Caribou @ AB, een diesel op toerental (10/03)

Op dinsdag 10 maart streken Dan Snaith aka Caribou en kompanen neer in Brussel om er hun alomgeprezen langspeler Our Love voor te stellen. Een tot de nok gevulde Ancienne Belgique vormde het decor, Koreless het voorprogramma en 2.000 fans het publiek, waaronder enkele van onze redacteurs. Dat het een mooie avond zou worden, stond al in de sterren geschreven.

Our Love was voor Caribou de opvolger van het album Swim en kon overal lovende commentaren losweken bij de critici. Terwijl de multigetalenteerde Dan Snaith - die ook al de alter ego's Daphni en Manitoba aannam - een mixtape van 1000 invloedrijke nummers samenstelde, trok hij met zijn band op tournee. Die hield dus halt in ons land en Koreless mocht het publiek warm maken.

 

 

In zijn eclectische opener toonde hij meteen uit welk hout Koreless gesneden is. De synths en bleeps vlogen ons rond de oren terwijl hij een prachtig klankenspel in elkaar wist te weven. Op Sonic City enkele maanden terug maakte hij vooral indruk met zijn prachtig opgebouwde spanningsbogen. Alsof je naar een intro / break aan het luisteren bent, die minutenlang verder evolueert naar een climax, maar die er eigenlijk nooit komt.

Ondertussen had hij duidelijk gewerkt aan zijn set, want na een tijdje konden we zowaar een beat ontwarren uit het kluwen aan sounds. Even leek onze aandacht te verslappen, maar toen haalde hij zijn meesterlijke Sun boven en bewees hij het publiek hoe hij een contract bij Young Turks wist te verzilveren. Het was de mooie afsluiter van een degelijk voorprogramma, waarin de schuchter ogende Koreless meermaals zijn unieke sound en talent tentoon spreidde, maar waar – net zoals tijdens Sonic City – bleek dat er nog marge is voor progressie in zijn livesets.

Koreless - Sun

Toen Caribou het podium besteeg, golfde er meteen een warm gejoel doorheen de ganse zaal, wat enkel maar werd versterkt toen de eerste tonen van titeltrack Our Love door de speakers galmden. Die eerste minuten klonken echter wat rommelig, alsof de motor van het viertal wat sputterde. Uiteindelijk leek hij toch aan te slaan en wanneer de eerste stevige kicks door de zaal denderden, was er geen houden meer aan bij het publiek. Een lang uitgesponnen opener met een extatisch slot was het resultaat.

Ditzelfde scenario herhaalde zich bij Silver en Mars. Telkens kwamen de nummers zeer gezapig op gang, met hier en daar wat slordig ingespeelde synths en percussie, wanneer ook Dan zich achter een drumstel plaatste. Met twee drummers spelen, het is maar weinig bands gegeven. Caribou leek het er wat moeilijk mee te hebben in eerste instantie, maar daarna kwam de ervaring van de bandleden bovendrijven. 

 

Geweldige Caribou @ab met @156cmforreal

Een foto die is geplaatst door Lansen Walraet (@lansenw) op 10 Mrt 2015 om 3:26 PDT

 

Gaandeweg werd de relatief simpel klinkende basis van de nummers gepolijst, op tempo gebracht en uitgebreid. Waar de percussie en synths in het begin van de nummers nog slordig oogden, werd dit omgesmeed tot een geolied, dansbaar geheel waarbij kippenvel geen ondenkbaar gegeven was, zeker bij de slotakkoorden van Mars

Caribou - Our Love

Erna volgden nog enkele nieuwe nummers die allen even de tijd nodig hadden om te overtuigen. Het publiek liet zich bij iedere beat gewillig in vervoering brengen, maar we wisten toen al dat Caribou nog een niveau hoger aankon dan dit. En zo geschiedde. De motor leek na een klein half uur op volle toeren te draaien. Eens de gitarist ook enkele vocale lijnen voor zijn rekening nam, schudde Dan de ene na de andere geflipte sound uit zijn synths en het geheel oogde en klonk veel strakker.

Andere tracks van het album, zoals Back Home, maar ook nummers vanop Swim zoals Bowls, passeerden de revue en telkens leek de dieselmotor van de groep nog een versnelling hoger te schakelen. En toen Odessa weerklonk, was het hek helemaal van de dam. De funky gitaarlijn, de catchy zangmelodie en de stevige drums vormden een perfecte combo die de Ancienne Belgique even in vuur en vlam zette. Na het stevige Your Love Will Set Me Free, was het tijd voor het moment waar heel wat bezoekers op zaten te wachten.

Caribou - Odessa

Na een korte duo drumsolo weerklonk de gekende synth van Can’t Do Without You. Het startsignaal voor een weergaloos slotoffensief. Can’t Do Without You werd ontdaan van alle bombarie en erna minutenlang laagje per laagje opnieuw opgebouwd, wat tot een ultieme vreugde-uitbarsting in de AB leidde.

Daarna volgde als bisronde nog het onvermijdelijke Sun. Het werd een langgerekt feest en na een eerste climax besloten de muzikanten aan een denderend intermezzo te beginnen dat veel weg had van een geniale jamsessie. Snaith sloeg het hele gebeuren gade vanaf de zijlijn. Wanneer hij laaiend enthousiast weer plaatsnam achter zijn synths, was dit het teken om nog een laatste kippenvelmoment in te leiden met opnieuw de gekende sounds van Sun.

Caribou - Can't Do Without You (Extended Mix)

Caribou, het blijft een aparte band. Het duurde een tijdje voor hun motor op toerental kwam, maar eens dit een feit was, kon niets hen nog deren. Wat een slot. Wat een feest.

Foto's: © Damon De Backer Photography en Caribou

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel