Interview: Compuphonic

Interview: Compuphonic

Haast geruisloos draait Maxime Firket in de gedaante van Compuphonic al een decennium mee in de hoogste klasse van de housewereld. De Luikenaar kan schermen met releases op internationale toplabels, heeft een resem hits op het conto en remixt voor de groten in het vak. Momenteel is hij druk in de weer in z'n studio, maar voor Fuzz Magazine maakte hij graag even tijd. James, de vragen!

FUZZ - De labels waarop je muziek uitbrengt zijn doorgaans buitenlandse kleppers als Get Physical, Turbo, Crosstown Rebels en Exploited. Is België te klein om een release meteen een vlucht te laten nemen?

Maxime Firket: We hebben R&S en We Play House die het tegendeel bewijzen, maar het klopt dat we daarmee haast uitverteld zijn. Met de Belgische bijdrage aan het verleden van elektronische muziek in het achterhoofd is dat inderdaad wel wat jammer. Onze markt is niet groot genoeg tegenover Londen of Berlijn om flink wat platen te verkopen.

Er is echter geen recept om internationaal iets te betekenen. Die labels helpen zeker, voor mij was het telkens een droom die uitkwam. Toen ik muziek begon te maken probeerde ik meteen contact te leggen met die grote labels die ik zo bewonderde.

FUZZ - De meest recente was Planet E van Carl Craig. Hoe kwam hij bij Fabrice Lig en jou terecht?

Firket: Carl Craig was op Sequoia gestoten, een ouder nummer van me. Omdat Fabrice Lig op zijn label zat en hij wist dat we bevriend waren, maakte ik een remix. Gelukkig werd hij aanvaard, want dat is lang niet altijd het geval.

FUZZ – Ook Kolombo en jij worden vaak in één adem genoemd. Vind je die vergelijking kloppen?

Firket: Die vergelijking kwam er toch voornamelijk door journalisten die zo nodig dingen willen benoemen. Ik vind niet dat we bijvoorbeeld gelijkaardig zijn, onze visie verschilt. Maar ze overlapt wel waardoor samenwerken iets complementair oplevert. 1 + 1 = 3 of zelfs 4 bij ons (lacht). Kolombo is bijvoorbeeld een meester in de juiste beats vinden voor de club, terwijl dat bij mij minder snel het geval is. Daarom breng ik meer bij qua verloop van melodie. We zijn beter tezamen.

FUZZ – Wat nog opvalt bij je muziek zijn de zorgvuldig gekozen vocalisten zoals Ann Saunderson en Marques Toliver. Hoe moeilijk is het iemand te vinden die de sfeer in een nummer weet te steken zoals jij dat net wil?

Firket: Zéér moeilijk. Mijn muziek is niet de meest gemakkelijke om er vocals bij te passen. Het ligt aan heel wat verschillende zaken; het accent, de woordkeuze, stemgeluid, … Eens de magie er is, zit het wel goed – maar zonder lukt het amper. Je kan er nog aan werken indien er geen magie aanwezig is, maar je kan het niet helemaal fixen met studiowerk.

Ik vergelijk vocals steeds met relaties tussen mensen. Wanneer het niet klikt, dan werkt het niet. Vriendschappen en liefdesverhalen tussen mensen werken ook niet altijd goed. Marques is op dit moment trouwens vier maanden hier bij mij in de studio om aan nieuwe muziek te werken.

FUZZ – Je bent geschoold als klassiek cellospeler. Denk je dat die kennis en ervaring je een grotere kans gaf op een deelname aan de Red Bull Music Academy in 2006?

Firket: Hmm, nee. Om je in te schrijven moet je een bundel van wel dertig pagina’s invullen. Ik wou niet geleerd overkomen en vulde alles zo spontaan mogelijk in, zonder al te veel nadenken. Soms liet ik zelfs een antwoord blanco of zwierde ik er een grapje tussen. Achteraf zeiden ze dat die aanpak hen overtuigde, en het dus helemaal niet uitmaakt of ik een jarenlange muziekopleiding had.

FUZZ – Ben je een betere producer na zo’n ervaring?

Firket: Eerder een beter mens. Het was een geweldige bende artiesten en producers. Overdag tijdens de sessies leerde ik niet zoveel bij, op de vrije momenten daarentegen wel. Je kan nog zoveel bijleren over studiotechniek en je sound bijschaven, maar dat kan je ook op het internet. Mensen ontmoeten en nieuwe vriendschappen maken lukt nog steeds het best buiten de studio.

FUZZ – Enkele jaren terug had je het voortdurend over een eerste album. Wat gebeurde daar ondertussen mee?

Firket: Er lag een album klaar omdat iedereen er maar bleef achter vragen, maar ik was niet tevreden met het resultaat. Toen heb ik beslist om dat voorlopig aan de kant te schuiven en me op losse EP’s te richten. Er zal ooit wel eentje komen, maar ik heb nog tijd genoeg. Er moet een verhaal in zitten, de volgorde moet kloppen, …

FUZZ – Ook bij je label Union Match blijft het al enige tijd zeer stil.

Firket: Dat heb ik achter me gelaten. Om zelf je label te runnen komt er te veel werk bij kijken. Heel wat promo, je moet elke dag beschikbaar zijn, honderden mails, … Het was te veel kantoorwerk om me nog goed met muziek te kunnen bezighouden.

FUZZ – Zit er geen liveset in met Compuphonic na je verleden in alternatieve bands en je muzikale opleiding?

Firket: Daar heb ik al over gepiekerd, maar dat zal ten vroegste over twee à drie jaar zijn. Er komt veel werk bij kijken, alle apparatuur, bandleden, visuals, sound design, … Het is wel een droom en een avontuur waar ik graag aan zou beginnen. Maar daar heb ik eerst nog een pak nieuwe muziek voor nodig. Misschien gepaard met een album, wie weet. No pressure!

Compuphonic speelt dit weekend op Lust Outdoor, een samenwerking tussen Play'House en Taub, in Sint-Truiden. Info & tickets vind je hier.

Artiesten in dit artikel