Interview: Reinier Zonneveld

Interview: Reinier Zonneveld

Naar aanleiding van zijn nieuw album Church of clubmusic sloegen we een babbeltje met niemand minder dan Reinier Zonneveld. We hadden het over zijn groeiproces als artiest, stressmomenten op zijn weg naar de top en het grappigste wat hij op tour heeft meegemaakt. Eén vraag hebben we wel vergeten te stellen: Reinier, waar is de pet?

Fuzz - Op welke leeftijd ben je met muziek in contact gekomen?

Reinier Zonneveld - Zolang als ik me al kan herinneren. Op mijn derde ben ik begonnen met piano spelen, op mijn tiende kreeg ik de eerste versie van Reason cadeau van mijn oom. Toen snapte ik er eigenlijk geen fluit van, maar spelenderwijs kreeg ik er wel wat geluiden uit. (lacht) Op mijn zestiende ging ik naar een techno-feestje. Hier was Richie Hawtin aan het spelen en vanaf dat moment wist ik wat ik wilde doen in mijn leven.

Fuzz - Hoe heb je je passie voor elektronische muziek ontdekt?

R.Z. - Dat is heel erg organisch gebeurd. Ik heb naar verschillende soorten elektronische stijlen geluisterd. Toen ik vrij jong was, luisterde mijn broer al veel oldschool techno van artiesten als Emmanuel Top en Miro (waar ik ook een track van heb geremixt). Het werd er dus wel een beetje met de paplepel ingegeven.

Fuzz - Als artiest groei je natuurlijk in wat je doet, hoe heb jij dit proces ervaren?

R.Z. - Het is leuk om te merken dat je steeds meer kan brengen wat je echt voor ogen had. Het is een lange weg geweest om tot op dat punt te komen, maar de voldoening die ik eruit haal is onbeschrijfelijk en geeft veel extra motivatie om door te blijven doen.

Fuzz - Het is opeens heel snel voor je gegaan, wanneer merkte je dat je van je passie voor elektronische muziek wel eens je job zou kunnen maken?

R.Z. - Eerst draaide ik vooral op illegale feesten en soms kwam er dan een booking op een festival in Nederland of België bij. Veel mensen geloofden in mijn doorbraak maar dat gebeurde maar niet. Op een gegeven moment had ik een reeks tracks uitgebracht die door Richie, Carl Cox en Chris Liebing gespeeld werden, maar nog steeds had ik geen volle agenda. In januari 2016 was ik net klaar met mijn studie en releasete ik Sharp Bust. Na die track had ik opeens een vol tourschema. De stap van af en toe spelen naar full-time was toen gezet. 

Fuzz - Heb je nooit getwijfeld of die stap er wel ging komen?

R.Z. - Jawel, absoluut. Ik was muziek aan het maken en aan het optreden tijdens mijn studies maar die stap naar een vol tourschema kwam er dus maar niet. Toen begon ik toch wat in paniek te raken omdat de tijd begon te dringen en je op een bepaald moment natuurlijk geld moet verdienen om van te kunnen leven. 

Na mijn studies had ik ook onmidddelijk een mooie baan aangeboden gekregen van mijn thesis-begeleider, deze heb ik vriendelijk afgewezen. Na mijn studies heb ik nog één jaar alles op muziek gezet en ik ben blij dat ik dat gedaan heb want toen is de bal effectief aan het rollen gegaan. 

Fuzz - Afgelopen maand releaste je je tweede album Church of clubmusic. Hoe kom je bij de naam?

R.Z. - De eerste versie van de titeltrack is acht jaar oud. Vroeger was ik pianist in een kerk met een orkest. En voor een generale repetitie had ik gevraagd of de mensen van het orkest vijf minuten tijd hadden om een paar dingen op te nemen die ik zou kunnen gebruiken bij het producen. Iedereen vond dat super leuk en had heel enthousiast meegespeeld. Van die opgenomen fragmenten heb ik dan de titeltrack gemaakt. Toen ik met het album bezig was, heb ik dan ook besloten om het die naam te geven.

Fuzz - Je album is heel erg gevarieerd, wil je zo alle verschillende kanten van jezelf laten zien?

R.Z. - Mijn vorig album was vrij afgebakend, daarom wilde ik voor dit album meer een verhaal vertellen en niet zozeer naar het genre kijken. Dit heeft natuurlijk wel tijd gekost.

Fuzz - Hoelang ben je eraan bezig geweest?

R.Z. - Moeilijk te zeggen, Frozen keys is bijvoorbeeld twaalf jaar oud. Deze had ik niet gereleased omdat hij nooit op het punt was hoe ik het wou hebben. Dit had ik bij meerdere nummers van het album. Tot vandaag. (lacht)

Fuzz - Op korte tijd heb je heel de wereld rondgereisd om te gaan spelen, kom je graag in België?

R.Z. - Ja zeker, de volgende keer in België is in Kompass all night long. Een half jaar geleden heb ik er nog gespeeld, echt een hele toffe club. Ik kijk ernaar uit.

Fuzz- Hoe zie jij de techno-scene evolueren?

R.Z. - Dance muziek evolueert altijd wel wat. Tien jaar geleden was het de minimal sound van artiesten als Richie en Ricardo die erg in was. Die artiesten hebben hun stijl wat aangepast naar wat vandaag hot is: techno. Ik denk dat dit altijd wel zal blijven veranderen. Wat ik wel een enorm voordeel vind, is dat de middelen om elektronische muziek te maken alleen maar uitgebreider worden en hierdoor de kwaliteit van de muziek alleen maar beter wordt. 

Fuzz - Wat is het grappigste wat je al hebt meegemaakt als artiest?

R.Z. - Ik moest vorige zomer spelen op een festival in Australië. En daar stond een groep van twintig man met borden waarop stond: "de pet van ket". Die waren dat twee uur lang aan het roepen tijdens mijn set. Zo zie je maar hoe zelfs een Nederlandse track aan de andere kant van de wereld kan aanslaan. Was heel erg leuk. (lacht)

Fuzz - Als jij een avondje op de dansvloer zou mogen staan, op welke line-up zou je dan willen raven?

R.Z. - Je weet het natuurlijk nooit op voorhand maar het liefst zou ik verrast worden door onbekende artiesten.

Fuzz - En de laaste vraag voor je: wat is grootste droom?

R.Z. - Die vraag krijg ik heel vaak, als ik maar kan blijven optreden en muziek maken ben ik een gelukkige ziel. 

Artiesten in dit artikel