Linkerwoofer 2015: zalig thuiskomen

Na een jaartje overslaan was het een blij weerzien met Linkerwoofer. Hoewel we het ons nog wel konden herinneren, stonden we toch weer versteld van de prachtige locatie, de Boeienweide van Linkeroever. Verder een flinke pluim voor de organisatie en de warme persontvangst die de andere zomerfestivals doet verbleken.

Warm was het ook op de festivalsite. Maar ons eerste pintje en de schaduw van de bomen rond de Main Stage brachten meteen verfrissing. Links van ons een foodtruck-festival, rechts van ons de Schelde en de prachtige skyline van De Grote Stad en recht voor ons de soundcheck van Ostyn. We zagen dat het goed was.

Bert Ostyn © Walter Grimm

Voor een ‘soloproject’ vonden we dat er toch veel volk op het podium stond. Een gitarist, een drummer, iemand aan de keys en aan de synth, mic en gitaar natuurlijk Bert Ostyn zelf, de frontman van Absynthe Minded. Ostyn verwees ons vriendelijk richting hoofdpodium maar er was eigenlijk nog geen volk. Misschien had het er mee te maken dat de gemiddelde Antwerpenaar nogal schuw is als het aankomt op het-oversteken-der-Schelde. Jammer voor hen, want Ostyn werd een gigantisch succes en op platen zoals Libertine en Mary werd er zelfs al gedanst.

In de aankondiging loofde men Ostyn omwille van zijn analoge synths maar die hebben we toch wat gemist tijdens het optreden. Op een paar nummers na stond Berts synthesizer maar een beetje te bestoffen. Naar het einde toe stroomde het volk toch al toe en het melodietje van Crank werd na afloop van het concert nog lang nagefloten door de bezoekers. Ostyn, schot in de roos.

Na Ostyn hadden we tijd voor een kleine wandeling rond het prachtige festivalterrein. We zagen bevallige promodames van Ricard op ons afstappen en we dachten meteen te scoren – in drank, wel te verstaan. Maar toen ze bonnetjes vroegen voor een half shotje anijs hielden we het voor bekeken en gingen we de dj-stage inspecteren.

Wat een eufemisme was voor Ricard-­truck met plaatjesdraaiers erin. DJ Suave & Buck deden dat anders wel goed hoor. Wat rustige beatjes tussen de optredens van Christine And The Queens tot The Magician en via Beastie Boys terug naar Gorillaz. Toen Walking With Elephants van Ten Walls aanzette werd die plaat meteen ook afgezet. Wellicht omdat Magnus van start ging, of toch om een andere reden?

Misschien eerst even het slechte nieuws, dan hebben we dat gehad. Het geluid was toch niet altijd zoals het moest zijn. Niet enkel – maar wel vooral – tijdens Magnus. Ten eerste. De geluidsinstallatie aan de Main Stage was zeer goed, niks op aan te merken. Het waren vooral de boxen in het midden van het terrein – voor de mensen die volledig achteraan stonden – die niet genoeg draagkracht hadden. Schel geluid als resultaat. Vooraan staan was dus de boodschap. Maar ja, is dat niet altijd de boodschap?

Ten tweede. De optredens waren nooit echt perfect afgemixt. Bij Magnus viel halverwege de set zelfs het geluid volledig weg. De artiesten zelf hadden dat niet door dus we werden verwend met een halve minuut geluidsloze jam. Het is eens iets anders natuurlijk.

Terug naar het goede nieuws! Het ongeloofelijke Magnus met CJ Bolland (Antwerpse technolegende) aan de knoppen, Tom Barman (dEUS) aan de zang en Tim Vanhamel (Millionaire, The Hickey Underworld) aan de gitaar. Tom Barman krijgt al eens het verwijt dat hij arrogant op zijn podium staat. Hij gedroeg zich inderdaad als een flamboyante praatjesmaker maar het publiek was één en al oor. Ook het egocentrisch kantje door steeds naar de volledige band als “ik” te refereren konden we goed verdragen. Het hoort er gewoonweg bij.

Tim Vanhamel en Tom Barman © Walter Grimm

En de muziek zelf konden we zéker verdragen. Af en toe kregen we wel de indruk dat het samenspel nog niet volledig op elkaar was afgestemd. Alsof elke artiest solo aan het spelen was, vooral de gitaar van Vanhamel liet zich af en toe volledig gaan. Eerste hoogtepunt: Regulate.

Een ander hoogtepunt was CJ Bolland zelf, die met enkele solo-intermezzootjes liet zien hoe goed hij met de knoppen kan spelen. Van breakbeat tot acid en synth pop die ons aan Telex deed denken. Dat is een enorm compliment. Het laatste nummer was een duet tussen Bolland en Barman (het zou de naam van een multinational kunnen zijn) en het publiek was nog lang niet uitgefeest toen de heren ermee ophielden. Gelukkig, want met de voltallige band had Magnus nog een bisnummer in petto. Summer’s Here, indeed.

Een half uurtje later begon het fantastische dansfeest bij Arsenal, de groep achter John Roan en Hendrik Willemyns. Ze begonnen wel vrij ingetogen aan hun set maar vanaf het derde nummer kregen we met Saudade en Switch een duo Outsides-platen. Wat – voor ons althans – nog steeds het beste Arsenal-album is.

Door de feeërieke gastzangeres Lydmor die soms ten tonele verscheen werden we meteen betoverd. Vooral tijdens Temul kregen we kippenvel van haar. Van die andere zangeres, Leonie Gysel, waren we minder fan. Niet omwille van haar stem, want die was fantastisch. We stoorden ons aan hoe ze omging met haar publiek. Namelijk mensen aanduiden, boos aankijken en geïrriteerd de armen kruisen met de boodschap “jullie kunnen niet dansen”. Maar niks was minder waar. Het publiek gedroeg zich als een bende losgeslagen pubers op Dimitri Vegas & Like Mike maar werd door Leonie behandeld als de heemkundige kring van Steenokkerzele in een donker parochiezaaltje.

Hendrik Willemyns © Walter Grimm

Maar daardoor lieten we ons niet van de wijs brengen. Zeker niet wanneer Lotuk passeerde en bij het laatste bisnummer Melvin stond de weide echt volledig in brand. Arsenal, may the force be with you too. Wil je trouwens Arsenal nogmaals aan het werk zien? Na hun 6-ledige concertreeks in de AB, zetten ze de viering van hun vijftienjarig bestaan verder in het Openluchttheater Rivierenhof. De ticketverkoop wordt op 11 augustus op gang gebracht en wij kunnen nu al bevestigen dat er een grote kans inzit dat het een legendarisch concert wordt!

Ostyn. Heel goed. Magnus. Heel goed. Arsenal. Heel goed. Linkerwoofer. Fantastisch. DJ Suave & Buck. Best leuk.

Afsluiten doen we met de gevleugelde woorden van de presentatrice van dienst: “Veilig thuis, en thuis veilig”.

© Walter Grimm
Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel