We Are FSTVL: feesten op z'n Brits (30-31/05)

Het vliegveld van Damyns Hall in Upminster werd vorig weekend weer gereserveerd voor om en bij de 50.000 bezoekers. We Are FSTVL is één van de meest populaire dancefestivals van het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar wonnen ze zelfs een award voor het beste festival op de UK Festival Awards 2014. De organisatoren zelf beschrijven het evenement als een reeks van verschillende werelden, die je ook in elke stage kan terugvinden. Je kiest de stage naargelang je stemming. We waren in ieder geval heel benieuwd naar onze eerste, Britse festivalervaring voor Fuzz Magazine!

Dag 1

En wij waren in een echte technostemming die bewuste zaterdag 30 mei. We trokken die dag naar Loco Dice’s Used+Abused-stage waar er een hele lading technonamen op het programma stond. De jongens van Art Department hadden de eer om de spits af te bijten. Ondertussen kwamen we backstage Loco Dice tegen, die meteen even met ons op de foto wou (zie foto onderaan dit artikel). Hierna was hij aan de beurt om drie uur lang de Used+Abused-tent te vullen met harde tech house-platen. De vloer onder ons begon te daveren en stilstaan was geen optie meer.  

Tale of Us nam omstreeks 20 uur de decks over, maar leverde geen al te spectaculaire set af. Dus trokken we richting Mainstage waar Seth Troxler, dit keer niet onder invloed, het beste van zichzelf gaf. We pikten nog een stukje van Adam Beyer mee en trokken dan richting station voor onze twee uur durende rit naar onze hostel. De 'set van de dag' wijzen we toe aan Loco Dice, die ons drie uur lang wist te bekoren.

Dag 2

Het was nog maar net drie uur in de namiddag toen Ricardo Villalobos al met zijn platen stond te toveren. Altijd vergezeld van een assistent die hem er op wijst wanneer hij de bal weer even misslaat. Zijn dansmoves waren misschien niet op punt, maar zijn muziek was er boenk op. Daarna was het tijd voor een familieonderonsje met papa Kevin Saunderson en diens zoon, Dantiez. Het leeftijdsverschil was dan wel groot, met hun muziek zaten ze wel op dezelfde golflengte. House zoals het hoort.

Ten Walls kwam live zijn ding doen op de Cocoon-stage. Al zijn bekende platen kwamen voorbij, maar toen Walking With Elephants uit de speakers loeide, werd de hele zaal gek. Eventjes tijd om af te koelen, dus gingen we richting MK, die in de VIP-village aan zijn set begonnen was. Hij draaide gisteren ook al op het festival en heeft er zelfs zijn eigen stage.

 

Een video die is geplaatst door @rajiesa op 2 Jun 2015 om 11:52 PDT

 

Dan was het tijd voor papa Sven. Meneer Väth speelde de zaal volledig plat en kreeg meteen de award voor de 'hardste set van het weekend'. Die Britten wisten niet wat hen overkwam. Toch wilden we Marco Carola, die op een andere stage bezig was, nog een kans geven. In deze tent mocht je het spreekwoord ‘als sardientjes in een blik’ letterlijk nemen. Dixon & Âme waren voor ons de afsluiters van onze tweedaagse in Upminster. Moe, maar zeer voldaan keerden we terug naar ons hostel.

Dit festival heeft na drie jaar al een hele reputatie opgebouwd in de UK. De prijzen liggen wel wat hoger, maar je krijgt wel kwaliteit voorgeschoteld. 20 minuten aanschuiven voor een drankje is hier geen uitzondering. Toch chapeau voor de organisatie, want alles was hier tot in de puntjes verzorgd. Er was bijvoorbeeld een gratis shuttlebus die je elke 5 minuten kon nemen, ook de treinuren waren perfect geregeld én de wei werd elke dag mooi opgeruimd. Eigenlijk kan je het vergelijken met een festival tussen Extrema Outdoor en Tomorrowland in. Hoewel je even onderweg bent, is We Are FSTVL zeker een aanrader. Wij kijken uit naar #FSTVL2016!