De vijf meest memorabele momenten van Sonus 2015

De voorbije week reisden we met Fuzz Magazine af naar het Kroatische eiland Pag voor het alom geprezen house- en technofestival Sonus. De eindrekening van onze escapades op Zrce Beach, ofte: het Ibiza van Kroatië, bedraagt vijf dagen, vijf nachten, vijf boatparties en twee afterparties, allen gevuld met de grootste namen uit het house- en technocircuit. Wij sommen de vier ultieme hoogtepunten en een enkel triest dieptepunt voor u op.

Zondag 16/08

Het Kroatische weer kan nogal onvoorspelbaar zijn, en dat zullen we geweten hebben. Op zondag viel de regen met bakken uit de lucht en veranderden de straten in regelrechte watervallen. Aangezien Sonus plaatsvond in openluchtdiscotheken werd het openingsfeest van zondag verplaatst naar binnen. ’s Nachts minderde het dan eindelijk met regen en vertrokken we, gewapend met paraplu’s en regenjassen, naar Papaya, waar de Italiaan Fabio Florido zijn plaats achter de decks net afstond aan de Ierse Matador.

Matador speelde minder hard dan verwacht en ook met minder diepgang dan in zijn setjes op Boiler Room. Niettemin waren we onder de indruk van de prachtige surroundings – zowel van het landschap als in de club zelf – en van de geluidskwaliteit. Sonus is een festival dat georganiseerd wordt door het Duitse Cosmopop, het team achter de bekende Time Warp-feestjes, en dat merk je ook. Waar de organisatie van andere buitenlandse festivals vaak steken laat vallen, was hier alles tip top in orde. Het geluid was goed afgeregeld, elke medewerker wist wat zijn job was en hoewel de clubs altijd goed vol zaten, kreeg je nooit het gevoel van een sardientje in blik.

Matador 30 min Boiler Room Berlin DJ Set door brtvofficial

Richie Hawtin sloot de eerste avond af met een nagenoeg perfecte set. Al hadden we hier en daar wat meer uitzinninge momenten bij hem verwacht, toch stelt de Britse Canadees zelden teleur. Zijn ogen weken niet af van zijn mengpaneel en geconcentreerd bracht hij ons een aaneenschakeling van nummers die onhoorbaar in elkaar over vloeiden. 

Maandag 17/08

Op maandag kwamen we aan ons eerste hoogtepunt. De lucht boven de Adriatische Zee kleurde net op tijd voor de langverwachte boat party blauw. Steffen Deux en Pan-Pot klommen samen met ons aan boord voor een vier uur durende muzikale trip. De setting alleen al zorgde voor kriebels in je buik - of misschien kwam dat door het wiegen van de boot - en de muziek zorgde voor de kers op de taart.

Om eerlijk te zijn kenden we Steffen Deux nog niet zo goed, maar na de boatparty is zijn naam in ons geheugen gegrift. Hij draaide groovy house, gemixt met tech-house, wat perfect paste op die zonovergoten boot. De feestmatrozen kwamen steeds meer in de juiste mood en waren extatisch toen de mannen van Pan-Pot voor de decks verschenen. De Duitsers bouwden hun set subliem op. Op vraag van het publiek vlogen ze er meteen hard in en op een of andere manier sloegen ze erin om die steeds stijgende lijn aan te houden. Tijdens de zonsondergang weerklonk techno met meezingmomentjes, om dan in het donker te eindigen met blazende techno.

We werden zowaar emotioneel van de combinatie van die mooie Kroatische kustlijn bij zonsondergang en de heerlijke muziek en hoopten dat de Boat Party nooit zou eindigen.

Dinsdag 18/08

Dinsdag was een hoogdag op Sonus. Als eerste set van de dag kwamen we om 19u aan in Aquarius om een gevestigde én vrouwelijke waarde in het tech-house-wereldje aan het werk te zien: Monika Kruse. Hoogtepuntje numero duo. Haar set was voor ons een van de allerbeste sets op het ganse festival. Heel Aquarius was overtuigd van haar talent en danste als een bezetene. De Duitse schone verloor nooit het contact met haar publiek en dat was een van haar troeven. Net zoals Pan-Pot was ook Monika Kruse een genie in de opbouw van haar set. Af en toe legde ze een nummer neer, om het daarna weer in volle glorie te laten ontploffen. Die momenten kwamen telkens exact op het juiste moment. Ze bracht volle, warme muziek die hard was en toch heel groovy. Een van onze vrienden zei na afloop: “Ik heb letterlijk tien keer kippenvel gekregen. Wauw.” En ‘wauw’ was het.

