Samples ontleed: welke Belgische danceklassiekers uit jaren 80 leven voort?

  • Nieuws
Door Jeroen Peetermans 16 maart 2013

Elektronische muziek maakte pas in de jaren tachtig echte bokkesprongen in België. New beat kende een korte, maar krachtige succesperiode. Bovendien scoorden groepen als Technotronic met Pump Up The Jam en Confetti's met The Sound Of C ware wereldhits voor ons land in dat decennium. Daarnaast vormde het Belgisch nummer Rock To The Beat van 101 de aanleiding voor de internationale hit Energy Flash van Joey Beltram. Het tweede deel van deze serie zal naast de bovenstaande Belgische klassiekers eveneens ingaan op: Wet (That's The Game), A Split-Second (Flesh), The Neon Judgement (Tv Treated) en Front 242 (Welcome To Paradise).

 

In het eerste deel van deze samplesreeks zoomden we in op Belgische klassiekers uit de jaren zeventig. We hadden het over Marc Moulin, Telex, The Chakachas en Two Man Sound. Deze keer gaan we het hebben over de jaren tachtig. Een gouden periode voor elektronische muziek in ons land. Een belangrijke stroming in die periode was bijvoorbeeld new beat. Het new beat verhaal nu vertellen is wat overbodig want Jozef Devillé schetste het perfect in zijn documentaire The Sound Of Belgium. De jaren 80 waren in ieder geval een vruchtvolle periode voor elektronische muziek. Hieronder kijken we terug naar zeven Belgische danceklassiekers uit die periode en gaan we na hoe ze voortleven in samples.

1. Wet - That's The Game (1983) vs. Moodymann - Dem Young Sconies (1997)

 

Het Belgisch duo Wet bestond uit Jan Van Den Bergh en Johan Vandewalle. Ze lanceerden steevast hun singles via het Belgische label S.T.D. Records. Op datzelfde label werd in 1984 de Belgische hit Beats Of Love van Nacht Und Nebel uitgebracht. De Beats Of Love maxi-single hield ook het nummer Everything Is White in op de b-kant. Vandewalle heeft mee geschreven aan het arrangement van dat nummer.

Van Den Bergh trad in 1984 in dienst bij platenmaatschappij Inelco, wat later omgedoopt werd tot Indisc en nog later tot Arcade. In 1990 stapte hij over naar het pionierslabel R&S Records, waar hij zich als A&R manager vooral met Detroit techno bezighield. Daarna ging hij ook nog aan het werk bij CNR International als A&R international manager dance. Tussen 1990 en 1995 werkte hij tevens als programmator bij Belgische clubs als Fuse en Café d'Anvers

Hij is dezer dagen beter gekend als Monte La Rue. Onder dat pseudoniem speelt hij vooral lounge en laid back grooves. Zijn Lounge Deluxe compilaties zijn ondertussen al klassiekers geworden binnen het genre. Bovendien is hij eigenaar van een studio en een label: La Maison La Rue. Jan Van Den Bergh schrijft tevens voor het Jazzism magazine en heeft een wekelijkse radio show, genaamd Jazz Deluxe, op Sublime FM. Daarnaast is hij een gastdocent aan het muziekconservatorium te Groningen. In 2009 bracht de Belg nog een album uit onder de naam Francois Fabergé.

In 1997 bracht de Amerikaanse producer Moodymann, aka Kenneth Dixon Jr., een vinyl uit rond de nummers Dem Young Sconies en Bosconi. Deze plaat verscheen op Planet E, het befaamde technolabel uit Detroit. Dem Young Sconies werd in 2010 heruitgebracht op het Duitse label Decks Classix. In het nummer hoor je duidelijk dat de baslijn van het Belgisch duo ontleend is. Moodymann en Van Den Bergh delen alvast hun liefde voor jazz. Bovendien is het algemeen geweten dat Dixon graag samples gebruikt uit oude films of klassieke, invloedrijke jazz-, soul- of funknummers.

2. A Split-Second - Flesh (1986) vs. Out Of The Ordinary - Play It Again (The Los Ninos Mix) (1989)

 

A Split Second ontstond in 1985 toen Marc Ickx en Peter Bonne elkaar ontmoetten. Ickx was voordien al actief in een gelijknamige band die zich meer op rock toelegde. De groep wou een nieuwe, experimentele en meer elektronische richting uit. Bonne was ook gekend onder de artiestennaam Chrismar Chayell. Begin 1986 namen ze enkele cd's op om door critici te laten beluisteren. Via via kwam zo eentje terecht bij Antler Records, waar ze hun eerste platendeal kregen. Het Belgische label werd destijds opgericht door Roland Beelen en Maurice Engelen. Rond 1987 ging dat label samen met Subway, met Antler-Subway als nieuwe naam erna.

