DGTL Festival 2016: zondag (27/03)

Na een regenachtige nacht ontwaken we in ons twee-seconden tentje, klaar voor een nieuwe dag vol avontuur en muziek op DGTL 2016. De wandeltocht naar het festivalterrein, die ondertussen zijn tol begint te eisen, vatten we vol goede moed aan want Cyrillic staat op ons te wachten met een liveset.

Cyrillic is een zijproject van KiNK, en lokt al meteen een aardige mensenmassa naar de NDSM-Werf. Na de ietwat teleurstellende set van KiNK de dag voordien, krijgt de Bulgaar vandaag nogmaals de kans om ons te bekoren. Het showelement in zijn set is nog niet veranderd en hij heeft nog steeds veel voeling met het publiek. Cyrillic speelt een goede set met veel hints naar Deetron. Hij experimenteert met deephouse en deinst niet terug voor enkele soepele tempoveranderingen. Nu en dan vallen de visuals even weg, maar achter de knoppen is er beweging genoeg om van te genieten. De dansbenen zijn goed opgewarmd, klaar voor een nieuwe dag.

We steken de brug over, naar de uithoek van het terrein. In de Stereo-tent staan Prins Thomas en Gerd Janson als een olijk duo te genieten van hun namiddag. Ze staan met veel plezier, een dikke baard en een geitenwollen trui achter de draaitafels. Een klein foutje sluipt in hun set, met vinyl draaien is dan ook niet gemakkelijk, maar dat wordt meteen weer goedgemaakt door hun exquise platenkeuze. Tijdens Four Tets remix van Opus gaat een dapper vriendengroepje voor de sitdown. Tevergeefs, na vijf minuten geven ze die marteling op, nog lang voor de drop nog maar in zicht is. Een beetje leedvermaak is op zijn plaats. 

Ook Loreley van Kölsch davert door de boxen, maar doet dat niet zonder gevolgen. Vlak na de eerste climax besluit het geluidssysteem er de brui aan te geven en laten enkel de kleine monitors bij de dj's nog wat eenzame beats door. Ook de storm die intussen is komen opzetten laat de tent niet onbewogen. Lichtbruggen bewegen heen en weer en regen loopt langs de wanden binnen, maar daarover straks meer. Met pijn in het hart verlaten we vervroegd de zaal. Volgende post: Digital-stage, waar Bonobo bezig is.

Tussen de buien door begeven we ons naar de andere kant van het terrein. We hoorden al dat Bonobo Cirrus als eerste plaat had opgelegd, en een uurtje later werden we verwelkomd met vocals van Moloko’s Sing It Back. De tent, die tevens heel knap is ingericht, zit goed vol. Bonobo houdt het relatief rustig en zijn sferische nummers zorgen voor een heel aangenaam zomergevoel. Dat gevoel wordt nog eens versterkt wanneer zijn remix op Hey van London Grammar weerklinkt. De grootmeester sluit zijn dj-set af met Emkay. De vocals in dit nummer, ‘what you gonna do’, zijn eigenlijk rechtstreeks aan ons gericht. Wij moeten nu kiezen tussen Bicep en Job Jobse B2B Jennifer Cardini.

Job Jobse en Jennifer Cardini krijgen in eerste instantie de voorkeur. Job Jobse speelt een thuiswedstrijd en heeft voor de gelegenheid een Franse vriendin, mevrouw Cardini, meegenomen. Het is ondertussen opnieuw beginnen gieten en dat eist zijn tol. Helemaal achteraan in elke tent staan de licht-en geluidstechniekers met hun mooie, dure mengtafels. In de Phono-hangar regent het gestaag maar zeker binnen, tot grote frustratie van de techniekers. Terwijl zij hun materiaal afdekken beginnen er zich vooraan plassen te vormen op de grond. De ruimte verliest snel aan warmte en ook het enthousiasme bij het publiek is ver zoek. Job en Jennifer slagen er niet in om de keet in brand te steken. Wij hopen onze voeten droog te houden en zakken af naar Bicep.

De verwachtingen die we hebben voor Bicep liggen in het tech-house kamp. De Brit verrast ons dus wanneer we een hoop funky house voorgeschoteld krijgen. Hij speelt een goeie set en we beginnen al wat meer sfeer te merken bij het publiek. Jammer dat we dat gevoel nu pas krijgen, aangezien het festival er al bijna op zit. Bicep speelt een sterke set en mag trots zijn dat hij zijn publiek weet bij te houden, ondanks de toppers op de andere podia. Met heel fraaie visuals en publiek achter zijn rug weet Bicep ons zeker te bekoren. Maar we moeten alweer vertrekken, er staat namelijk een levende legende klaar om DGTL 2016 af te sluiten.

Michael Mayer. Mijn man toch, dat is er vlam op. Meneer Mayer draait zelfs zo goed dat er iemand vasthangt aan het dranghek. Het weekend afsluiten met de Kompakt-baas was onze beste beslissing tot nog toe. En toch hebben veel mensen dit feest gemist. De zaal is met moeite halfvol, en is verdeeld in een linker-en rechteroever. Letterlijk. Door de aanhoudende regen is Phono in twee helften gesplitst door een strook water en in de rest van de ruimte zijn her en der nog wat plassen te vinden. Er is na een tijd wel een dompelpomp ingezet maar het kwaad is al geschied.

Wij sluiten hier onze DGTL-ervaring af. De benen zijn uitgedanst en de keel staat schor van de koude wind die alom aanwezig is. Wat ons nu nog rest is een fikse wandeltocht richting de camping.

Het was een bewogen dag vandaag, met enkele minpunten maar vooral veel hoogtepunten. KiNK herpakt zich met glans als Cyrillic. Prins Thomas en Gerd Janson laten enkele klassiekers op ons los, maar worden geteisterd door een technisch probleem, terwijl Bonobo even wat rust brengt en de verwachtingen inlost. Het duo Job Jobse en Jennifer Cardini speelt in de regen tijdens een erg dansbare set van Bicep. Michael Mayer zet de kers op de taart met een hele grote strik errond. En wij zijn erg blij dat er vandaag wat minder mensen werden toegelaten op het terrein dan gisteren.

The Sunday of DGTL festival 2016 was one to remember, thank you! Now adjusting frequency for DGTL festival 2016 - Barcelona! Line up and presale start on April 12. register for limited early bird tickets: http://bcn.dgtl.nl/#register
Geplaatst door DGTL op maandag 28 maart 2016

Coverfoto © Kirsten Van Santen