2017 is nog maar net begonnen, maar we hebben het nog niet gehad over onze favoriete albums van het afgelopen jaar. Tijd om daar verandering in te brengen! Onze redacteurs mochten dit jaar een top drie opstellen, en werden gevraagd om vooral bij hun top pick nog een extra woordje te geven. Hoogvliegers zoals Anderson .PaakDJ RashadModeratRomare, AvalanchesLoneDuskyGregor Tresher, Frank Ocean en Joey Negro kan je dus al verwachten!

Jeroen

1. Joey Negro - Remixed With Love By Joey Negro (Vol. Two): De Amerikaan Joey Negro is een echte houselegende. Zijn eigen nummers maar ook zijn platenkeuze tijdens zijn sets vormen een inspiratie voor elke muziekliefhebber. Ik heb er nog altijd spijt van dat ik hem heb moeten missen tijdens zijn doortocht op één van de Play'house-avonden. Op deze remixcompilatie kan je enkel werk terugvinden van Negro himself: alle remixen zijn van zijn hand. Hij pakt heel wat soulful funky nummers aan, gaande van The Trammps tot Grace Jones. Elke remix is een ontdekking op zichzelf. Volume One is ook de moeite trouwens!

2. Machinedrum - Human Energy

3. DJ-Kicks 51 - Moodymann

Leendert

1. Frank Ocean - Blonde: We hebben echt een memewaardig lange tijd moeten wachten, en even vreesde ik dat hij eronderdoor ging, maar damn, wat een follow-up! Op Blonde gaat de rapper/zanger nog een aantal etages dieper qua songwriting, en de instrumentatie is ook echt om vingers bij af te likken. Om dan nog maar te zwijgen over bijvoorbeeld de guestverse van André 3000. Echt een album dat je kan blijven ontdekken, zeker met alle heisa die errond plaatsvond.

2. Jameszoo - Fool: Kinderachtig speels en daarom net zo betoverend boeiend. Sterk werk uit Nederland! (Ook stiekem mijn persoonlijke favoriete artwork van het jaar)

3. Kendrick Lamar - Untitled Unmastered: Als je collectie B-sides beter is dan de doorsnee album release, weet je dat je goed zit. 

Dieter

1. Gregor Tresher - Quiet Distortion: Het album waarop Gregor Tresher uitpakt met z'n Goliath: een clubhit die je uit volle borst kan meebrullen. Na een rustige start met Numb komt Surrender dat al veel prijsgeeft van de richting die Gregor met dit album uit wil. Met Quiet Distortion kan je zowel op de dansvloer als op de Finse piste terecht. De melodische toets in dit album biedt eeen alternatief voor de drogere 'stamptechno' die aan een enorme opmars bezig is: het is een album dat proper opbouwt en hier en daar ook wat ademruimte laat. Safehouse bijvoorbeeld doorbreekt het klassieke 4/4-ritme en laat wat melancholische klanken door de kamer heen zwerven. Maar rust niet te lang, want daaropvolgend staat The Kraken klaar waar we de conventionele technotrack in terugvinden. Café d'Anvers was er in december nog volledig van ondersteboven!

2. Kaytranada - 99.9%

3. Nicolas Jaar - Sirens

Sander Broux

1. Dusky - Outer: Op dit album laten de mannen van Dusky horen dat hun sound zodanig ontwikkeld is dat ze een prachtig palet aan house, techno en elektronica kunnen bieden zonder op één moment aan kwaliteit in te boeten. Ze zijn één van de meest modern klinkende house en techno acts van het moment en daardoor ook door niemand uit de scene na te bootsen. Een eigen synthgeluid en kenmerkende drums, het klinkt niet zo speciaal maar toch is het moeilijker te bekomen dan je denkt. Echt meesterschap als ultieme exponent: Ingrid is A Hybrid. De eighties waren nog nooit zo hedendaags.

2. Weval - Weval

3. Eric Prydz - Opus

Sid

1. Lone - Levitate

Lone is wellicht het wonderkindje van R&S Records. Al vanaf zijn eerste album op het label, Lemurian, volg ik hem met grootse verbazing. Het is prachtig te zien hoe een artiest kan evolueren zonder zijn typische sound te verloochenen. Levitate is op z'n minst een sterke toevoeging aan zijn discografie die me dit jaar al tientallen speelbeurten luistergenot bezorgd heeft.