Het nummer Flesh verscheen op hun eerste 12'' in 1986, nadien verscheen het nummer ook op het eerste album Ballistic Statues. Flesh wordt vaak aanzien als een van de eerste echte new beat nummers. De legende blijft dat het genre echt doorbrak toen dj Marc Grouls de 45 rpm-single van Flesh op 33 1/3 rpm draaide in Boccaccio te Gent.

De Belgische new beat bereikte in 1989 ook Duitsland. Torsten Fenslau, van Out Of The Ordinary, liet zich er dan ook rijkelijk door inspireren. Fenslau wordt vaak geciteerd als een belangrijke pionier in het vroege stadium van Sound of Frankfurt. Deze term staat in feite voor de doorbraak van elektronische dansmuziek in Duitsland, meer bepaald in de streek rond Frankfurt am Main. ZYX Records, het label waar Play It Again op uitkwam, speelde dan ook een grote rol in die periode. Torsten Fenslau richtte in 1989 het project Culture Beat op, het nummer Mr. Vain brak heel wat potten in verschillende Europese landen. De Duitser stierf in 1993 na een auto-ongeluk. De Los Ninos Mix van het nummer Play It Again - er is trouwens nergens een originele versie te vinden - bevat op het einde heel wat directe samples waaronder ook Flesh.

3. 101 - Rock To The Beat (1988) vs. Joey Beltram - Energy Flash (1990)

 

Rock To The Beat was oorspronkelijk een nummer van Reese & Santonio, een duoproject waar Kevin Saunderson deel van uitmaakte. De Belgische band 101 coverde het nummer hetzelfde jaar nog. Hun cover groeide al vlug uit tot het Belgische new beat anthem. Chris Inger (Jos Borremans), Harry Van Oekel (Koert Hendrickx, †2008), Maurice Engelen, Nikkie Van Lierop en Oliver Adams hebben allemaal hun rol gespeeld in 101.

Verschillende personen die net in de opsomming voorkwamen zullen ook in andere groepen en klassiekers een rol spelen. Dan denken we bijvoorbeeld aan Lords Of Acid. Hoewel Borremans geen echte rol had in Lords of Acid is hij wel (mede)verantwoordelijk voor heel wat Belgische new beat projecten uit de jaren tachtig: Boy Toy, Electric Shock, Moments Of Ecstasy, Mac Sample, High Tention, Save Sex, Tribe 22, Shakti en nog heel wat anderen. Hij is zowat de peetvader van Belgische new beat.

De Amerikaanse producer en dj Joey Beltram bereikte eeuwige, elektronische roem met zijn nummers Mentasm (onder het Second Phase pseudoniem) en Energy Flash. Het is in deze laatste dat er een duidelijke sample verwerkt is uit Rock To The Beat. De vocal 'ecstacy' is duidelijk te herkennen. In een interview met Beatport zei Beltram het volgende:

De vocal was geen intentionele referentie naar drugs. Toen ik aan het nummer aan het werken was, had ik verschillende opties om als vocal in het nummer te verwerken. De ecstacy sample paste het best in het geheel en daarom heb ik die behouden. Zo simpel is het.

Joey Beltram werd ook door de Franse heren van Daft Punk vernoemd in het nummer Teachers (1997). Daarmee gaf het duo aan dat ze Beltram als een pionier voor zichzelf en de elektronische muziekindustrie beschouwden. In 1999 richtte de Amerikaan zijn eigen label STX Records op. In 2009 bracht Beltram nog zijn Dragon EP uit op het Belgische MB Elektronics, het label van Marco Bailey.

4. The Neon Judgement - Tv Treated (1988) vs. Groovezone - I.C.U. (1998)

 

Dirk Da Davo (Dirk Timmermans) en TB Frank (Frank Vloeberghs) vormen al sinds 1982 de band The Neon Judgement. 1982 was dan ook het jaar van hun eerste single Faktory Walk. Hun muziek kunnen we het best omschrijven als elektronische muziek met een stevige rockattitude. Er waren zelfs country-elementen te horen op hun album The Insult. Deze band wordt vaak, samen met Front 242, beschouwd als de pioniers van het genre Electronic Body Music. In feite was EBM deels verantwoordelijk voor de opkomst van new beat eind jaren tachtig. De groep is nog altijd actief, zo brachten ze in 2009 nog het album Smack uit. Dirk Da Davo is ook actief onder de naam Neon Electronics, onder die naam bracht hij in 2012 nog de cd Keylogger uit.

