Andre Crom - Reality EP

Door Ben Moens |
Geplaatst op 20/06/2012

Door / Op 20 jun 2012 / Reageer

Releasedatum:
20/06/2012
4

Iedereen kent het fenomeen classic. Nummers die zonder waarschuwen in het hoofd flitsen of zichzelf aanvullen wanneer iemand een begin van een zanglijntje vertelt. Andre Crom besloot om de liefhebbers van de betere house een cadeautje te schenken en zo'n classic te doen herleven. Back to life, back to reality ofwel de langzame Soul II Soul goudmijn. De EP komt uit op Off Recordings uit Berlijn en kon remixen strikken van Dusky en het Nederlandse Homework.

1. Reality

Het origineel tast net zoals het gesamplede nummer niet echt door. Deze discoachtige mindeaser houdt het gaspedaal maar half ingedrukt met minieme variatie in de melodiebeats en vooral vocale trucjes, die een extra effectenlijntje lijken toe te voegen. De zeer uitgerekte track doet een soort van namiddag-in-Ibizasfeertje opwellen.

2. Reality (Dusky Remix)

Dusky pakt het zowel subtieler en verfijnder als zwaarder en dieper aan met een omverblazende bass. De vocal krijgt een in- en uitfadende echofilter over zich heen en moet het dus hebben van het groffere bodywerk. De fonkelende zweem die dienst doet als brug zet het puntje op de Reality. Wij voorspellen dit weldra als hoogtepunt in menig set.

3. Hypnotizing

Een nieuw nummer en eentje dat het frisser en kwikker uitspeelt. De ambient melodie wringt daardoor een pak minder dan de a-side van de plaat. Zweverige, onverstaanbare vocals zijn zowel een geniale zegen als een hekel punt voor twijfelaars (als die er al zijn). Het extra schepje punch komt er alsnog door de toegevoegde catchy synth.

4. Hypnotizing (Homework -NYC ’82- remix)

De Amsterdammers leveren alweer pure klasse af. Dit keer legt een streepje jazz met blazers en panfluiten de basis van een hoge notering. Ook de timing van het in- en wegvallen van de verschillende instrumentlijnen is subliem. Zwierige hightonen op een aangenaam slome mood doen ons zwichten voor deze relaxatieoefening pur sang. Geen grijntje stress te bespeuren whatsoever.

Conclusie:

Knap werk van Andre Crom, die zich steeds meer en meer bevestigt. Jammer minpuntje is misschien dat de remixen dat tikkeltje beter zijn dan de originals. Deze EP is hoe dan ook een meerwaarde voor de housescene en zal hopelijk niet onopgemerkt voorbijgaan.