Compilatie

Permanent Vacation 4

Hi & Säberhagen

Permanent Vacation 4

8
Releasedatum: 
18/09/2016

Het Duitse Permanent Vacation kwam afgelopen maand met een vierde self titled compilatie aandraven. Met hun releases zag het label al zwaargewichten zoals Tensnake, Azari & III en Mano Le Tough passeren en konden ze remixen strikken van onder meer Barnt, DJ Koze en Fort Romeau. Hun catalogus beslaat alles gaande van chill-out tot harde techno, maar de Permanent Vacation-compilaties ruiken toch eerder naar zonnemelk en mojito’s op het strand dan zwetende lijven en rookmachines in een donkere club.

Hi & Saberhägen zetten de toon met Spreepark, een track die met zijn doordachte melodieën en gelaagdheid net op die gouden kruising valt tussen aangename achtergrondmuziek en dansmateriaal. Spreepark heeft net genoeg karakter om de aandacht op te eisen die het verdient. Zonder al te veel moeite maakt het ons warm voor Vodou, voor liefhebbers van mid-tempo en atmosfeer misschien zelfs al het hoogtepunt van deze compilatie. Met veel gevoel versmelt Carrot Green Afrikaans aandoende vocals met een exotische fluit, percussie en schitterende akkoorden die in de achtergrond blijven zweven. Kippenvel op het tweede nummer. Proficiat Permanent Vacation.

Na die trip is het aan Young Marco om ons verder de jungle in te loodsen. De Hollander gunt ons weinig rust, en in zijn gekende stijl brengt hij organische ritmes met analoge instrumenten. Vogels lijken op te schrikken uit de bomen wanneer hij zijn snelle melodielijnen op ons afvuurt en hoewel Dreamless een prachtig plaatje is in zijn geheel, kunnen we ons soms niet van de indruk ontdoen dat we alle trucjes die de jongeheer bovenhaalt al eens van hem hebben gehoord. Fantastic Man haalt het tempo weer naar beneden met Seaside Special. De jungle die we doorploegden in de laatste nummers klinkt nu veel minder natuurlijk, maar wordt daarom niet minder interessant. Synthesizers dwarrelen boven onze hoofden terwijl Fantastic Mans drummachine gestaag zijn werk doet.

Ivys Boogie van Prins Emanuel gaat elders op vakantie: een zelfzekere basgitaar die zichzelf nooit in twijfel trekt, de volle maar niet te technische kickdrums, nog wat elektrische gitaar erbovenop, het ademt gewoon strand en badkledij. Alex Burkat zet die trent lustig verder door zijn prominente baslijn met wat meer synthesizers aan te vullen. Brooklyn Bridge lijkt even verhuisd naar een plaats waar het nooit donker wordt. 

Man Power maakt abrupt een eind aan de zonnige gloed die ons tijdens de eerste zes tracks overspoelde. Zijn Pelame blijft veraf, ongrijpbaar. Daarin wordt hij bijgestaan door Benedikt Frey, die met Lucid Dream ook op een verre en onbekende plaats lijkt te vertoeven, met wereldse percussie die voor houvast zorgt. Hugh Mane laat zijn synthesizers lekker doorklinken en ons komt een kalme, helblauwe zee voor ogen, met zwarte stippen waar de zeilbootjes zouden zijn. Naar het einde toe zwelt Interstellar aan om dan in een korte echo weer weg te ebben en plaats te maken voor Rio van Cleveland.

Daarna is het aan map.ache om een soundtrack te voorzien voor je droomvakantie. Er kan als het ware een lijn worden gespannen tussen de producers die graag onder de zon en in het zand vertoeven en zij die op minder conventionele plaatsen hun geluk opzoeken. Let Me Sleep is een nummer dat duidelijk in de tweede categorie thuishoort: de effecten over de vocals, de zwermende pads … Even wanen we ons op een andere planeet, niet in ons doorsnee strandappartementje.

We keren terug naar onze bekende planeet wanneer de toorts voor een laatste keer wordt doorgegeven, ditmaal aan Dekmantel-lieveling Suzanne Kraft. Tiles is met zijn lage tempo en onvast kickpatroon zonder twijfel de minst conformistische track op het hele album. Maar boy, geeft het ons zin om ons languit te draperen over de dichtstbijzijnde strandstoel. Nog even en de kokosnoten vallen gewoon op ons hoofd. Een afsluiter van jewelste, die je met gemak een hele dag doet gloeien alsof het dertig graden is.

Als label is het cruciaal om je sterktes te kennen, en dat weten Tim Bioly en Benjamin Fröhlich ook. Hoewel je niet veel stompwerk moet verwachten, is Permanent Vacation 4 enorm doordacht opgebouwd. Simpelere organische tracks die toch luchtig op de dansbenen mikken worden afgewisseld met meer atmosferische nummers die je als luisteraar niet in één keer zal kunnen doorgronden. Een uitdaging die het label als geen ander aan kan, met als resultaat een gebalanceerde en interessante verzameling nummers om je zomer nog nét dat kleine beetje te rekken.