’s Nachts was het tijd voor de Italiaanse technoreuzen Marco Carola en Joseph Capriati. Op Sonus wemelde het van de Italianen, fans voor deze twee producers waren er dus genoeg. Marco Carola’s set swingde en was eerder housy, maar dat stoorde niet aangezien hij vier uur achter de draaitafels zou doorbrengen. Na anderhalf uur werd het voor ons toch iets te eentonig en besloten we een kijkje te nemen in Aquarius, waar de dansende meute uit Joseph Capriati’s hand at. Hoogtepunt nummer drie, jazeker. De techno blies je bijna omver en de alerte Italiaan had die avond blijkbaar maar één missie: doorknallen. Meer van dat, alsjeblief, dankjewel!

Woensdag 19/08

Woensdag was er wat minder volk aanwezig in de drie keten, waarschijnlijk door de slechte weersvoorspelling. Voor de eerste keer kwamen we aan in Kalypso, zonder twijfel de mooiste van de drie clubs. Overal waar je keek, zag je hout en je danste tussen de bomen. Het volk had hier iets meer weg van een gemiddelde artistieke hipster dan van een gespierde johnny, een soort dat we in de overige clubs betrekkelijk veel zagen passeren.

Barac was aan het werk, maar zijn mixes waren niet echt zuiver. Muzikaal was hij flowy, maar wij vielen ervan in slaap. Raresh nam samen met Rhadoo over en te horen aan het gefluit en het geroep, vond de rest van het publiek hen ook beter dan hun voorganger. Toch kon het ons niet helemaal bekoren en gingen we voor de verandering eens op een schappelijk uur slapen. Morgen kwam er immers een nieuwe, en helaas al meteen de laatste, dag!

Donderdag 20/08

Oh ja, hoogtepuntje nummer vier! Wie anders kan die plaats met glans en glorie opvullen dan Papa Väth? De Duitse trots had de eer om Papaya een uurtje langer open te houden dan normaal, set time: 18-22u. Hij had veel contact met het publiek en zijn songkeuze was magnifiek. Hij werd terecht door het publiek op handen gedragen. Net zoals Monika Kruse vond hij de perfecte verhouding tussen een krachtige opbouw en een rustig neerlegmomentje. Na 20u stak hij een tandje bij en werd het pas echt hard. We dansten onze benen eraf en zijn dochter, die naast hem stond te glunderen, deed net hetzelfde.

’s Nachts opende Rodhad in Papaya. Hij draaide hard – dat lijkt trouwens echt een constante te zijn op Sonus 2015 – maar toch te vlak, waardoor hij de flow miste. Zijn set had wat weg van psy techno en ieder zijn ding, maar dat was niet het onze. Dan maar wachten op Chris Liebing, die om 2u30 aan zijn set begon. We werden klaargestoomd voor staalharde techno, waar toch genoeg variatie in zat. De muziek was rechtoe rechtaan, just like we like it!

Eerder die dag speelde Liebing een set in Aquarius, maar die was van een ander kaliber dan zijn nachtelijke tegenpool, al zitten er ook heel harde momenten in.

Nog tijdens die donderdagnacht sloten Seth Throxler en The Martinez Brothers samen de bomvolle Aquarius af. Veel hadden we daar niet op aan te merken, behalve het feit dat we net iets blijer waren wanneer de broers aan de decks stonden. Back to back brachten ze een dikke set vol tech-house en techno.

Vrijdag 21/08

Hoewel donderdag de laatste echte dag van Sonus 2015 was, startte vrijdagochtend om 9u de officiële afterparty. Vol goeie moed kwamen we om tien na negen in Kalypso aan. Helaas bedroeg deze afterparty het jammerlijk dieptepunt van de week. Het sfeertje was apart – we kregen de indruk dat 99% van het publiek gewoon nog niet kon gaan slapen door de bedwelmende middelen die ze zichtbaar binnen hadden – maar het uitzicht was mooi. Onder de ochtendzon met de benen in het zwembad een allerlaatste keer dansen, dat leek ons wel wat.

Helaas was de muziek echt verschrikkelijk slecht. Wij dachten: ok, ofwel is de dj zelf extreem hard aan het spacen en denkt hij dat hij goed bezig is, ofwel is het gewoon een dj die eventjes 'uit vorm' is. Tot onze grote verbazing was het niemand minder dan Ricardo Villalobos. Van hem zijn we wel andere dingen gewoon, toch? Maar helaas, geloof ons op ons woord, van 9-12u hebben we geen énkele keer gedacht “Yes! Topschijf!”. Een spijtig einde aan een voor de rest perfect festival. Na drie uur verbaasd naar de dj te kijken, trokken we het niet meer en gingen we slapen. En die afterparty? Die duurde nog tot 23u ’s avonds.

Photo by KIDKUTSMEDIA l Photography
Posted by Ricardo Villalobos on Sunday, August 23, 2015

 

Sonus Festival 2015, dat houdtin: prachtige Kroatische kustlijnen, zotte openluchtclubs, super sfeer en vooral véél muziek. Of het een aanrader is? Nou en of! In Sonus we trust.

Credits foto's: Kidkutsmedia, Felix Hohagen Photography en Robin De la Ruelle.