DGTL Festival 2016: zaterdag (26/03)

De spits afbijten op zaterdag deden we met Agents Of Time, die op dat moment zaal Ellum onveilig maakte met een liveset. Muzikaal waren de drie Italiaanse vrienden er een analoog housefeestje van aan het maken. Maar wat was er met het geluid aan de hand? Hadden ze bij DGTL dan niet door dat het geroezemoes van de semigevulde hangar de muziek overheerste? Het volume wat opkrikken had op dat moment wonderen gedaan, maar wij hadden het al opgegeven om het einde van WhoMadeWho nog mee te pikken.

En opeens stonden we terug in de reuzachtige loods van de preparty die tijdens het weekend werd omgedoopt tot Analog, gecureerd door XLR8R. De naam van het podium zegt het zelf al, alles was hier analoog of live. Zo ook WhoMadeWho, die ons slimme melodische house bracht met dromerige vocals. Leuke ochtendmuziek om mee wakker te worden en een paar smoothies te nuttigen, vooral tijdens de apotheose van Heads Above.

Nog live waren de jongens van het Franse Hungry Music, N’to en Worakls, waar we al jaren zot van zijn. En terecht, want beide jongens hebben ons eens goed bij de enkels genomen en elk staaltje energie dat ons nog restte uit ons lijf geschud. N’to verwende ons met een uur durende trip die ons sterk aan Oxia’s Domino deed denken. Het leek alsof de man maar één plaat heeft gespeeld, maar dan wel eentje die je niet beu kon geraken.

Dat alles gebeurde in zaal Audio, een soort van serre die eigenlijk veel te klein was voor zo’n gewilde artiesten. De zaal zat dan ook overvol. En dan waren het voornamelijk ook nog eens een bende babbelaars die weinig interesse voor N’to toonden. Een mentaliteit die we op DGTL een paar keer zijn tegengekomen, zoals we ook al op de preparty opmerkten.

Maar goed, Worakls begon eraan en de opkomst in de zaal werd al iets draaglijker. Vermoedelijk zat Seth Troxler daar voor iets tussen, die op dat moment op Digital-stage ging beginnen. De manier waarop Worakls zijn gekende melodietjes uit zijn keyboard lanceerde was ronduit prachtig. Trancemuziek op een progressieve housebeat moet de beste beschrijving zijn.

Et La Pluie Tomba hebben we wel gemist in zijn set, maar Porto en Question Réponse hebben veel goedgemaakt. Om nog maar te zwijgen van de manier waarop From Now On door de zaal werd gekatapulteerd. Het leek alsof Worakls heel zijn gewicht nodig had om de duistere dreunen die dat nummer huisvest, uit zijn keyboard te krijgen. Zonder twijfel één van de beste momenten van het festival.

De andere helft van onze redactie zat op dat moment in Ellum voor Agoria, één van de grootste teleurstellingen van het festival. De man was zichzelf niet en was vergeten om wat melodie - waarvoor de Fransman normaal gezien garant staat - in zijn platenkoffers te proppen. Jammer.

Veel beter was Dominik Eulberg, die in Audio de meest donkere minimal die je je kan voorstellen op onze smoelen dropte. We misten wel wat meer animo en climaxen in zijn set, maar dat kon ons niets schelen, want Gui Boratto en zijn Elekfantz waren al op ons aan het wachten in Analog.

Boratto & Elekfantz hadden gelijk om op ons te wachten, want ze wisten dat we hun liveset voor geen haar wilden missen. Het was vooral de drummer van Elekfantz die ons wist te bekoren, op een bepaald moment besloot hij om zijn elektronische drumpad in te wisselen voor wat glazen flesjes.

Deze jongens waren de absolute winnaars van het festival. Het moment waarop Gui Boratto zijn gitaar bovenhaalde om Beautiful Life te ondersteunen was onbeschrijfelijk. Dan nog een boodschap aan de domme trezen die probeerden te Shazammen tijdens een liveset: we hopen dat jullie batterij snel leeg was.

Meteen aansluitend begon de liveset van KiNK. Wat het meeste opviel was hoeveel show de Bulgaar verkocht en hoe hij zich focuste op interactie met het publiek. Daar is uiteraard niks mis mee, maar als je dan afkomt met een steendroge technoset heb je eigenlijk geen enkele reden om de rockster uit te hangen. Er zat een serieuze kink in de kabel - hihi - maar dat kwam misschien ook door onze hoge verwachtingen.

Dat kwam nog wel goed uit, want op die manier konden we nog een deel van Oliver Koletzki’s dj-set meepikken. Hoewel, de zeemzoete droommuziek waar Koletzki voor bekend staat is niet aan bod gekomen. In de plaats daarvan was de man rechttoe rechtaan beats in onze richting aan het pompen. Misschien is Oliver Koletzki gewoon niet de geschikte persoon om je festivaldag mee af te sluiten?

Kwam dat - opnieuw - goed uit, want we waren ook al aan het vloeken dat we Maceo Plex moesten missen. Wie heeft het uurschema eigenlijk samengesteld? Ellum zat uiteraard propvol voor Maceo Plex, daar hadden we ons ook op voorbereid. De populaire Cubaanse Amerikaan bracht ons dansbare techno met hier en daar een dromerige bridge zoals we van hem gewoon zijn. Niet minder dan dat, maar zeker ook niet meer.

We blikken terug op een zeer geslaagde zaterdag van DGTL Festival 2016. Met WhoMadeWho als de ideale opwarmer, Worakls en Gui Boratto als koningen van het festival en drie teleurstellende eindacts, al dan niet door te hoge verwachtingen.

Kleine spoiler voor de laatste dag. KiNK, die op zondag aantrad als Cyrillic, heeft zijn teleurstellende set van zaterdag meer dan goed gemaakt.

DGTL festival 2016 Saturday recap (Paul Twin - White Island)

What a ride it was during DGTL's Saturday!Now adjusting frequency for DGTL festival 2016 - Barcelona! Line up and presale start on April 12. register for limited early bird tickets: http://bcn.dgtl.nl/#register
Geplaatst door DGTL op zondag 27 maart 2016

Coverfoto © Kirsten Van Santen