vlekkeloos wordt omgetoverd in een song voor Hawaiiaanse danseressen op het strand. Dit zonder zijn melancholie en prachtige tristesse te verliezen.

Een derde voorbeeld is Human Range, dat zonder probleem geplakt kan worden onder een mysterieuze scéne van David Lynch. Al is dat met een compleet ander instrumentarium bestaande uit koor, viool, trompet en klikjes van alle percussie (en misschien ook meubelen) die in NilsFunkhaus te vinden waren.

Nils Frahm

We kunnen nog een honderdtal regels schrijven over hoe mooi All Melody is, maar natuurlijk boeit u dat niet als lezer. De tijd die u immers besteed met het lezen van de beschrijving over de pracht, is tijd die u verliest voor het beleven van diezelfde pracht.

Eén tip dus: luister en geniet vooral zelf van dit meesterwerk dat zich nu al een plaats in de geschiedenis van zowel de elektronica als de klassieke muziek heeft verzekerd.

All Melody is simpelweg een meesterwerk. Het is geen album, maar één lang verhaal, en onmogelijk in een woord te vatten. Een postklassiek werk wordt snel gedegradeerd tot achtergrondmuziek, maar All Melody trekt je mee op zo'n prachtig avontuur dat je niet anders kan dan geraakt te worden door de emotie en sublimiteit van het album.

Lees ook...