Paula Temple heerst tijdens R&S Take Over @ Ampere (11/12)

In order to dance op stevige techno en elektronica moest je dit weekend in de Antwerpse Ampere zijn want daar had het befaamde Belgische label R&S Records zijn tenten opgeslagen. Vrijdagnacht hadden Renaat en de zijnen Mind Against – de nummer 18 van de Resident Advisor dj poll –, Paula Temple en Lakker uitgenodigd. Klinkende namen die garant zouden moeten staan voor een stevige, maar toch afwisselende feestnacht.

De sfeer bij aankomst was meteen goed dankzij een aangename electronicaset van Andy Whitakker, die zowel vanuit de zachte Chesterfield zetels als vanop de zachtjes voldruppelende dansvloer te genieten was. Hij koos ervoor om het publiek op temperatuur te brengen met een meer melodische aanpak en ging pas op het einde van zijn set voor meer aanstekelijke dansnummers.

De helft van het Ierse duo Lakker bouwde hier in eerste instantie rustig op verder. De melodie had nog steeds de bovenhand op de beats en het publiek koos er dan ook voor om eerder heen en weer te wiegen dan al echt de benen los te gooien. Saai was het natuurlijk zeker niet, zowel Lakker als Andy Whitakker konden intrigeren met coole soundscapes.

Lakker had echter een goed plan en wist de gemoedelijke sfeer tegen een uur of één om te buigen in een duistere dansvibe. Het zwaardere geschut kwam stilaan boven en toen had je de indruk dat de trein echt vertrokken was. Tijdens het tweede deel van hun set waren de Chesterfields verlaten.

Even leek het alsof Mind Against er nog een stevige schep bass bovenop wou doen. Hun eerste nummers deden nog meer dan de laatste van Lakker de vullingen uit je tanden trillen. Kwam het door de grote, verlichte plastic bakken die rond de dansvloer stonden te resoneren? Wie zal het zeggen, in elk geval was het een tiental minuten later een pak beter gesteld met de geluidsbalans.

De danstrein van de Italianen was intussen goed op snelheid maar eigenlijk nog redelijk ingetogen. Vreemd genoeg kozen ze er toen voor om het geweer van schouder te veranderen en terug te keren naar meer hooky platen met soms grootse melodische uithalen. Dit leek niet meteen de richting waar de avond naartoe moest evolueren, maar het werd wel gesmaakt.

De vraag was nu natuurlijk hoe opperhoofd Renaat het R&S schip van dit relatief veilige Italiaanse water zou navigeren naar de meer stormachtige Britse baren van Paula Temple. Wel, in één woord: vakkundig. Renaat bouwde knap verder op de set van Mind Against en kreeg het publiek nog steviger aan het dansen dan zijn voorgangers.

Rechttoe rechtaan knallers vormden de hoofdbrok maar af en toe zat er ook een relatieve adempauze tussen met wat breaks en meer toegankelijke techno. De R&S-topper Q-Type van Primitive World was er eentje om te onthouden. Tegen het einde van de set voelde je de anticipatie groeien voor de komst van Paula Temple, veel mensen leken vooral voor haar te komen. Renaat bouwde daarom ook gevoelig op naar haar nog hardere stijl, maar hield naar onze mening net dat ietsje te lang vast aan de knoppen waardoor de Britse pas tegen half zes haar ding kon doen.

Toen het dan eindelijk haar beurt was ging het dak van de Ampere er voor de eerste keer pas echt af. De tot dan toe vrij rustige sfeer kreeg een stamp onder de kont en werd plots veel euforischer. De handen gingen door het bewuste gebrek aan adempauzes of melodische afwisselingen nog meer de lucht in en zijn tot een uur of half acht zeker niet meer naar beneden gegaan. Temple heerste over de Ampere en vormde het natuurlijke hoogtepunt van de eerste nacht van de R&S Weekender.