Hostage - Creep EP

Door Jeroen Peetermans |
Geplaatst op 10/06/2012

Door / Op 10 jun 2012 / Reageer

Releasedatum:
11/06/2012
4

<p><object height="170" width="100%"> <param name="movie" value="https://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud... <param name="allowscriptaccess" value="always"> <embed allowscriptaccess="always" height="170" src="https://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud... type="application/x-shockwave-flash" width="100%"> </object></p>

De creatieve Schotse ziel van Hostage is weer aan het werk gegaan. Hij maakt met deze Creep EP zijn debuut op Deep Thrills, een sublabel van Cheap Thrills waar Hervé het voor het zeggen heeft. Wees paraat voor een hoop subbass, zalige percussie en natuurlijk enkele geniale ingevingen. De nieuwe soundtrack voor The Pink Panther is geboren!

Deze Schotse producer komt zo goed als altijd verrassend uit de hoek. Het is bij hem moeilijk inschatten welke stijl we deze keer voorgeschoteld zullen krijgen. Annie Mac, Ierse dj en presentatrice bij BBC Radio One, is een echt liefhebber van de Schotse rave die Hostage steeds door de geluidsboxen ramt. Onlangs mocht Hostage nog live een set spelen op dat Britse radiostation. De Schot heeft veel releases gehad op het Nighshifters label van bazen Jason Forrest (Dj Donna Summer) en Jess aka Jubilee. Deze Creep EP zal niet op dat label te vinden zijn, Hostage kiest namelijk voor het Deep Thrills label. Dit is een nieuw sublabel van Cheap Thrills waar Hervé de plak zwaait.

1. Tunnels

De behaarde Hostage krijgt meer en meer het label UK/Future Bass op zijn mouw gespeld. Het eerste nummer Tunnels maakt duidelijk waarom. Zo herkennen we eveneens het LFO effect op de baslijn. Ook nu weer krijgen we een heel andere kant van Hostage te zien. Een subtiele sub-bass die af en toe monsterlijk uit de hoek komt. Bovendien merken we nog de delicate percussie op en de lieflijke, dromerige vocals die het geheel doen samensmelten.

2. Creep

Het titelnummer Creep bevat een 2-step bass waardoor het meteen al doet denken aan het genre Garage. Hostage vindt hier haast de nieuwe soundtrack uit voor The Pink Panther. Het woord 'smooth' is dan ook op het lijf van dit nummer geschreven. Bovendien vinden we het een pluspunt dat Hostage de nummers niet nodeloos heeft uitgerokken, deze klepper duurt bijvoorbeeld vier minuten en zo'n twintig seconden. Op die manier blijf je bij de essentie van de zaak.

3. House It Up

Als we één nummer van deze EP meer tot de gebruikelijke housemuziek kunnen rekenen dan is het wel deze. House It Up bevat enkele geniale aanslagen op het toetsenbord en heeft een wat atypische structuur. Dit nummer bekoort ons net iets minder dan de rest van deze EP. Vooral omdat het ietwat uit de toon valt als je de andere nummers hebt beluisterd.

4. Fade To Black

In Fade To Black horen we zowel enkele amen chops als een hele klont sub-bass, maar de percussie is de ware bezieler van deze klepper. Dit nummer heeft een wat diepere kant waardoor het beter te plaatsen is onder het nieuwe zusterlabel Deep Thrills.

Conclusie:

Hostage maakt zijn reputatie als Schotse duizendpoot waar. Vooraf konden we geen enkele voorspelling doen over de stijl van deze EP. Uiteindelijk is het een muzikaal geheel geworden van zogenaamde Future of UK Bass. Vooral de baslijn en percussie zijn typerend doorheen deze release. De veelzijdigheid van de man uit Edinburgh is een voordeel want de mogelijkheden die hij hierdoor heeft zijn haast oneindig. Een erg sterk debuut op Deep Thrills in ieder geval!