Café d'Anvers viert feest in stijl met Kollektiv Turmstrasse (07/11)

Café d’Anvers mag dit jaar zesentwintig kaarsjes uitblazen, waarvoor een welgemeende proficiat! De Antwerpse club heeft een goede reputatie als het aankomt op programmatie. Die reputatie doen ze eer aan door het Duitse duo Kollektiv Turmstrasse én DJ Tennis, de Italiaan die ons bestookt met kwaliteitsvolle remixen, achter de knoppen te zetten. Fuzz ging langs en zag dat het goed was.

De oude kerk die omgetoverd werd tot een danstempel, staat weer klaar voor een drukke nacht. De early bird tickets zijn al langer de deur uit, waaruit we kunnen afleiden dat het op z’n minst gezellig druk zal worden. Om de mensen al vroeg uit hun kot te lokken lanceert Café d’Anvers een originele promostunt: driehonderd usb-sticks worden uitgedeeld aan de eerste bezoekers. Die usb-stick bevat mixtapes van de verschillende residents. Voor Cheap Charly Men, opener van de avond, is dat alvast een goed teken.

Cheap Charly Men weet maar al te goed voor wie ze de avond mogen openen. Het was dan ook koppenlopen in het Antwerpse Schipperskwartier. Een aanzienlijke rij feestgedruis stond al aan te schuiven om voorbij het alziende oog van de - vriendelijke, echt waar - security te geraken. Cheap Charly Men warmde de goed volgelopen zaal met veel enthousiasme op en liet een goedgeluimd publiek achter dat niet kon wachten op het begin van de set van Kollektiv Turmstrasse.

Kollektiv Turmstrasse, twee Duitse heren die zich niet schamen om een spreekwoordelijke bom te droppen op elk podium waar ze vertoeven. Deze mannen gaan al lang mee en kennen de kneepjes van het vak maar al te goed. Dj-skills om u tegen te zeggen, om nog maar over hun producties te zwijgen. Met hun eigen label Musik Gewinnt Freunde trachten Nico Plagemann en Christian Hilscher mensen met een diepe liefde voor elektronische muziek samen te brengen. Als een regenbui in de zomer, warm en melodisch, helder en vol van verlangen. De vrije vertaling van de visie die ze nastreven met hun label.

Nico en Christian begonnen een half uur later dan gepland aan hun set. Nadat ze rustig hun gerief hadden opgesteld, konden we de oren spitsen en genieten van elke noot die uit de Pioneer-luidsprekers rolde. Een aangenaam geluid, zo werd het omschreven in de zaal. Niet te luid en best doenbaar om iets te zeggen tegen je buur, zonder hem tinnitus te bezorgen. Zouden de speakers die verspreid over de zaal aan het plafond hangen daar iets met te maken hebben?

Als Tim Burton een theme song nodig heeft voor een nieuwe Alice In Wonderland, hebben wij een goed voorstel: Kollektiv Turmstrasse. Ze slagen erin je mee te nemen op reis naar een ver, heel ver oord. De vogeltjes fluiten, een zachte bries zoeft door je froufrou, een konijn zonder tanden sabbelt aan de eeltknobbel op je rechtervoet. En plots sta je daar, met je handen hoog in de lucht en een smile tot achter de oren. De zagende cello uit Luchtoorn zet je terug op de roltrap naar de begane grond, want daar is nog veel te beleven. DJ Tennis bijvoorbeeld.

Manfredi Romano, beter bekend als DJ Tennis, nam de knoppen over en dat bleef niet onopgemerkt. Hij ging op hetzelfde elan door, maar draaide het volume wat omhoog. Dat mocht ook wel, aangezien de club ondertussen stampvol was gelopen. Een biertje of een baco halen werd plots een hele opgave. De sfeer zat nochtans heel goed, ondanks de hoge temperaturen. Telkens de grote ventilator even begon te draaien, rolde een vlaag van euforie en opluchting door de zaal, maar hier kan de betoverende set van DJ Tennis ook wel voor iets tussen hebben gezeten.

Wanneer de honingzoete minimal je iets te veel wordt, heb je in Café d’Anvers nog steeds de optie om de bovenzaal te bezoeken. Daar vond je afgelopen weekend een select groepje feestneuzen die zich konden vinden in de diepe trap die daar gedraaid werd. Een mooi bovenaanzicht van de feestende massa gaf dan ook de doorslag om ons meteen weer naar beneden te begeven en de nacht af te sluiten met de tweede huis-dj, Chantal.