Tv Treated is ongetwijfeld één van hun meest gekende werken. Het nummer doet meteen denken aan Kraftwerk. In 2003 kwam er ook een herwerking van dit nummer uit op Eskimo Recordings. Niemand minder dan de Canadees Tiga zorgde voor die nieuwe versie van de Belgische klassieker.

GrooveZone zal bij vele nog een belletje doen rinkelen als ik Eisbaer zeg. Dit nummer was meteen een instant clubanthem in 1997 en was een cover van het gelijknamige nummer van Grauzone. Frédéric De Backer was de man achter het project GrooveZone. Hij is nog steeds actief, maar onder de naam Fred Baker. Deze Belgische producer zal ook de elektronische annalen ingaan met zijn balearische trancehit Mystery Land, wat verscheen onder het pseudoniem Y-TRAXX. Dit nummer knalde door elke geluidsinstallatie op Ibiza in 1996. Niet veel later nam Pete Tong de beslissing om het nummer uit te brengen op zijn eigen label. Het nummer verscheen erna nog op zo'n 15 compilaties. Virgin bracht het nummer in 2002 weer uit, maar dan in een licht aangepaste versie. I.C.U. was de opvolger van Eisbaer en gebruikte heel wat bestanddelen van Tv Treated, zoals u hierboven kan beluisteren.

5. Confetti's - The Sound Of C (1988) vs. Ultra Shock - Sound Of E (1995)

 

Wat zouden de jaren tachtig geweest zijn zonder de Confetti's? We zullen het nooit weten. De new beat muziekgroep werd in 1988 opgericht en scoorde meteen datzelfde jaar nog hun grootste hit. Andere nummers als Put 'm Up, C In China en C' Day hebben het natuurlijk ook zeer goed gedaan. De Confetti's bestonden uit zanger Peter Renkens en zijn danseressen Marleen, Tania, Hilde en Daniëlla. Lange Peter - zo'n 2 meter - vormde vooral het gezicht van de groep en was altijd herkenbaar aan zijn rode Canadese mounties-uniform.

De naam 'Confetti's' komt oorspronkelijk van de gelijknamige discotheek in Brasschaat, waar zanger Renkens als garçon werkte. De producers en het brein achter de megahit The Sound Of C, Serge Ramaekers en Dominc Stas, werkten in feite aan een publiciteitsstunt voor deze Antwerpse discotheek. Ze vonden het nummer zo goed dat ze overweegden om het ook echt uit te brengen. Dat gebeurde dan ook in 1988 op USA Import Music, het Antwerpse label opgericht door José Pascual. Het vormde zowat het grootste commerciële new beat-succes van die periode. Naar verluid sleutelden de twee heren maar enkele uurtjes aan de hit, maar dat was dus genoeg. Ramaekers was later ook nog verantwoordelijk voor de hit Sex On The Beach van T-Spoon.

De oorspronkelijke groep hield op met te bestaan in 1992. Renkens ging nog enige tijd door als Mister X, danser in discotheek Club X te Wuustwezel. Hij was, laten we zeggen, een nogal opvallende verschijning zoals je in het onderstaande, zeldzame filmpje kan zien. Het laatste dat geweten is van Peter Renkens is dat hij met psychische problemen kampte, al meldden nog latere berichten dat hij daarvan verlost zou zijn.

Ramaekers & Stas, de twee net genoemde producers scoorden ook hits voor andere Belgische discotheken als Cartouche en La Casa, beide in de Kempen. Discotheek Confetti's kreeg later de naam Qu. In 2010 dook er uit het niets weer een Confetti's op. Zanger Steve Baute (en look-a-like van Renkens) vormde deze keer de frontman van de legendarische groep. Het project richtte zich nu meer op hedendaagse muziekstijlen. Tot op heden heeft de groep met dat idee nog geen nieuw succes behaald.

Pascal Garbez, alias Vitalic, vermeldde The Sound Of C als zijn eerste kennismaking met elektronische muziek. Tiësto koos het nummer als zijn favoriete dancenummer aller tijden. Om maar aan te geven dat new beat in de jaren tachtig op zeer korte tijd een grote afdruk heeft nagelaten. 

Het nummer liet ook een indruk na op Oliver Adams en Patrick Claesen, die laatste kennen we ook als Pat Krimson. Zij brachten midden jaren negentig samen wat producties uit onder de naam Ultra Shock. Het nummer Sound Of E kwam in 1995 uit op Circus, een sublabel van Dance Opera, waar Pat Krimson de drijvende kracht achter was. Hij bracht er ook veel platen op uit met zijn groep 2 Fabiola. Het nummer The Sound Of E houdt een erg directe sample in van de megahit van de Confetti's.