2. Flume - Skin

3. Machinedrum - Human Energy

Anton

1. The Avalanches - Wildflower: In de eerste plaats hou ik echt van die vintage elementen. Al is het maar om nog eens te bewijzen dat muziek niet 'dood' kan zijn. The Avalanches samplen er op los: elk nummer als een mixtape, om het grof uit te drukken. Meer dan 3000 samples zijn verwerkt in het meesterwerk en 11 jaar heeft het geduurd voor het album uitkwam. Dat wachten werd uiteindelijk beloond.

2. Romare - Love Songs: Pt. 2: Een van de recentere in de lijst: hij staat momenteel dan ook nog constant op repeat. Erg dansbaar, en tegelijk ook erg laid back: een dodelijk fijne combinatie.

3. Anderson .Paak - Malibu: Funky baslijnen, rake drumpartijen, rustige blazers en een stem met ziel. Laat die stem dan nog eens rappen en het wordt een meesterwerk om nooit te vergeten.

Sander Bral

1. Moderat - III: Moderat bevestigt met III nog eens dat het een collectief is van geweldige producers, waarvan Apparat degene is die het hardst zijn stempel op dit album heeft gedrukt. Ze brengen niets nieuws, maar dat hoeft ook niet. Bovendien is het een deel van een trilogie en het resultaat is prachtig, met zelfs hier en daar een uitblinker. Opmerkelijk ook hoe je jezelf kan verliezen in de afzonderlijke tracks, zonder dat ze heel lang hoeven te duren. Aanschaffen die handel!

2. Tuff City Kids - Adoldesscent: Adoldesscent zit boordevol vitaminden en variatie. Als het goed is zeggen we het, dus als het heel goed is, moeten we het ook zeggen. Het is heel goed.

3. Simian Mobile Disco - Welcome to Sideways: Het vijfde studio-album van Simian Mobile Disco klinkt angstaanjagender dan ooit en doet sterk denken aan hun dubbelalbum Delicacies. Proper!

Ben

In no particluar order

Romare - Love Songs: Pt. 2: Waar ik bij zijn eerste album nog niet volledig overtuigd was, voel ik me nu haast schuldig dat ik deze kerel niet meer serieus nam. Met deze opvolger blaast hij je van de sokken door veelzijdigheid. Van vintage soul naar meer uptempo clubbeats, alles klopt. Groot sampletalent.

Kaytranada - 99.9%: Waar anderen bezwijken aan de druk van 'the next big thing', fietst Kaytranada daar steeds om heen. Al jaren blijft hij zichzelf bewijzen als één van de coolste producers die bovendien aan een rotvaart dingen blijft uitbrengen. Iedereen kent ondertussen z'n trucs, maar toch blijft hij onderhoudend en fris.

The Avalanches - Wild Flower: Grote comeback van een groep die eigenlijk niemand van onze generatie kende. Elk nummer is een heus kunstwerkje, geknipt en geplakt tot mooie collages. Soms wat klef, maar immer avontuurlijk.

Fabian

1. Steve Hauschildt - Strands

2. Huerco S. For Those Of You Who Have Never (And Also Those Who Have)

3. Steven Julien - Fallen

Tom

1. Moderat - IIIModeselektor en Apparat zijn een match made in heaven en bewijzen dat nogmaals op dit album. Experimenten worden niet geschuwd en aan elk nummer is wel een uniek kantje te ontdekken. De drie koppelen samen dansbaar op een heel nieuwe manier aan gevoelig, en naar mijn mening was er dit jaar geen enkel ander album dat tegelijk zo vertrouwd en zo vernieuwend klonk.

2. Dusky - OuterDusky is terug op het oude niveau. Waar de laatste releases op hun eigen label 17Steps niet altijd over de hele lijn overtuigend waren, blazen ze met dit album opnieuw iedereen omver. Grote klasse, en de gelijkmatigheid in kwaliteit is bewonderenswaardig.

