Knotsgekke taferelen met Jacques, Kenji Minogue en Salut c'est Cool op Les Nuits Botanique (18/05)

Les Nuits Botanique staat elk jaar garant voor een spetterende opener van het festivalseizoen met optredens in vele verschillende genres. Op woensdag 18 mei programmeerden ze elektronische muziek met een ferme hoek af. Het West-Vlaamse kwartet Kenji Minogue en het immer enthousiaste Salut c'est Cool werden voorafgegaan door Jacques. 

Jacques opent de avond tranquillement en maakt gebruik van zorgvuldig uitgezochte 'instrumenten'. De instrumenten die hij gebruikt lijken voor de normale mens slechts huis-tuin-en-keukengerei, maar Jacques neemt het geluid ter plaatse op en brengt alles samen tot een prachtig geheel. De instrumenten die het meest opvallen zijn: een brandblusser die dient als klok, een schaar, een radio, een rolmeter, een pingpongbal, een kam en zelfs een gitaar. Zijn tafel is dan ook goed gevuld met allerlei materiaal.

Het begin van de Fransman zijn set lijkt ongecoördineerd, maar vanaf de eerste échte bassen tovert hij een magische glimlach tevoorschijn en laat hij al zijn genialiteit los op het publiek(je). Naast alle spulletjes gebruikt hij ook een synthesiser en een gitaar om de muziek wat meer melodie mee te geven. De pingpongbal die Jacques laat stuiteren op een plateau en de tanden van de kam leveren prachtige samples op en verbazen heel de tent. Jacques speelt een dansbare house-set die vol verrassingen en subtiele veranderingen zit. Hij lijkt timide maar doorbreekt die illusie door op de tafel te klimmen met de gitaar rond de nek, het publiek ontploft en trakteert de jonge Parijzenaar op een daverend applaus na afloop van een schitterende opener van deze avond. Je kan Jacques aanschouwen op Dour Festival.

Na een korte pauze zien we Kenji Minogue aantreden. De tent staat al goed vol maar na een half uurtje is dat aantal al beduidend afgenomen. De dames weten maar al te goed hoe ze hun publiek moeten blijven boeien, maar die formule werkt blijkbaar niet voor iedereen even goed. Met hun gebrekkig Frans spreken ze het publiek tussen de nummers aan, zo zijn ze na een klein uur à la fin de notre latin. We noteren de uiterst agressieve tongzoen met een fan op het podium en de aflsuiter Ti Ricordi Di Me als hoogtepunten van het optreden. Hoewel Alwadamehetten ook goed in de smaak valt bij het Brusselse publiek.

Na een korte pauze en een gratis bekertje kraantjeswater - hoera! - klinkt er plots een resem botsautobeats die de ramen van het prachtige gebouw doet daveren. Salut c'est Cool is er in no time in geslaagd om het podium vol enthousiastelingen te krijgen en de rest van de meute aan het dansen te brengen. Bij het binnenkomen van de tent lijkt het wel een 90's rave-party waar totale chaos en wanorde heerst. Halfnaakte mannen crowdsurfen in het rond en niemand weet nog wie er nu eigenlijk zingt dat het verboden is om te voetballen. Vreemd om te zien dat de mensen die net nog van de genialiteit van Jacques stonden te genieten nu volledig losgaan op stampende techno die af en toe iets weg heeft van de goede oude jumpmuziek.

Coverbeeld Jacques © Kmeron