Interview: Fuse

Interview: Fuse

Afgelopen week spraken we af met Nick van Fuse. We hadden het onder andere over hun 25ste verjaardag in Palais 12 met Charlotte de Witte, de toekomst van techno in België, de drugsproblematiek in het nachtleven en zijn favoriete Fuse-moment. Maar eerst, Nick...

Fuzz - Als jullie vandaag in het huidige politieke en maatschappelijke klimaat Fuse zouden moeten opstarten, schatten jullie dan dezelfde slaagkansen in voor jullie club?

Nick - In vergelijking met vroeger is dit niet persé moeilijker, het is gewoon anders. Zo een onderneming brengt natuurlijk risico's met zich mee, maar die zijn nog altijd erg overeenkomstig. Ondertussen is de concurrentie enorm toegenomen, de scene blijft groeien en natuurlijk de uitgangscultuur van nu is anders dan die van vroeger. Maar ik denk dat je hier perfect op in kan spelen mits de juiste instelling.

Kijk bijvoorbeeld naar het hele gebeuren rond de tijdelijke sluiting van Kompass Klub. Als er drugs gevonden wordt in uw zaak, worden er maatregelen genomen.  Dat is nu eenmaal zo, maar 25 jaar geleden was die wetgeving er ook al. Om rechtstreeks op de vraag te antwoorden: een club openen op de dag van vandaag is niet moeilijker, hem open houden is een ander verhaal.

Fuzz - Van alle beslissingen die er de afgelopen 25 jaar zijn genomen rond de club: van welke hebben jullie het meeste spijt?

Nick - Toen de organisatoren van Tomorrowland kwamen aankloppen bij ons om te vragen of we een stage wilden hosten op hun eerste editie, hadden we vriendelijk nee gezegd. We zagen er toen geen toekomst in. Dat is een beslissing die ondertussen gelukkig is rechtgezet. (lacht)

Fuzz - En de beste?

Nick - Zelfs op momenten dat techno het moeilijk had, zijn we ons hierop blijven focussen. Omdat dat simpelweg hetgeen is wat we doen en waar we van houden.

Fuzz - In de afgelopen 25 jaar hebben jullie het techno landschap enorm zien veranderen/evolueren, hoe zien jullie de toekomst van techno in België?

Nick - Goed! België is altijd een techno land geweest, wel met vallen en opstaan natuurlijk. Maar er is altijd een gezond aantal mensen geweest dat ernaar luistert en graag op danst. Toen techno wereldwijd nog een marginaal verschijnsel was, kreeg I Love Techno 35.000 bezoekers over de vloer.

In de toekomst zie ik techno erg gezond blijven. Maar wel in twee verschillende smaken: de mainstream techno en de underground variant. Beide kennen een positieve evolutie want hoe meer mensen naar techno luisteren hoe beter, of dit nu de commerciële of de underground variant is. Ik heb liever dat mensen eerst in de commerciële scene terecht komen en daarna doorgroeien naar de underground dan dat ze naar hardcore of gabber luisteren.

Fuzz - Kompass heeft het met een sluiting zwaar te verduren gekregen. Hebben jullie al eens te maken gekregen met een dreigement om de club te sluiten?

Nick - Nee, nog nooit.

Fuzz - Als dit zou gebeuren. Hebben jullie dan een plan B?

Nick - Nee, hier kan je op voorhand totaal niet op anticiperen. Je club kan op zoveel verschillende manieren gesloten worden: geluidsoverlast, stedelijke evolutie, etc. 

Fuzz - Hoe werken jullie samen met de overheid rond drugs?

Nick - Als wij een dealer betrappen dan bellen wij automatisch de politie. Zeker als beginnende club is dat erg belangrijk want je trekt een nieuw publiek en die dealers zien dat als een nieuwe markt waar ze hun ding zouden kunnen doen.

Natuurlijk kan dat ook een verkeerd beeld aan de autoriteiten geven als je zo vaak voor hetzelfde probleem moet bellen. Maar als je dit consequent blijft doen dan heb je minder dealers en gaat het aantal aangiftes ook achteruit.

Fuzz - Wat zou volgens jullie een oplossing zijn voor deze problematiek?

Nick - In Brussel starten we binnenkort met 24-hours Brussels. Dat is een initiatief van de overheid waarmee we samen met enkele sleutelspelers uit het Brusselse nachtleven gaan samen zitten om de Brusselse nachteconomie als een volwaardig onderdeel van onze economie te gaan bekijken.

Er gaan wensen uit ons kamp komen en regels uit het kamp van de overheid. Zo willen we tot een constructief beleid komen waarbij de overheid en het Brusselse nachtleven heel transparant met elkaar kunnen samenwerken.

Fuzz - Volgende maand wordt er in Paleis/Palais 12 jullie 25e verjaardag gevierd, waarom deze locatie?

Nick - Omwille van verschillende factoren. Eén: we hebben een zot idee qua productie en dit kan alleen in Paleis 12 uitgewerkt worden. Ten tweede is het ook de enige zaal in Brussel waar meer dan 4000 bezoekers in gaan en open mag blijven tot 10u in de ochtend. 

Fuzz - Wat mogen we in de toekomst verwachten van Fuse?

Nick - Veel! Andy en ik zijn de twee oude zakken van dienst en hebben heel het officeteam vernieuwd voor de 25e verjaardag. We hebben bijvoorbeeld een nieuw artistiek directeur in ons team: Brice.

Hij heeft hier in Brussel al twee keer Brussels Electronic Marathon georganiseerd en is een elektronische muziekfanaat met een erg breed spectrum. Een profiel waar ik naar op zoek was. Iemand die enorm van techno houdt maar een nog veel breder gezichtsveld heeft. 

Dan hebben we natuurlijk ook nog de promotie en heel het bookingsteam dat rond hem gaan werken. Ik zou zeggen: stay tuned want vanaf het nieuwe clubseizoen in september start het nieuwe team.

Fuzz - Heb je een favoriet Fuse-moment?

Nick - Een favoriet Fuse-moment heb ik niet, dat is een verzameling van zoveel dingen. Maar die met Richie Hawtin zal me wel altijd bijblijven omdat ik zo een grote fanboy ben. 

In 2006 kwam hij voor de eerste keer naar Fuse met zijn zelf gemaakte Allen & Heath mixer. Ik stond echt met mijn mond open te kijken, dat had ik nog nooit gezien. Achteraf had hij een Fuse-sticker meegenomen met een Japanse zon op en had die op zijn mixer geplakt. Als er dan beeldmateriaal van hem opdook, ergens vanuit de andere kant van de wereld met die sticker gaf dat toch wel een euforisch gevoel.

Fuzz - Zijn er clubs waar jullie naar opkijken? Zo ja, op welk vlak?

Nick - Ja toch wel, Printworks in Londen vind ik heel cool. En wat Jens gedaan heeft met Kompass vind ik ook bewonderenswaardig. Een club uit de grond trekken op een industrieterrein in Gent. Je moet het maar doen.