3. Anderson .Paak - Malibu: Artiest van het jaar? Zonder twijfel Anderson .PaakMalibu stond weken op repeat, en Paaks cameo op het nieuwe album van Dr. Dre is zowat het enige dat we ons nog goed herinneren van de terugkeer van de Doctor

Kess

1. DJ Rashad - Afterlife: Een prachtige ode aan een producer die na zijn dood een legacy achterliet. Zijn Teklife-kompanen doen hem ook alle eer aan met dit post mortem album vol knappe samenwerkingen. Footwork herademt, mede dankzij DJ Rashad, grondlegger en pioneer van de hele scene. Een mooier eerbetoon kun je je amper wensen.

2. Kaytranada - 99.9%: 2016 was het jaar dat funk weer cool werd, laat dat gezegd zijn. Van Anderson .Paak (inclusief feature op dit album) tot onze Canadese held himself. 99.9% is tevens zijn debuutplaat, na een resem knappe remixes, nummers en producties de afgelopen jaren.

3. LSDXOXO - Fuck Marry Kill: Het minst bekende van deze drie, maar wat voor een album! Meng een perfecte dosis beats, vocals en experimentele clubmuziek en je krijgt een meesterwerk als geen ander.

Mathijs M.

1. Anderson .Paak - Malibu: De rapper/artiest die het opnieuw aangedurfd heeft om funk in hip-hop te steken. Alles wat Paak dit jaar heeft gedaan, stak mijlenver boven de rest uit.

2. Nicolas Jaar - Sirens: Voor mij de ideale soundtrack voor een nachtelijke autorit. Weet als geen ander zijn luisteraars mee te nemen op een muzikale trip langs tot voorheen onbekende oorden.

3. Metronomy - Summer 08: Bij het grote publiek een beetje onder de radar gebleven maar voor mij wel echt een super catchy album. Moderne synthpop op zijn best!

Simon D.

1. Moderat - III: Na hun geweldige tweede album uit 2013 was het afwachten of Moderat ook deze keer de torenhoge verwachtingen zou kunnen aflossen. Dat bleek probleemloos te gaan! Op dit album staan er een aantal parels die aleen maar uit de combinatie Apparat-Modeselektor zouden kunnen ontstaan. Al drie albums blijven ze vernieuwen. Persoonlijke hoogtepunten: ReminderThe Fool, Animal Trails.

2. Romare - Love Songs: Pt. 2: Ik leerder Romare kennen danzij een Late Night Tales mix van Bonobo en sindsdien volg ik alles wat hij doet. Zijn nieuwe album is een lust voor het oor: erotische samples worden aangevuld met opzwepende percussie en een gitaar hier en daar. Volgens mij ligt er voor Romare een mooie toekomst in het verschiet!

3. LSB - Content: Het enige drum 'n' bass-album in deze lijst. LSB zit er qua producties steeds pal op: zijn muziek is ondanks het hyperactieve tmepo toch erg rustgevend. Op dit album wordt kalme, soulvolle dnb gebracht die vaak steunt op dromerige pianodeuntjes. Impressionant hoe LSB experimenteert met rappers als DRS en Sense MC. Vooral Pandora is enorm geslaagd.

Simon L.

1. Weval - Weval: 2016 was voor mij op vlak van albums vooral het jaar waarin langverwachte albums, zoals die van Stimming en Nicolas Jaar, de torenhoge verwachtingen niet volledig konden inlossen of simpelweg niet verschenen en werden uitgesteld naar 2017 zoals die Bonobo en Maya Jane Coles. Gelukkig stonden er voldoende talenten op met deze Nederlandse heren Weval op kop. Een ingenieus album dat geen seconde verveelt en ondanks een typische sound nooit gaat vervelen. 

2. ANOHNI - Hopelessness: Een album dat weinig uitleg behoeft. Sterke songs op intrigerende en eigenzinnige wijze gebracht. 

3. nonkeen - The Gamble: Deze groep, mede opgericht door Nils Frahm, bracht op enkele maanden tijd twee albums uit op R&S Records. Twee sterke luisterplaten, waarvan debuut The Gamble me het meest kon bekoren. 

Gerelateerd