Horst 2019: de perfecte afsluiter van het festivalseizoen

Horst 2019: de perfecte afsluiter van het festivalseizoen

Dit weekend vond éen van onze all time favoriete festivals plaats in Vilvoorde: Horst. Dit jaar verhuisden ze naar het Asiat-terrein in Vilvoorde. De organisatie wist een belachelijk goede line up samen te stellen, en dus is het niet meer dan logisch dat wij deze zaterdag een kijkje gingen nemen!

Qua eerste indruk kon Horst alvast tellen, de Asiat-site is dé perfecte locatie voor een festival. Bezoekers worden doorheen een doolhof van paden langs in onbruik geraakte industriële hangars en opslagplaatsen geleid. Deze op zich troosteloze omgeving werd door de organisatie gepimpt tot éen van de gezelligste festivalterreinen die wij al mochten verkennen. Elk hoekje werd benut, of het nu een paar tafeltjes in de struiken waren, of een ruimte met oude machines waar kunst tentoon gesteld werd.

Wij begonnen onze dag genietend in het zonnetje op het plein naast de Feathers stage, terwijl de trage doch stevige beats van Invisible City onze nuchtere dansbenen wakker maakten. De man begon met een set die naar de 110 BPM toeging en die barstte van de opzwepende percussie.

Vervolgens trokken wij naar de Opposite of Lost stage, die uitkeek op de twee koeltorens (waar festivalgangers overigens ook een kunstwerk van de Nigeriaanse kunstenaar Emeka Ogboh konden gaan bezichtigen) van een oude elektriciteitscentrale. Daar pikten wij een deel van de set van Aroh mee, die er met platen als Violet Skies van Phantasia meteen vrij weinig gras over liet groeien.

Daarna terug naar een aardig vol lopende Feathers-stage voor een korte pitstop bij DJ Nomad, in zeven haasten een pak frieten naar binnen spelen en terug naar de Opposite Of Lost Stage, waar Tama Sumo ondertussen was begonnen. Met een behoorlijk underground selectie (onze Shazam liet het tot onze frustratie meermaals afweten) werd het publiek klaargestoomd voor de aankomende nacht.

Daarna was het tijd voor éen van de felst geanticipeerde sets van het weekend: Joy Orbison die b2b draaide met Craig Richards. De setting hiervoor was de 90*360-stage, een Kompass-achtige hangar die door Brandluber voorzien werd van een spiegelmuur. Dit deed de ruimte aanzienlijk groter aanvoelen en stelde ons oriëntatievermogen meermaals op de proef. De lasershow en heerlijke beats die hier bovenop gesmeten werd maakten de ervaring compleet.

Met nu eens snelle house, zoals Tonight van Underground Solution, dan weer uiterst aanstekelijke minimal als een Erobique-remix van Next Bus (van Sand 11) kregen Orbison en Richards het publiek moeiteloos op hun hand. Hoewel wij nog andere stages bezochten was de 90*360 stage de komende uren het referentiepunt waarnaar wij steeds weer terug werden gezogen . 

De laatste twee uur waren voor ons hartverscheurend, aangezien op letterlijk elke stage een artiest stond die wij wouden zien. We begonnen dus bij Mall Grab, die bekend werd met zomerse house, maar tegenwoordig loeiharde techno en breakbeat draait. Hij legde  het aantal beats per minuut gevoelig hoger en speelde tot onze vreugde ook enkele unreleased eigen tracks (zoals de belachelijk lekkere ongetitelde track die hieronder rond 56:40 te horen is). 

Uiteraard kon ook een passage bij Gabber Eleganza niet ontbreken aan dit festivalbezoek. De heren toverden met Hakke Show de Ceiling For A Crater Stage, gebouwd in een betonnen put, om tot een waar flitshok. Oude hardstyle en gabber werden genadeloos op het publiek afgevuurd, terwijl éen van de angstaanjagende heerschappen op het podium trakteerde op een iets te grote portie ongevraagde blote billen.

Afsluiten deden wij uiteindelijk bij SPFDJ, en dat bleek de juiste keuze te zijn. Hoewel wij zowel van Mall Grab als van Gabber Eleganza genoten was het uiteindelijk deze Duitse die voor ons de prijs van beste set van de avond kreeg. SPFDJ spaarde het publiek niet en vuurde betonnen techno en krijsende acid af op het wildenthousiaste publiek. Wie niet het geluk had om haar aan het werk te zien krijgt binnen twee weken een herkansing op Rimbu.

Horst had het voor ons allemaal: een prachtige locatie, een line up om van te dromen en een sfeer die wij nog maar zelden ervaren hebben. Dat wij volgend jaar combi gaan is bij deze beslist!

 

Gerelateerd