Extrema Outdoor 2016 - Dag 2: Muzikale hoogmis

Nadat Kölsch alles en iedereen had omver geblazen op de eerste dag, trokken we zaterdagmorgen vol goeie moed opnieuw richting Houthalen-Helchteren. Er stonden heel wat toppers op het programma zoals Adriatique, Seth Troxler, Recondite en Maceo Plex, maar het waren vooral onze landgenoten Raw District en Deltano die het meest konden verrassen!

Iets na 11u betraden we het festivalterrein en trokken we richting Feestgedruis Stage, toch wel het gezelligste podium van het ganse festival. Ondanks het merkbare temperatuurverschil met de eerste festivaldag, zorgden de warme inrichting en het strand er voor een warme sfeer. Dit jaar geen feestvierders in het water, maar de koude leek voorlopig nog niemand te deren. Met de voeten in het zand luisterden we hoe de eerste beats uit de speakers rolden.

Deltano kreeg de eer de boel op gang te trappen onder een weifelend zonnetje. Met subtiele housedeuntjes liet hij het publiek collectief ontwaken en geleidelijk dreef hij de intensiteit van zijn tracks op, wat het toestromende publiek duidelijk kon bekoren! Een betere opener van deze tweede dag konden we ons niet inbeelden.

Om 13u volgde al de eerste internationale artiest die met stip was aangeduid in onze agenda: Adriatique. Het Zwitserse duo, dat onlangs nog hun gesmaakte Soul Valley EP op de markt bracht, nam gezwind de decks over van Tofke. In het eerste deel van hun set kozen ze voor tracks met opvallend weinig melodische golven, zeker vergelekenmet hun eigen werk, maar hun platen sloegen wonderwel aan.

Toen Mark Henning zijn Big Ride door de geluidshoorns schalde, ging het omvangrijke publiek al een eerste keer uit zijn dak. Met later ook nog hun eigen Undrstnd werd duidelijk dat ze hun set perfect hadden ingedeeld en geleidelijk aan werden meer melodieuze lijnen ingemixt. Na een aangenaam uurtje Zwitserse beats, namen we eens een kijkje op de rest van het festivalterrein.

We konden nog net Be Svendsen zijn magnifieke The Bar Tender meepikken en we zagen ook hoe Joeri de Disco Dasco Stage al in de vroege namiddag in vuur en vlam wist te zetten. Ook Igor Vicente trok stevig van leer op de Ikon / Elrow Stage. Om 14u30 volgde dan een hartverscheurende keuze: ABSURD live of Raw District. Ondanks eerdere fenomenale live sets van ABSURD, gingen we een kijkje nemen op de Red Bull Elektropedia Stage, naar de nieuwste Moon Harbour-signing: Raw District. Een keuze die we ons allerminst beklaagden.

Onze landgenoten Massimo en Vernon openden voor een slechts beperkt gevulde weide maar trokken zich daar weinig van aan. Ze brachten een enorm gevarieerde set, met tracks gaande van wat diepe house tot stevige techno. Zo hoorden we zowel wat gezapige beats met (opnieuw) Adriatique hun Undrstnd, en wat later werd de sloophamer bovengehaald met Noir zijn Bataille.

Ook hun Underrated EP kwam aan bod in de vorm van de Davide Squillaci remix. Ondanks het uitgebreide spectrum aan genres dat aan bod kwam, klopte het totaalplaatje volledig. Het ferm aangedikte publiek was het levende bewijs dat deze heren toch wel wat extra credits in eigen land verdienen. Wat een topset!

Na Raw District trokken we opnieuw naar CircoLoco waar Seth Troxler heer en meester was. In zijn typerende stijl, kamerbrede smile inbegrepen, mixte hij feilloos de ene na de andere geniale plaat aan elkaar. Gaande van exotische house met heel wat organisch klinkende blaasinstrumenten en panfluiten, tot iets steviger werk à la Pig&Dan.

Parel na parel wist hij uit zijn muziekcollectie te pikken. Wat zouden we er veel voor over hebben om die collectie eens te mogen aanschouwen. Ondanks een frisse wind die de kop opstak stond de CircoLoco weide bomvol en het publiek at uit zijn hand.

Na Troxler ging het richting Red Bull Elektropedia waar Life and Death-opperhoofd DJ Tennis aan de beurt was. Met grommende baslijnen en diepe kicks had hij meteen de toon gezet. Vanzelfsprekend hoorden we heel wat Life and Death-materiaal passeren, zoals Roman Flugel zijn remix van Tennis’ eigen Divisions. Wat later dook zelfs Booka Shade hun Oh Superman op, maar het was vooral met zijn afsluiter dat DJ Tennis voor hét magische moment van het ganse weekend zorgde. Als laatste plaat smeet hij plots Bob Marley’s Could You Be Loved. Een uitzinnig publiek danste en zong luidkeels mee.

Na Tennis was Recondite aan de beurt. De Duitse producer bracht zijn gekende live set en opende eerder sferisch. Van zodra de eerste kicks zich een weg door de boxen baanden, was het hek van de dam. Zijn topproducties volgden elkaar in sneltempo op en vooral toen hij Warg op losliet, ontplofte de boel. De grauwe beats lieten zelfs de aanwezige regenwolken verbleken en even later kwam de zon opnieuw tevoorschijn. Met Caldera volgde nog zo’n extatisch moment. Een goeie set, al konden we ons niet van de indruk ontdoen dat we Recondite live al betere sets hoorden brengen.

Tijd om weer richting het Feestgedruis-strand te trekken waar Scuba zijn duivels ontbond. De temperatuur was ondertussen ferm naar beneden gedoken, maar dicht op elkaar gepakt bleef het volk verder feesten. Hotflush-chef Scuba haalde snedig uit met onder meer Freak Funktion van Literon en wat later hoorden we zowaar Rej van Âme in Wally Lopez zijn versie passeren. En net zoals bij Recondite zelf, vormde ook hier Recondites Warg voor een topmoment. Ondanks de koude wist Scuba zo het publiek te entertainen met een meer dan degelijke set.

’s Avonds was het uiteindelijk kiezen tussen onder meer Nina Kraviz, Art Department, Maceo Plex en Patrick Topping. Nina en Maceo waren qua publiek de grote slokoppen, waardoor Art Department en Topping voor een vrij beperkt publiek hun festivaldag afsloten. Moeilijke keuze, maar uiteindelijk werd het Maceo.

Hij bracht zoals altijd een technisch enorm hoogstaande mix waarbij zowel eigen werk als enkele classics aan bod kwamen. De koude leek echter wat verlammend te werken op de dansspieren van heel wat aanwezigen. Ondanks de uitstekende platenselectie werd het geen uitzinnig feestje zoals tijdens Kölsch daags voordien. Al gebiedt de eerlijkheid ons te zeggen dat het tikkeltje extra magie dat hij bijna altijd weet te brengen - zoals dat het geval was Draaimolen Festival - ontbrak. Maar daar zal de buitentemperatuur wellicht voor iets tussen gezeten hebben.

Verkleumd maar voldaan keerden we ’s avonds huiswaarts. Opnieuw een muzikale topdag waar vooral Raw District en Seth Troxler indruk wisten te maken.

Foto: © Nachtschaduw