Klassiek Elektriek #10: Chilly Gonzales

Klassiek Elektriek #10: Chilly Gonzales

In Klassiek Elektriek stellen we je iedere week een hedendaagse klassieke componist voor, die niet vies is van een scheut elektronica. Zo hadden we het al over klinkende namen als Nils FrahmÓlafur Arnalds en Ryuichi Sakamoto. Deze week leggen we de focus op de Canadees Chilly Gonzales. Om de carrière van deze MC, songwriter, producer en componist gevarieerd noemen zou een understatement zijn. 

Chilly, echte naam Jason Charles Beck, werd op 20 maart 1972 geboren. Ondertussen is hij 45 jaar en heeft de muzikant  al een hoop opmerkelijke samenwerkingen verzameld, maar het begin van zijn muzikale carrière begon eigenlijk best normaal. Op jonge leeftijd begon hij zichzelf piano te leren nadat zijn oudere broer pianolessen begon te volgen. 

Na het afstuderen van de middelbare school begon Gonzales een klassieke piano-opleiding aan de McGill University in Montreal. Tijdens deze opleiding begon hij reeds musicals te componeren in samenwerking met zijn broer. Het was echter pas in de jaren 90 dat hij zich volledig achter enkele uiteenlopende muzikale projecten zou zetten. 

Zo werd hij frontman van de alternatieve rockgroep Son waarbij de band een platendeal voor drie albums in de wacht konden slepen. Hoewel hun label (Warner Bros.) vroeg in het productieproces besloot om de demo van het eerste album te releasen, werd het productietalent en het muzikale oor van Chilly Gonzales duidelijk opmerkbaar.

Maar toen Gonzales in samenwerking met zijn broer het tweede album van Wolfstein in elkaar had gestoken, bleek dat het te experimenteel was voor de Canadese pop-charts en hierna gingen label en artiest dan ook uiteen. 

Aan het einde van de vorige eeuw had de Canadees het wel gehad met de pop-industrie, waar muzikaal talent volgens hem irrelevant was. Na deze revelatie trok Chilly naar Berlijn. Net voor hij naar Europa trok had hij inmiddels een deal met het Duitse Kitty-yo label getekend. In 1999 had hij onmiddellijk een hit te pakken met de single Let's Groove Again.

Met deze deal verkoos Chilly Gonzales zich te focussen op hiphop en de daaropvolgende jaren releasete hij vier albums rond dit muzikale kader waaronder  zijn tweede solo-album The Entertainer (2000). Het was in die periode dat de man ook veel samenwerkte met landgenoot Peaches

Daartussen verscheen er ook reeds wat instrumenteel materiaal, maar een echt album vol instrumenteel materiaal verscheen pas in 2004 met het bekende Solo Piano. Hiermee begon Chilly een heel nieuw publiek aan te spreken. 

Een heel kenmerkend element van de producer zijn zijn talrijke samenwerkingen. Zo heeft hij de afgelopen decennia samengewerkt met Feist (Let It Die, 2003)Peaches en recenter heeft hij nog een nummer van Drake naar zijn hand gezet. 

In 2008 verkondigde Gonzales dan weer dat hij zelf terug wou zingen en hij tekende bij Mercury Records. Het album Soft Power werd geboren, een terugkeer naar zijn vroegere liefde voor pop. Een jaartje later brak hij het wereldrecord voor de langste solo-performance op de piano door 27 uur, 3 minuten en 44 seconden te spelen. 

In 2013 kreeg de wereld te horen dat de muzikant had meegewerkt aan het vierde album Random Access Memories van Daft Punk. Hetzelfde jaar verscheen ook het hoog geanticipeerde Solo Piano II. In 2014 volgde een nieuwe samenwerking met Boys Noize onder het moniker Octave Minds.

Het afgelopen jaar werkte de man eveneens mee aan Ibeyi's tweede album Ash, een album dat ongetwijfeld in tal van eindejaarslijstjes te bewonderen valt. In 2018 zijn er ook grote zaken op til. Zo is er de komende lente The Gonzevatory: Chilly's eigen muziekschool waar zes door hem geselecteerde muzikanten zonder kosten naar Parijs mogen om een concert in elkaar te steken in samenwerking met the man himself!

Volgende week zullen we de eerste Belgische artiest van Klassiek Elektriek bespreken: Oaktree. Geen zin om tot dan te wachten? Luister in de tussentijd eens naar onze goedgevulde Klassiek Elektriek-afspeellijst op Soundcloud