Klassiek Elektriek #5: Jóhann Jóhannsson

Jóhann Jóhannsson

Klassiek Elektriek #5: Jóhann Jóhannsson

Jóhann Jóhannsson

In Klassiek Elektriek stellen we iedere week een postklassieke componist, die doorgaans niet vies is van een scheut elektronica, aan jullie voor. Na Ryuichi SakamotoMax RichterNils Frahm en Ólafur Arnalds, houden we aan in Ijsland met Jóhann Jóhannsson.

Jóhann Jóhannsson

Dit zou wel eens een naam kunnen zijn die je de laatste tijd regelmatig bent tegengekomen. Dit is niet verwonderlijk, gezien Jóhann Jóhannsson oorspronkelijk gerecruteerd was om de soundtrack voor de nieuwe Blade Runner te maken. Helaas is hij halverwege van het project gegooid en vervangen door Hans Zimmer en Benjamin Wallfisch (El-P van Run The Jewels heeft trouwens ook even in de running gezeten om de soundtrack te maken).

Jóhann is dus voornamelijk bekend als filmcomponist en wanneer we naar zijn discografie kijken, zien we ook duidelijk dat dit zijn drukste bezigheid is. Dit leverde hem onder andere 2 Oscarnominaties en 2 Golden Globe-nominaties (waarvan hij er 1 won) op. Daarnaast heeft hij echter ook al 10 studioalbums gemaakt, wat natuurlijk ook niet mis is. 

Jóhann werd geboren op 19 september 1969 in Reykjavík, Ijsland. Hij groeide op als gitarist in verschillende indie rock bands en studeerde Taal- en Letterkunde aan de Ijslandse universiteit. Hij leerde ook piano spelen en raakte steeds meer geboeid door ongewone muziek. Dit leidde ertoe dat hij in 1999 Kitchen Motors oprichtte. Dit deed hij samen met Kristín Björk Kristjánsdóttir (er wonen blijkbaar meerdere Björks in Ijsland) en Hilmar JenssonKitchen Motors is een denktank, een kunstencollectief én een platenlabel. Het doel van Kitchen Motors is om onbekende Ijslandse artiesten vanuit alle uithoeken (zowel muzikaal als niet) samen te laten werken. 

In 2002 maakte Jóhann zijn eerste soloalbum, getiteld Englabörn. Dit album fungeerde oorspronkelijk als muziek voor een gelijknamig theaterstuk, maar werd eveneens uitgebracht als zijn debuutalbum. Voor dit album ging hij verschillende strijkers opnemen. Deze verknipte hij dan met filters in aparte delen, om ze zo weer aan elkaar te lijmen in een andere structuur. Daar werd de nodige piano en een dosis elektronica aan toegevoegd en Englabörn was geboren. Bij de release regende het goede reviews.

Voor zijn tweede album Virðulegu Forsetar haalde hij er ineens een heel blaasorkest bij. 11 koperblazers werden vergezeld door elektronica, een orgel, een piano en zelfs een glockenspiel om van Virðulegu Forsetar een ongehoorde mix van Ambient en klassieke muziek te maken.

Met IBM 1401, A User´s Manual waagt Jóhann Jóhannsson zich ook aan de experimentele dans. Hijzelf natuurlijk niet, dansen laat hij over aan Erna Omarsdottir. Hij voorziet de muziek voor de toch wel heel opmerkelijke (maar daarom niet minder mooie) dans.

Zoals eerder gezegd is Jóhannsson naast het maken van soloalbums dus vooral bezig met het componeren voor film en tv. De lijst is eindeloos, met als hoogtepunten de Ijslandse crimi Trapped, sciencefictionfilm Arrival (waar hij de World Soundtrack Award voor won) en The Theory Of Everything, waarvoor hij de Oscar voor beste filmmuziek kreeg. 

Volgende week stellen we Hans Zimmer aan je voor.

In de Muziek Elektriek-playlist maken we een selectie van de essentiële tracks van de artiesten die tot nu toe aan de revue gepasseerd zijn. Luisteren doe je hieronder!

Artiesten in dit artikel