6. Front 242 - Welcome To Paradise (1988) vs. Lords Of Acid - I Sit On Acid (Remix) (1991)

 

We hadden het al eventjes over de pioniers van Front 242. Deze Belgische band ontstond in de jaren tachtig en waren toonaangevend voor heel wat andere elektronische artiesten. Ze hebben mee gestalte gegeven aan het genre Electronic Body Music (EBM). Bovendien worden ze beschouwd als de voorlopers van new beat.

Front 242 werd opgericht in 1981 door Daniel Bresanutti en Dirk Bergen. In 1982 vervoegden Patrick Codenys en Jean-Luc De Meyer van de groep Under Viewer zich bij de twee oprichters. Eén jaar later kwam het debuutalbum Geography van Front 242 uit. In datzelfde jaar nog verliet Dirk Bergen de band en werd vervangen door Richard Jonckheere.

De groep heeft in België de nodige controverse opgewekt door live altijd met paramilitaire looks op te treden. Ze werden op een gegeven moment ook bestempeld als extreem-rechts, al heeft de Belgische groep dat altijd met klem ontkend. Hun grootste succes was de single Headhunter en ook het album Front by Front waar dat nummer op verscheen wordt aanzien als hun meest succesvolle. Front 242 zal ook in 2013 live-optredens doen, zo kunnen we afleiden uit hun website. Vele leden van de Belgische band hebben ook soloprojecten lopen. Denk maar aan Nothing But Noise, een project van Daniel B. en Dirk Bergen, die vorig jaar hun debuutalbum uitbrachten.

Generatiegenoot Maurice Engelen maakte alles van dichtbij mee, zo ook het werk van Front 242. Hij is, zoals je eerder hebt kunnen lezen, de man achter Praga Khan en Lords of Acid. Met die laatste groep toerde hij in 2010 in Amerika rond. I Sit On Acid was het eerste nummer van Lords Of Acid en vormde meteen ook een succes. Vooral Amerika viel ten prooi aan dit nummer. Engelen nam samen met Olivier Adams het eerste Lords Of Acid-album op, Lust, en dat speciaal voor Amerika. Het album rolde zo’n 750.000 keer over de Amerikaanse toonbanken. Hierdoor werd Lust het eerste Belgische elektronisch album dat goud behaalde in de Verenigde Staten.

7. Technotronic - Pump Up The Jam (1989) vs. Bashy & Napt - Make My Day (2010)

 

Technotronic zou in feite geen introductie meer nodig hebben. De Belgische groep werd eind jaren tachtig opgericht door Jo Bogaert. Bogaert bracht onder het alias The Pro 24s het nummer Technotronic uit. Dit was een instrumentaal nummer gebaseerd op The Acid Life van Farley Jackmaster Funk. Het nummer Technotronic werd na een tijdje de naam van de groep en het nummer kreeg een vocale versie onder de titel Pump Up The Jam. Dat was dan ook de debuutsingle van de groep Technotronic, een schot in de roos bleek achteraf. Het was één van de eerste nummers die de fusie tussen house en hiphop weer deed opleven (hip-house genre).

Bij optredens deed model Felly Kilingi de lip-synching voor het nummer, maar Pump Up The Jam werd in de studio ingezongen door niemand anders dan de Congolees-Belgische Manuela Kamosi. Zij is ook gekend onder de artiestennaam Ya Kid K en is de oudere zus van Karoline Kamosi oftewel Leki. Pump Up The Jam werd wereldwijd meer dan 3,5 miljoen keren verkocht. Het nummer werd in heel wat landen nr. 1, maar in Amerika is het blijven steken op een zilveren plak.

Make My Day sampled zowat alles van Pump Up The Jam. Nochtans gaan er vrij grote namen schuil achter deze samenwerking. NAPT is een Brits dj-duo, bestaande uit Ashley Pope en Tomek Naden. In 2010 eindigde het duo op het hoogste schavotje in de categorieën Beste Producer en Beste Nummer bij Breakspoll 2010. Ze haalden net hetzelfde resultaat al eens in 2009. Dat was trouwens de eerste keer dat dezelfde mensen in beide categorieën zegevierden. In 2010 gingen de heren een samenwerking aan met de Britse acteur en rapper Ashley Bashy Thomas. Vorig jaar bracht NAPT nog een EP uit op Fool's Gold Records van labelbaas A-Trak.